falistość żeber

Falistość żeber (ang. rib notching) to charakterystyczny objaw radiologiczny polegający na ubytkowaniu dolnych krawędzi żeber, widocznym w badaniach obrazowych klatki piersiowej. Występuje najczęściej w przebiegu koarktacji aorty jako efekt rozwoju krążenia obocznego przez tętnice międzyżebrowe, które z czasem powodują erozję dolnych krawędzi żeber.

Klasyczna falistość żeber obserwowana jest zwykle w obrębie III-VIII żebra, głównie w tylnych i środkowych odcinkach po stronie lewej. W rzadszych przypadkach może występować obustronnie. Warto podkreślić, że objaw ten pojawia się dopiero u pacjentów po ukończeniu 5-10 roku życia, gdy krążenie oboczne jest już dobrze rozwinięte.

Rozpoznanie falistości żeber w badaniu RTG klatki piersiowej powinno skłonić do diagnostyki w kierunku koarktacji aorty, choć objaw ten może również występować w innych schorzeniach naczyniowych, takich jak: zespół Takayasu, przetoki tętniczo-żylne czy niedrożność tętnicy podobojczykowej. Współcześnie, dzięki wczesnej diagnostyce prenatalnej i echokardiograficznej wad serca, falistość żeber obserwuje się rzadziej niż w przeszłości.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl