dawka sylimaryny
Sylimaryna to grupa flawonoidów, głównie sylibiny, izosylibiny, sylikrystyny i sylidianiny, pozyskiwanych z ostropestu plamistego (Silybum marianum). Jest stosowana w leczeniu chorób wątroby ze względu na właściwości hepatoprotekcyjne, antyoksydacyjne i przeciwzapalne.
Typowa dawka sylimaryny w suplementach diety wynosi 140-800 mg dziennie, podzielona na 2-3 porcje. W badaniach klinicznych najczęściej stosowano dawki 420-600 mg na dobę. Dla standaryzowanych ekstraktów zawierających 70-80% sylimaryny zaleca się zwykle 140-420 mg 2-3 razy dziennie. Wchłanianie sylimaryny jest stosunkowo niskie (20-50%), dlatego niektóre preparaty zawierają fosfolipidy zwiększające biodostępność.
W leczeniu przewlekłych chorób wątroby, takich jak niealkoholowe stłuszczenie wątroby (NAFLD), alkoholowa choroba wątroby czy przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, wyższe dawki (600-800 mg/dobę) mogą wykazywać lepszą skuteczność kliniczną. Sylimaryna jest uznawana za bezpieczną nawet przy długotrwałym stosowaniu, a działania niepożądane (głównie łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe) występują rzadko.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sylimaryna – Wskazania do stosowania
Sylimaryna, pozyskiwana z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum), wykazuje silne właściwości hepatoprotekcyjne i jest stosowana w leczeniu uszkodzeń wątroby wywołanych toksynami, takimi jak alkohol, leki, środki ochrony roślin, toluen czy ksylen. Preparaty zawierające sylimarynę, takie jak Lagosa (150 mg sylimaryny), Legalon 140 (140 mg sylimaryny) oraz Silimax (70 mg sylimaryny), są wskazane w terapii stanów po toksycznym uszkodzeniu wątroby oraz jako leczenie wspomagające w przewlekłych stanach zapalnych i marskości wątroby. Silimax jest przeznaczony dla pacjentów powyżej 12 roku życia. Dawkowanie i postać farmaceutyczna (tabletki drażowane, kapsułki twarde) umożliwiają indywidualizację terapii w zależności od stopnia uszkodzenia i potrzeb pacjenta.
czynnik toksyczny, dawka sylimaryny, działanie produktu leczniczego, funkcja wątroby, marskość wątroby, niestrawność, ostra i przewlekła choroba wątroby, ostropest plamisty, postępowanie terapeutyczne, sylibina, sylibinina, sylimaryna, toksyczne uszkodzenie wątroby, uczucie pełności, uszkodzenie wątroby, właściwości hepatoprotekcyjne, zaburzenie trawienia, zaburzenie trawienne, związek hepatotoksyczny, związek toksyczny