niewydolność prawego serca

Niewydolność prawego serca to stan kliniczny, w którym prawa komora serca nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego przepływu krwi do krążenia płucnego, co prowadzi do zastoju żylnego w układzie obwodowym. W przeciwieństwie do niewydolności lewej komory, która powoduje zastój w krążeniu płucnym, niewydolność prawej komory objawia się głównie obrzękami obwodowymi, powiększeniem wątroby i podwyższonym ciśnieniem w żyłach szyjnych.

Najczęstszymi przyczynami niewydolności prawego serca są przewlekłe choroby płuc (np. POChP), nadciśnienie płucne, wady zastawki trójdzielnej, zawał prawej komory oraz niewydolność lewego serca w zaawansowanym stadium. Długotrwałe przeciążenie prawej komory prowadzi do jej przebudowy, rozstrzeni i ostatecznie niewydolności skurczowej.

Diagnostyka niewydolności prawego serca obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala ocenić funkcję i strukturę prawej komory, cewnikowanie prawego serca mierzące ciśnienia w krążeniu płucnym, oraz badania obrazowe jak rezonans magnetyczny serca. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczne jest podwyższenie poziomów peptydów natriuretycznych (BNP, NT-proBNP).

Leczenie niewydolności prawego serca skupia się na terapii choroby podstawowej oraz na zmniejszaniu objawów zastoju żylnego. Stosuje się diuretyki, leki rozszerzające naczynia płucne (w przypadku nadciśnienia płucnego), tlenoterapię oraz odpowiednie leczenie choroby podstawowej. W zaawansowanych przypadkach może być konieczne rozważenie mechanicznego wspomagania krążenia lub przeszczepu serca.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl