przeciwciała przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy

Przeciwciała przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy (anty-PF4/heparyna) są kluczowym elementem diagnostycznym małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT), poważnego powikłania terapii heparynowej. Powstają one w wyniku reakcji immunologicznej, gdy heparyna wiąże się z czynnikiem płytkowym 4 (PF4), tworząc nowy antygen, przeciwko któremu układ odpornościowy pacjenta wytwarza przeciwciała klasy IgG.

Mechanizm działania tych przeciwciał polega na wiązaniu się z kompleksami PF4-heparyna na powierzchni płytek krwi, co prowadzi do ich aktywacji, agregacji i usuwania z krążenia. Skutkuje to małopłytkowością oraz stanem nadkrzepliwości, zwiększającym ryzyko zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej i udaru niedokrwiennego.

Diagnostyka obecności przeciwciał anty-PF4/heparyna obejmuje testy immunoenzymatyczne (ELISA) o wysokiej czułości oraz funkcjonalne testy agregacji płytek indukowanej surowicą (SRA), charakteryzujące się wysoką swoistością. W przypadku podejrzenia HIT, natychmiastowe odstawienie heparyny i zastąpienie jej alternatywnymi lekami przeciwkrzepliwymi (np. inhibitorami trombiny) jest kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom zakrzepowym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl