rozrost naczyń rogówki
Rozrost naczyń rogówki (neowaskularyzacja rogówki) to patologiczny proces, w którym dochodzi do wzrostu nowych naczyń krwionośnych w obrębie rogówki, która fizjologicznie jest strukturą beznaczyniową. Zjawisko to stanowi odpowiedź organizmu na różnorodne stany zapalne, niedotlenienie tkanek lub urazy rogówki.
Głównymi przyczynami rozrostu naczyń rogówki są przewlekłe infekcje, keratopatia ekspozycyjna, stany po urazach chemicznych lub termicznych, noszenie soczewek kontaktowych, zespół suchego oka oraz choroby autoimmunologiczne. Naczynia najczęściej wrastają od rąbka rogówki w kierunku centrum, co może prowadzić do znacznego pogorszenia widzenia.
Diagnostyka obejmuje badanie w lampie szczelinowej, które pozwala na ocenę lokalizacji, głębokości i rozległości unaczynienia. W niektórych przypadkach pomocna może być również angiografia naczyń przedniego odcinka oka czy OCT rogówki. Leczenie obejmuje przede wszystkim eliminację przyczyny oraz zastosowanie kropli przeciwzapalnych, steroidów, inhibitorów angiogenezy, a w zaawansowanych przypadkach również zabiegów laserowych lub chirurgicznych.
Neowaskularyzacja rogówki jest istotnym problemem klinicznym, gdyż nie tylko pogarsza przejrzystość rogówki i widzenie, ale również zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu rogówki w przypadku konieczności przeprowadzenia keratoplastyki. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji wzrokowej pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały, że długotrwałe podawanie leku na modelach zwierzęcych może prowadzić do specyficznych działań niepożądanych, takich jak zaćma i rozrost naczyń w rogówce u szczurów (po 24 miesiącach stosowania) oraz drgawki i przypadki śmiertelne u psów przy dużych dawkach doustnych w badaniu 12-miesięcznym. Nie stwierdzono działania rakotwórczego w badaniach 2-letnich na szczurach (do 30 mg/kg/dobę, czyli 150-krotność maksymalnej dawki dobowej u ludzi 10 mg) oraz myszach (do 10 mg/kg/dobę, 50-krotność MDD). Testy mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału mutagennego alprazolamu, nawet przy dawkach do 100 mg/kg (500-krotność MDD). Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność u szczurów przy dawkach do 5 mg/kg/dobę (25-krotność MDD).
alprazolam, badanie in vitro, badanie in vivo, benzodiazepiny, drgawki, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodowa, karcynogeneza, model zwierzęcy, mutagenność, rozrost naczyń rogówki, test mikrojądrowy, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność przewlekła, wady wrodzone, wpływ na płodność, zaburzenia behawioralne, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych, które wykazały, że długotrwałe podawanie leku w wysokich dawkach u zwierząt (do 30 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u myszy, odpowiednio 150- i 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką 10 mg/dobę) nie powoduje działania rakotwórczego ani mutagennego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów zaobserwowano drgawki, czasem prowadzące do śmierci, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Długoterminowa ekspozycja u szczurów wiązała się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń w rogówce, co wskazuje na potencjalne działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, benzodiazepin, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, rakotwórczość, rozrost naczyń rogówki, rozwój behawioralny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, zaburzenia zachowania potomstwa, zaćma, zależność od dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki dla ludzi 10 mg/dobę). Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotność dawki ludzkiej) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotność dawki ludzkiej) nie wykazały potencjału rakotwórczego. W badaniach okulistycznych u szczurów podawano dawki 3, 10 i 30 mg/kg mc./dobę (15-150-krotność dawki ludzkiej), co po 11 miesiącach skutkowało wystąpieniem zaćmy i rozrostem naczyń rogówki. Alprazolam nie wpływał na płodność szczurów przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej), jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelność płodów u szczurów i królików oraz zmiany behawioralne u potomstwa po ekspozycji prenatalnej.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, benzodiazepina, drgawka, działanie rakotwórcze, ekspozycja prenatalna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozrost naczyń rogówki, rozwój układu nerwowego, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność leku, wada wrodzona, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Długoterminowe podawanie leku szczurzym w dawkach 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150-krotność dawki ludzkiej) wiązało się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń rogówki po 11 miesiącach terapii. Badania karcynogenności u szczurów i myszy (odpowiednio do 30 mg/kg i 10 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie płodności, dawki do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej) nie zaburzały płodności u szczurów, jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelności płodów, a także zaburzenia behawioralne potomstwa po prenatalnej ekspozycji na benzodiazepiny, w tym alprazolam.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, benzodiazepina, dawka dobowa, drgawka, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na wysokie dawki, ekspozycja prenatalna, in vitro, in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, rozrost naczyń rogówki, rozwój układu nerwowego, śmiertelność płodów, test Amesa, test mikrojądrowy, wada wrodzona, zaburzenie behawioralne, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,25 mg
Badania przedkliniczne alprazolamu wykazały, że długotrwałe podawanie leku w dawkach zależnych u szczurów (do 30 mg/kg/dobę, co stanowi 150-krotność maksymalnej dawki u ludzi 10 mg/dobę) prowadziło do rozwoju zaćmy i rozrostu naczyń w rogówce. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów (duże dawki doustne przez 12 miesięcy) zaobserwowano drgawki, które w niektórych przypadkach były śmiertelne, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Badania karcynogenności na szczurach i myszach (odpowiednio do 30 mg/kg/dobę i 10 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym test mikrojądrowy u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg (500-krotność dawki ludzkiej), nie potwierdziły potencjału mutagennego alprazolamu.
alprazolam, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, benzodiazepina, drgawka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, rozrost naczyń rogówki, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnych dawek, wada wrodzona, zaburzenia zachowania, zaburzenie płodności, zaćma