zaburzenie wentylacji

Zaburzenie wentylacji to dysfunkcja procesu wymiany gazowej w płucach, która może prowadzić do nieprawidłowych wartości gazometrycznych we krwi. Wyróżniamy dwa podstawowe typy zaburzeń wentylacji: obturacyjne i restrykcyjne.

Zaburzenia obturacyjne charakteryzują się zwiększonym oporem w drogach oddechowych, co utrudnia przepływ powietrza, szczególnie podczas wydechu. Najczęstszymi przyczynami są astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), rozstrzenie oskrzeli oraz obecność ciała obcego w drogach oddechowych. W badaniach spirometrycznych obserwuje się zmniejszenie FEV1/FVC poniżej 70%.

Zaburzenia restrykcyjne wynikają z ograniczonej rozprężalności płuc lub klatki piersiowej, co prowadzi do zmniejszenia całkowitej pojemności płuc. Mogą być spowodowane włóknieniem płuc, sarkoidozą, chorobami opłucnej, deformacjami klatki piersiowej lub zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. W spirometrii charakterystyczne jest proporcjonalne zmniejszenie FEV1 i FVC przy zachowanym prawidłowym stosunku FEV1/FVC.

Diagnostyka zaburzeń wentylacji obejmuje badania czynnościowe płuc (spirometrię, pletyzmografię), gazometrię krwi tętniczej, obrazowanie radiologiczne oraz testy wysiłkowe. Leczenie zależy od przyczyny i typu zaburzenia, może obejmować farmakoterapię (bronchodilatatory, glikokortykosteroidy), fizjoterapię oddechową, tlenoterapię lub w ciężkich przypadkach wentylację mechaniczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl