zakażenie herpeswirusowe

Zakażenie herpeswirusowe to infekcja wywołana przez wirusy z rodziny Herpesviridae, do której należy osiem typów wirusów patogennych dla człowieka. Najczęściej spotykane są: wirus opryszczki zwykłej (HSV-1 i HSV-2), wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV), wirus cytomegalii (CMV), wirus Epsteina-Barr (EBV) oraz ludzkie herpeswirusy typu 6, 7 i 8.

Charakterystyczną cechą herpeswirusów jest ich zdolność do ustanawiania zakażeń latentnych, podczas których wirus pozostaje w stanie uśpienia w komórkach gospodarza, mogąc ulegać reaktywacji w warunkach obniżonej odporności. Manifestacje kliniczne zakażeń herpeswirusowych są zróżnicowane – od asymptomatycznych infekcji, przez łagodne zmiany skórne, do poważnych powikłań wielonarządowych, szczególnie u pacjentów immunokompromitowanych.

Diagnostyka zakażeń herpeswirusowych opiera się na metodach serologicznych (wykrywanie swoistych przeciwciał), technikach molekularnych (PCR), hodowlach wirusowych oraz badaniach histopatologicznych. Leczenie zwykle obejmuje stosowanie leków przeciwwirusowych (acyklowir, walacyklowir, famcyklowir, gancyklowir), których wybór zależy od typu wirusa i obrazu klinicznego zakażenia.

Profilaktyka zakażeń herpeswirusowych obejmuje unikanie kontaktu z osobami z aktywną infekcją, przestrzeganie zasad higieny oraz stosowanie szczepień ochronnych (dostępnych dla niektórych typów, np. VZV). U pacjentów z nawracającymi zakażeniami czasem stosuje się profilaktykę przeciwwirusową, szczególnie w przypadkach immunosupresji.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Gancyklowir – Wskazania do stosowania

Gancyklowir, dostępny w postaci dożylnej (Cymevene, Ganciclovir Accord 500 mg) oraz żelu do oczu (Virgan 1,5 mg/g), jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym głównie w leczeniu i profilaktyce zakażeń cytomegalowirusem (CMV) oraz w terapii zakażeń herpeswirusowych. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat gancyklowir dożylny wskazany jest zarówno w leczeniu aktywnej choroby CMV (np. zapalenie siatkówki, płuc, jelita grubego) u pacjentów z obniżoną odpornością, jak i w profilaktyce wyprzedzającej u biorców przeszczepów narządów i komórek krwiotwórczych oraz pacjentów poddawanych intensywnej chemioterapii. U dzieci od urodzenia do 12 lat gancyklowir dożylny stosuje się wyłącznie w profilaktyce uniwersalnej CMV, niezależnie od statusu serologicznego, zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją. Żel do oczu Virgan 1,5 mg/g jest z kolei wskazany w leczeniu powierzchownego ostrego zapalenia rogówki wywołanego przez wirusa Herpes simplex (HSV), obejmującego postaci punktowe, dendrytyczne i geograficzne owrzodzenia rogówki.
AIDS, chemioterapia nowotworowa, choroba cytomegalowirusowa, cytomegalowirus, herpes simplex, immunosupresja, komórki krwiotwórcze, leczenie wyprzedzające, metoda PCR, opryszczka pospolita, pacjent immunoniekompetentny, profilaktyka uniwersalna, przeszczep allogeniczny, przeszczep narządu miąższowego, punktowe zapalenie rogówki, replikacja wirusa, terapia immunosupresyjna, wirus HSV, zakażenie herpeswirusowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie płuc, zapalenie rogówki, zapalenie siatkówki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flarex 1 mg/ml

Przed zastosowaniem kropli do oczu Flarex, zawierających 1 mg/ml fluorometolonu octanu, konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii miejscowym kortykosteroidem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fluorometolon lub substancje pomocnicze, zwłaszcza benzalkoniowy chlorek i fosforany. Należy unikać stosowania Flarex w ostrych, nieleczonych zakażeniach bakteryjnych, opryszczkowym zapaleniu rogówki, zakażeniach wirusowych (krowianka, ospa wietrzna), chorobach grzybiczych oka, zakażeniach prątkowych oraz ropnych zakażeniach oka, gdyż kortykosteroidy mogą nasilać infekcję, maskować objawy i opóźniać właściwe leczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan nabłonka rogówki – stosowanie Flarex w przypadku powierzchownych uszkodzeń lub zakażeń nabłonka może opóźniać gojenie i zwiększać ryzyko powikłań.
benzalkoniowy chlorek, choroba grzybicza oka, fluorometolonu octan, herpes simplex, kortykosteroid oczny, nabłonek rogówki, nadwrażliwość, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, perforacja rogówki, ropne zakażenie oka, terapia kortykosteroidowa, uszkodzenie nabłonka rogówki, zakażenie bakteryjne oka, zakażenie herpeswirusowe, zakażenie prątkowe oka, zakażenie wirusowe oka, zapalenie oka
Leksykon substancji czynnych
Tromantadyna – Przeciwwskazania stosowania

Tromantadyna, stosowana w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki zwykłej (Herpes simplex), jest dostępna m.in. w postaci żelu Viru-Merz o stężeniu 10 mg/g. Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na chlorowodorek tromantadyny oraz na składniki pomocnicze preparatu, takie jak parahydroksybenzoesan metylu i kwas sorbinowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na tromantadynę, które mogą manifestować się zarówno objawami dermatologicznymi, jak i ogólnoustrojowymi. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu dotyczącego wcześniejszego stosowania leków zawierających tę substancję.
alternatywna metoda leczenia, chlorowodorek tromantadyny, kwas sorbinowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na tromantadynę, objaw dermatologiczny, parahydroksybenzoesan metylu, pęcherzyk opryszczkowy, postać farmaceutyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, Viru-Merz, wirus opryszczki zwykłej, zakażenie herpeswirusowe, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie wirusem opryszczki zwykłej, zmiana opryszczkowa, zmiana skórna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zovirax Active 200 mg

Acyklowir, substancja czynna preparatu Zovirax Active 200 mg, wykazuje farmakokinetykę zależną od dawki zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Po podaniu doustnym dawki 200 mg, 400 mg i 800 mg co 4 godziny, średnie stężenia maksymalne (CSSmaks) wynoszą odpowiednio 3,1 µM (0,7 µg/ml), 5,3 µM (1,2 µg/ml) i 8 µM (1,8 µg/ml), a stężenia minimalne (CSSmin) 1,8 µM (0,4 µg/ml), 2,7 µM (0,6 µg/ml) i 4 µM (0,9 µg/ml). Po dożylnym podaniu dawek 2,5 mg/kg, 5 mg/kg i 10 mg/kg mc. obserwuje się stężenia maksymalne odpowiednio 22,7 µM (5,1 µg/ml), 43,6 µM (9,8 µg/ml) i 92 µM (20,7 µg/ml), a stężenia minimalne po 7 godzinach 2,2 µM (0,5 µg/ml), 3,1 µM (0,7 µg/ml) i 10,2 µM (2,3 µg/ml). Acyklowir cechuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (9-33%) oraz zdolnością penetracji do płynu mózgowo-rdzeniowego na poziomie około 50% stężenia w osoczu, co jest istotne w terapii zakażeń ośrodkowego układu nerwowego. Metabolizm jest ograniczony, a eliminacja głównie nerkowa, z klirensem nerkowym przewyższającym klirens kreatyniny, wskazującym na aktywne wydzielanie kanalikowe. Okres półtrwania u zdrowych dorosłych wynosi około 2,9 godziny po podaniu dożylnym.
9-karboksymetoksymetyloguanina, absorpcja z przewodu pokarmowego, acyklowir, bariera krew-mózg, eliminacja leku, hemodializoterapia, infuzja dożylna, interakcje lekowe, klirens nerkowy, metabolizm leku, niewydolność nerek, okres półtrwania leku, parametry farmakokinetyczne, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole pod krzywą, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zakażenie herpeswirusowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aciclovir Accord 25 mg/ml

Aciclovir Accord podawany dożylnie w dawkach od 2,5 do 15 mg/kg mc. wykazuje liniową farmakokinetykę z maksymalnymi stężeniami w osoczu (Cssmax) od 22,7 do 105 mikromoli (5,1–23,6 µg/ml) oraz minimalnymi stężeniami (Cssmin) po 7 godzinach od 2,2 do 10,2 mikromoli (0,5–2,3 µg/ml) u dorosłych. U dzieci powyżej 1 roku życia stężenia są porównywalne przy dawkach przeliczeniowych 250–500 mg/m² pc. Noworodki i niemowlęta (0-3 miesiące) wykazują dłuższy okres półtrwania (3,8 h vs 2,9 h u dorosłych) oraz wyższe stężenia przy dawkach 10–15 mg/kg co 8 godzin. Acyklowir ma niskie wiązanie z białkami osocza (9–33%), objętość dystrybucji około 26 l, przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego na poziomie ~50% stężenia osoczowego, co jest istotne w terapii zakażeń OUN. Metabolizm jest minimalny, z wydalaniem głównie w postaci niezmienionej przez nerki, a klirens nerkowy przewyższa klirens kreatyniny, wskazując na udział wydzielania kanalikowego.
9-karboksymetoksymetyloguanina, aciclovir accord, acyklowir, bariera krew-mózg, hemodializa, idealna masa ciała, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, koncentrat do sporządzania roztworu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, otyłość olbrzymia, płyn mózgowo-rdzeniowy, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, sesja dializacyjna, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie kanalikowe, zakażenie herpeswirusowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aciclovir Aurovitas 400 mg

Acyklowir, aktywny składnik preparatu Aciclovir Aurovitas, wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny istotny dla optymalizacji terapii przeciwwirusowej. Po podaniu doustnym biodostępność jest częściowa, a stężenia osoczowe Cssmax i Cssmin rosną proporcjonalnie do dawki: przy 200 mg co 4 godziny Cssmax wynosi 3,1 μmol/l (0,7 μg/ml), a Cssmin 1,8 μmol/l (0,4 μg/ml); przy 400 mg odpowiednio 5,3 μmol/l (1,2 μg/ml) i 2,7 μmol/l (0,6 μg/ml); przy 800 mg 8 μmol/l (1,8 μg/ml) i 4 μmol/l (0,9 μg/ml). Lek wiąże się z białkami osocza w 9-33%, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Przenikanie przez barierę krew-mózg jest ograniczone, ale klinicznie istotne – stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi około 50% stężenia w osoczu. U dorosłych z prawidłową funkcją nerek okres półtrwania wynosi około 2,9 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z przewagą wydzielania kanalikowego nad przesączaniem kłębuszkowym. Metabolizm jest minimalny, a głównym metabolitem jest 9-karboksymetoksymetyloguanina (10-15% dawki). Probenecyd wydłuża okres półtrwania acyklowiru o 18% i zwiększa AUC o 40% poprzez hamowanie wydzielania kanalikowego.
9-karboksymetoksymetyloguanina, acyklowir, bariera krew-mózg, biodostępność leku, farmakokinetyka acyklowiru, hemodializa, interakcja lekowa, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm acyklowiru, niewydolność nerek, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stężenie osoczowe, terapia przeciwwirusowa, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wydzielanie kanalikowe, zakażenie herpeswirusowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Heviran 800 mg

Acyklowir, substancja czynna leku Heviran dostępnego w tabletkach o dawkach 200 mg, 400 mg i 800 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę po podaniu doustnym, z proporcjonalnym wzrostem stężeń maksymalnych (CSSmaks) i minimalnych (CSSmin) w osoczu: dla dawki 200 mg CSSmaks wynosi 3,1 μM (0,7 μg/ml), CSSmin 1,8 μM (0,4 μg/ml); dla 400 mg odpowiednio 5,3 μM (1,2 μg/ml) i 2,7 μM (0,6 μg/ml); dla 800 mg 8 μM (1,8 μg/ml) i 4 μM (0,9 μg/ml). Po dożylnym podaniu u dorosłych okres półtrwania wynosi około 2,9 godziny, a lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej, z udziałem zarówno przesączania kłębuszkowego, jak i wydzielania kanalikowego. Interakcje farmakokinetyczne, np. z probenecydem, wydłużają okres półtrwania o 18% i zwiększają AUC o 40%. U dzieci powyżej 1. roku życia stosowanie dawki przeliczonej na powierzchnię ciała (250 mg/m² i 500 mg/m²) daje stężenia porównywalne do dawek 5 mg/kg i 10 mg/kg mc. u dorosłych.
9-karboksymetoksymetyloguanina, absorpcja leku, acyklowir, AUC, dystrybucja leku, farmakokinetyka leku, hemodializa, interakcje lekowe, klirens nerkowy, klirens ustrojowy, metabolizm leku, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność nerek, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie osoczowe, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wydzielanie kanalikowe, zakażenie herpeswirusowe

zakażenie herpeswirusowe

Powiązane wpisy

Gancyklowir – Wskazania do stosowania

Przeciwwskazania – Flarex 1 mg/ml

Tromantadyna – Przeciwwskazania stosowania

Właściwości farmakokinetyczne – Zovirax Active 200 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Aciclovir Accord 25 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Aciclovir Aurovitas 400 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Heviran 800 mg