wankomycyna chlorowodorek

Wankomycyna chlorowodorek to antybiotyk glikopeptydowy stosowany głównie w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w szczególności metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA), Staphylococcus epidermidis (MRSE) oraz enterokoki. Wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.

Lek jest podawany najczęściej drogą dożylną, rzadziej doustnie (w przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridioides difficile). Charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, dlatego wymaga monitorowania stężenia w surowicy krwi, aby osiągnąć optymalny efekt terapeutyczny przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.

Najpoważniejsze działania niepożądane wankomycyny obejmują nefrotoksyczność, ototoksyczność, zespół czerwonego człowieka (red man syndrome) oraz reakcje nadwrażliwości. Ryzyko toksyczności nerkowej wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefrotoksycznych, dlatego konieczne jest dostosowanie dawkowania u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.

Ze względu na rosnącą oporność bakterii na antybiotyki, wankomycyna jest często traktowana jako lek rezerwowy, stosowany w przypadkach, gdy inne antybiotyki okazują się nieskuteczne. W ostatnich latach obserwuje się jednak wzrost liczby szczepów enterokoków opornych na wankomycynę (VRE), co stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Edicin 500 mg

Edicin, zawierający wankomycynę chlorowodorek, jest dostępny wyłącznie w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnych w dawkach 500 mg (500 000 IU) oraz 1 g (1 000 000 IU). Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na wankomycynę, która może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu reakcji alergicznych. Lekarz powinien dokładnie zweryfikować historię alergiczną pacjenta przed wdrożeniem terapii, aby uniknąć ryzyka anafilaksji lub innych reakcji nadwrażliwości.
Edicin, iniekcja domięśniowa, martwica tkanek, nadwrażliwość na wankomycynę, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, reakcja uczuleniowa, wankomycyna, wankomycyna chlorowodorek
Leksykon leków
Skład i postać leku – Edicin 1000 mg

Edicin jest dostępny w dwóch dawkach: 500 mg (500 000 IU) i 1 g (1 000 000 IU) wankomycyny chlorowodorku, w postaci białego liofilizowanego proszku bez substancji pomocniczych. Preparat wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań (10 ml dla 500 mg i 20 ml dla 1 g), co daje roztwór o stężeniu 50 mg/ml. Roztwór wyjściowy należy rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu do maksymalnego stężenia 5 mg/ml przed podaniem dożylnym. Infuzja powinna trwać co najmniej 60 minut, z maksymalną szybkością 10 mg/min. Infuzję ciągłą stosuje się tylko, gdy infuzje wielokrotne są niemożliwe, podając dawkę dobową w 24-godzinnym wlewie kroplowym. Nieotwarte fiolki przechowuje się do 2 lat w temperaturze poniżej 25°C, a sporządzony roztwór do 24 godzin w 2-8°C, z zaleceniem natychmiastowego użycia ze względu na ryzyko mikrobiologiczne.
5% roztwór glukozy, 9% roztwór chlorku sodu, aminofilina, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk o szerokim spektrum, cefalosporyna, chloramfenikol, fenobarbital, heparyna, infuzja ciągła, infuzja wielokrotna, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający oskrzela, metycylina, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, proszek liofilizowany, roztwór alkaliczny, wankomycyna, wankomycyna chlorowodorek, wlew kroplowy

wankomycyna chlorowodorek

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Edicin 500 mg

Skład i postać leku – Edicin 1000 mg