uszkodzenie nabłonka rogówki

Uszkodzenie nabłonka rogówki to częste schorzenie okulistyczne, charakteryzujące się przerwaniem ciągłości najbardziej zewnętrznej warstwy rogówki. Nabłonek rogówki pełni funkcję ochronną, zapewniając barierę przed patogenami i substancjami drażniącymi, a także uczestniczy w utrzymaniu odpowiedniego nawilżenia powierzchni oka.

Etiologia uszkodzeń nabłonka rogówki jest zróżnicowana – mogą one powstawać w wyniku urazów mechanicznych (ciało obce, zadrapanie, nieprawidłowe używanie soczewek kontaktowych), oparzeń chemicznych lub termicznych, a także jako następstwo infekcji wirusowych, bakteryjnych czy grzybiczych. Szczególną formą uszkodzenia jest nawracająca erozyjna dystrofia rogówki, związana z nieprawidłowym przyleganiem nabłonka do błony podstawnej.

Objawy kliniczne obejmują ostry ból oka, światłowstręt, łzawienie, niewyraźne widzenie oraz uczucie obecności ciała obcego. Diagnostyka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej z zastosowaniem fluorosceiny, która wybarwia uszkodzone obszary nabłonka. W przypadkach skomplikowanych konieczne może być badanie OCT przedniego odcinka oka.

Leczenie uszkodzeń nabłonka rogówki zależy od przyczyny i obejmuje stosowanie antybiotyków miejscowych (profilaktyka zakażeń wtórnych), leków przeciwbólowych, cykloplegi oraz preparatów nawilżających. W cięższych przypadkach stosuje się soczewki opatrunkowe, błony amniowe lub tarsorafię. Regeneracja nabłonka trwa zwykle 24-72 godziny, jednak pełne odzyskanie funkcji może wymagać dłuższego czasu. Nieleczone lub nieprawidłowo leczone uszkodzenia mogą prowadzić do powikłań w postaci infekcji, blizn rogówki czy nawracających erozji.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl