glukuronian salicylo-fenolowy
Glukuronian salicylo-fenolowy jest związkiem chemicznym będącym pochodną kwasu salicylowego i fenolu, połączonych z kwasem glukuronowym. Substancja ta należy do grupy koniugatów glukuronidowych, które powstają w procesie metabolizmu leków i ksenobiotyków w organizmie człowieka.
W procesie biotransformacji (II faza), związki zawierające grupy hydroksylowe, karboksylowe lub aminowe mogą ulegać sprzęganiu z kwasem glukuronowym przy udziale enzymu UDP-glukuronylotransferazy. Powstałe w ten sposób koniugaty są bardziej polarne, co zwiększa ich rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu przez nerki.
Glukuronian salicylo-fenolowy może powstawać jako metabolit leków zawierających struktury salicylowe i fenolowe. Związek ten ma znaczenie w farmakokinetyce i farmakodynamice wielu substancji leczniczych, wpływając na ich biodostępność, czas działania oraz profil bezpieczeństwa. Monitorowanie poziomów takich metabolitów może być istotne w kontekście badań toksykologicznych i farmakokinetycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polocard 75 mg
Polocard w dawkach 75 mg i 150 mg, zawierający kwas acetylosalicylowy w postaci tabletek dojelitowych, charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem rozpoczynającym się po 3-6 godzinach od podania, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym około 6 godzin (6,72 µg/ml dla 75 mg i 12,7 µg/ml dla 150 mg). Biodostępność leku wynosi 80-100%, a obecność pokarmu opóźnia wchłanianie, nie wpływając na jego całkowitą dostępność. Kwas acetylosalicylowy wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~33% przy stężeniu 120 µg/ml), które jest zmienne w stanach klinicznych takich jak niewydolność nerek, ciąża czy u noworodków, gdzie dochodzi do jego zmniejszenia. Względna objętość dystrybucji wynosi 0,15-0,2 l/kg i rośnie wraz ze stężeniem leku w surowicy.
biodostępność kwasu acetylosalicylowego, dystrybucja w organizmie, eliminacja kwasu acetylosalicylowego, esteraza, farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego, glukuronian salicylo-fenolowy, hipoalbuminemia, hydroksylacja, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylurowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otoczka dojelitowa, przewód pokarmowy, sprzęganie z glicyną, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie kwasu acetylosalicylowego, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Acard 150 mg 150 mg
Farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych Acard 150 mg charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem rozpoczynającym się po 3-6 godzinach od podania, co jest efektem działania otoczki dojelitowej. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi średnio 12,7 µg/ml i osiągane jest około 6 godzin po podaniu (Tmax). Biodostępność leku jest wysoka, na poziomie 80-100%, a obecność pokarmu wydłuża czas absorpcji, nie wpływając na jej całkowitą dostępność. Kwas acetylosalicylowy wykazuje względną objętość dystrybucji 0,15-0,2 l/kg, a jego wiązanie z białkami osocza przy stężeniu 120 µg/ml wynosi około 33%, zależnie od stężenia albumin i stanu fizjologicznego pacjenta (np. niewydolność nerek, ciąża, noworodki).
biodostępność kwasu acetylosalicylowego, dostępność biologiczna, erytrocyt, esteraza, farmakokinetyka kwasu acetylosalicylowego, glukuronian salicylo-fenolowy, hipoalbuminemia, hydroksylacja, kwas acetylosalicylowy, kwas gentyzynowy, kwas salicylurowy, maź stawowa, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otoczka dojelitowa, salicylan, stężenie kwasu acetylosalicylowego, stężenie maksymalne, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza