kardioangiografia
Kardioangiografia to inwazyjna procedura diagnostyczna polegająca na obrazowaniu tętnic wieńcowych oraz jam serca z użyciem promieniowania rentgenowskiego i środka kontrastowego. Technika ta umożliwia szczegółową ocenę anatomii i funkcji naczyń wieńcowych, w tym wykrywanie zwężeń, niedrożności, anomalii rozwojowych oraz innych patologii naczyniowych.
Procedura jest wykonywana w pracowni hemodynamiki, gdzie po miejscowym znieczuleniu wprowadza się cewnik do tętnicy udowej lub promieniowej, a następnie pod kontrolą fluoroskopii przeprowadza do naczyń wieńcowych lub jam serca. Podanie środka kontrastowego pozwala uwidocznić przebieg naczyń i ewentualne nieprawidłowości. Kardioangiografia pozostaje „złotym standardem” w diagnostyce choroby wieńcowej, umożliwiając jednocześnie przeprowadzenie interwencji terapeutycznych, takich jak angioplastyka czy implantacja stentu.
Wskazania do kardioangiografii obejmują: diagnostykę choroby wieńcowej, ocenę przed i po rewaskularyzacji, diagnostykę wad zastawkowych i wrodzonych wad serca, oraz ocenę funkcji lewej komory. Mimo inwazyjnego charakteru, przy przestrzeganiu protokołów bezpieczeństwa, procedura charakteryzuje się relatywnie niskim ryzykiem powikłań, do których należą: krwiak w miejscu wkłucia, reakcje alergiczne na środek kontrastowy, zaburzenia rytmu serca oraz powikłania naczyniowo-mózgowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół hipoplastycznego lewego serca – Diagnostyka i diagnoza
Zespół hipoplastycznego lewego serca (HLHS) to ciężka wrodzona wada serca charakteryzująca się niedorozwojem lewej komory, zastawki mitralnej, aortalnej oraz aorty wstępującej, co prowadzi do zaburzeń przepływu krwi i bez leczenia skutkuje śmiercią. Diagnostyka prenatalna, głównie za pomocą echokardiografii płodowej wykonywanej między 18 a 22 tygodniem ciąży, pozwala na wczesne wykrycie cech HLHS, takich jak hipoplazja lewej komory, zastawki i aorty, oraz ocenia stopień zaawansowania wady przy pomocy wartości Z-score, w tym stosunku RV/LV ≥1,28 jako predyktora rozwoju jednokomorowego serca. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na badaniu fizykalnym, pulsoksymetrii, echokardiografii, EKG i zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej, a w wybranych przypadkach na cewnikowaniu serca, rezonansie magnetycznym lub tomografii komputerowej. Badania genetyczne, takie jak analiza wolnego płodowego DNA, amniocenteza oraz kariotyp i mikroarray, są istotne dla identyfikacji powiązanych zespołów genetycznych (np. Turner, DiGeorge, Down), które wpływają na rokowanie i przebieg leczenia.
amniocenteza, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne ciąży, cewnikowanie serca, diagnostyka poporodowa, diagnostyka prenatalna, echokardiografia płodowa, elektrokardiogram, kardioangiografia, kariotyp, koarktacja aorty, leczenie farmakologiczne, lewa komora serca, niedorozwój lewej strony serca, niewydolność serca, prostaglandyna E1, przerost prawej komory, przerwany łuk aorty, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, rtg klatki piersiowej, test genetyczny, tomografia komputerowa, wolne płodowe DNA, Z-score, zaburzenie chromosomalne, zespół DiGeorge’a, zespół Downa, zespół hipoplastycznego lewego serca, zespół Turnera, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Visipaque (jodiksanol) to niejonowy, dimeryczny środek kontrastowy o stężeniu 652 mg/ml (320 mg jodu/ml), charakteryzujący się izotonicznością względem płynów ustrojowych oraz osmolalnością 290 mOsm/kg H₂O w 37°C, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w porównaniu do środków o wyższej osmolalności. Lek zawiera 0,45 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju badania, wieku, masy ciała, pojemności minutowej serca i stanu klinicznego pacjenta, a podanie może odbywać się dożylnie, dotętniczo lub dokanałowo. Zalecane stężenia kontrastu wahają się między 270 a 320 mg I/ml, a objętości podawane są specyficzne dla procedury, np. w arteriografii mózgowej 5-10 ml, aortografii 40-60 ml, czy tomografii komputerowej 50-150 ml u dorosłych. U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała, z maksymalną dawką całkowitą 10 mg jodu/kg w kardioangiografii oraz 2-4 ml/kg w urografii dla najmłodszych.
aortografia, arteriografia tętnic mózgowych, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dojście lędźwiowe, dojście szyjne, flebografia, izotoniczność płynów ustrojowych, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, kardioangiografia, lepkość, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, miliPaskal sekunda, nawodnienie pacjenta, niejonowy dimeryczny środek kontrastowy, osmolalność, osmolalność krwi pełnej, podanie do kanału kręgowego, podanie dokanałowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, TK ciała, TK głowy, urografia - Leksykon chorób i schorzeń
Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne – Diagnostyka i diagnoza
Całkowity anomalousny powrót żył płucnych (TAPVR) to rzadka wrodzona wada serca, charakteryzująca się nieprawidłowym połączeniem wszystkich czterech żył płucnych z prawym przedsionkiem lub naczyniami żylnymi do niego dopływającymi, co prowadzi do mieszania się krwi utlenowanej z krwią żylno-systemową i skutkuje hipoksemią. Występuje z częstością około 1:15 000 żywych urodzeń i stanowi 0,7-1,5% wad serca u noworodków. Diagnostyka prenatalna opiera się na ultrasonografii, gdzie najczęstszymi markerami są brak widocznego wejścia żył płucnych do lewego przedsionka (42,9%) oraz nieprawidłowy wygląd grzebienia Coumadina (38,1%). Echokardiografia płodowa jest badaniem potwierdzającym, jednak wykrywalność TAPVR prenatalnie jest ograniczona, zwłaszcza w izolowanych postaciach. Po urodzeniu objawy kliniczne obejmują sinicę, tachypnoe, słabe tętno i szmer sercowy, a diagnostyka opiera się na echokardiografii, RTG klatki piersiowej, EKG oraz pulsoksymetrii (saturacja 80-85%). Cewnikowanie serca i tomografia komputerowa z kontrastem (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI) służą do dokładnej oceny anatomii i planowania leczenia.
angiografia TK, całkowity anomalny powrót żył płucnych, cewnikowanie serca, diagnostyka prenatalna, echokardiografia płodowa, echokardiogram, kardioangiografia, kardiolog dziecięcy, lewy przedsionek, nadciśnienie płucne, niewydolność oddechowa, niewydolność prawej komory serca, prawy przedsionek, przegroda międzyprzedsionkowa, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, saturacja, sinica, szmer sercowy, typ mieszany TAPVR, typ nadsercowy TAPVR, typ podsercowy TAPVR, typ sercowy TAPVR, wrodzona wada serca, zatoka wieńcowa, zespół zaburzeń oddychania, zwężenie żył płucnych, żyła główna dolna, żyła płucna, żyła wrotna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omnipaque 755 mg/ml (350 mg jodu/ml)
Omnipaque 755 mg/ml (350 mg jodu/ml) to niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy o niskiej osmolalności (0,78 Osm/kg H₂O) i lepkości 10,6 mPa × s w 37°C, przeznaczony do diagnostyki obrazowej. Preparat jest stosowany w szerokim spektrum badań, w tym kardioangiografii, arteriografii, flebografii, urografii, tomografii komputerowej oraz mammografii ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM). Ponadto, jest wskazany do procedur diagnostycznych ośrodkowego układu nerwowego (mielografia lędźwiowa, piersiowa, szyjna, TK zbiorników podstawy mózgu) oraz specjalistycznych badań radiologicznych, takich jak artrografia, ERP, ERCP, herniografia, histerosalpingografia i sialografia. Preparat jest dostępny jako jałowy, wodny roztwór gotowy do użycia, a sposób podania (dożylny, dotętniczy, podpajęczynówkowy, do jam ciała) zależy od rodzaju badania i wymaga odpowiednich warunków monitorowania pacjenta.
arteriografia, artrografia, astma, badanie przewodu pokarmowego, choroba tarczycy, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, endoskopowa pankreatografia, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, joheksol, kardioangiografia, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, niewydolność nerek, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podpajęczynówkowe, radiologiczny środek kontrastujący, rezonans magnetyczny, sialografia, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa zbiorników podstawy mózgu, urografia - Leksykon chorób i schorzeń
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych – Diagnostyka i diagnoza
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych (PAPVR) to rzadka wrodzona wada serca, charakteryzująca się nieprawidłowym odpływem jednej lub więcej żył płucnych do prawego przedsionka lub układu żylnego systemowego, zamiast do lewego przedsionka. Powoduje to przeciek lewo-prawy, który może prowadzić do przeciążenia prawej komory, nadciśnienia płucnego i niewydolności serca. Częstość występowania PAPVR wynosi około 0,4-0,7%, a objawy kliniczne są zróżnicowane – od bezobjawowych po duszność, ból w klatce piersiowej i objawy niewydolności prawej komory. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, echokardiografii (TTE i TEE), tomografii komputerowej (MDCT) oraz rezonansie magnetycznym serca (CMR), które umożliwiają dokładną ocenę anatomii i hemodynamiki. Czułość echokardiografii w wykrywaniu anomalii żył płucnych wynosi do 97,6%, natomiast MDCT i CMR oferują bardzo wysoką dokładność obrazowania, pozwalając na precyzyjne określenie liczby, przebiegu i drenażu żył płucnych. Cewnikowanie serca pozostaje złotym standardem w ocenie hemodynamicznej, zwłaszcza w pomiarze stosunku przepływu płucnego do systemowego (Qp:Qs) oraz ciśnień w tętnicy płucnej.
angiografia CT, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie dopplerowskie, cewnikowanie prawego serca, cewnikowanie serca, choroba wieńcowa, częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, echokardiografia kontrastowa, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa, echokardiogram przezklatkowy, elektrokardiografia, hemodynamika, kardioangiografia, kardiomegalia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne tętnicze, niewydolność prawego serca, obrzęk płuc, opór naczyniowy płucny, opór naczyniowy systemowy, PAPVR, przeciek lewo-prawy, przegroda przedsionkowa, przepływ płucny, przerost prawej komory, przetrwała lewa żyła główna górna, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, szmer serca, tachykardia, tomografia komputerowa z bramkowaniem EKG, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, ubytek przegrody przedsionkowej, wielorzędowa tomografia komputerowa, wrodzona wada serca, zatoka wieńcowa, zespół Turnera, zwężenie żyły płucnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Omnipaque to niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy o stężeniu 518 mg/ml (240 mg jodu/ml), charakteryzujący się osmolalnością 0,51 Osm/kg H₂O w 37°C oraz lepkością 3,3 mPa×s w temperaturze ciała. Produkt jest stosowany w szerokim spektrum badań diagnostycznych, w tym angiografii (kardioangiografia, arteriografia, flebografia), urografii, tomografii komputerowej, mielografii podpajęczynówkowej oraz specjalistycznych procedurach takich jak artrografia, ERP, ERCP, herniografia, histerosalpingografia i sialografia. Podanie leku wymaga odpowiedniego przygotowania pacjenta, monitoringu oraz dostępności sprzętu reanimacyjnego, a także kwalifikacji personelu medycznego. Omnipaque jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, z uwzględnieniem indywidualnego dawkowania i szczególnej ostrożności u noworodków i niemowląt.
arteriografia, artrografia, badanie angiograficzne, diagnostyka różnicowa, dyskopatia, działanie niepożądane, flebografia, gruczoł ślinowy, guz rdzenia kręgowego, herniografia, histerosalpingografia, kamica nerkowa, kamica przewodowa, kardioangiografia, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, niepłodność, podanie podpajęczynówkowe, przepuklina, przepuklina oponowo-rdzeniowa, przepuklina pachwinowa, przewlekłe zapalenie trzustki, sialografia, środek kontrastujący radiologiczny, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa zbiorników podstawy mózgu, urografia, uszkodzenie chrząstki stawowej, wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia, wsteczna endoskopowa pankreatografia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepica żył głębokich, zwężenie dróg żółciowych, zwężenie kanału kręgowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml)
Dawkowanie środka kontrastowego Omnipaque 518 mg/ml (240 mg jodu/ml) jest ściśle uzależnione od rodzaju badania, wieku, masy ciała pacjenta oraz techniki podania. W badaniach dożylnych u dorosłych stosuje się stężenia 240-350 mg I/ml z objętościami od 40 do 250 ml, przy czym całkowita dawka jodu w tomografii komputerowej wynosi zwykle 30-60 g. U dzieci dawki są dostosowane wagowo, z maksymalną objętością 40 ml w urografii i do 100 ml w tomografii. W podaniu dotętniczym zalecane stężenia wahają się od 300 do 350 mg I/ml, a objętości wstrzyknięć różnią się w zależności od badania, np. 5-10 ml w selektywnej arteriografii mózgowej czy 30-60 ml w aortografii. Podanie podpajęczynówkowe wymaga szczególnej ostrożności, z maksymalną dawką jodu nieprzekraczającą 3 g, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia, arteriografia mózgowa, arteriografia wieńcowa, artrografia, badanie przewodu pokarmowego, cysternografia, ERCP, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, jodowy środek kontrastujący, kardioangiografia, łuk aorty, mielografia lędźwiowa, mielografia szyjna, nawodnienie, Omnipaque, podanie doodbytnicze, podanie dotętnicze, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podpajęczynówkowe, sialografia, środek kontrastujący, tomografia komputerowa, urografia - Leksykon substancji czynnych
Jodiksanol – Wskazania do stosowania
Jodiksanol, dostępny w preparacie Visipaque w stężeniach 550 mg/ml (270 mg jodu/ml) oraz 652 mg/ml (320 mg jodu/ml), jest niejonowym, dimerycznym środkiem kontrastowym o osmolalności 290 mOsm/kg H₂O (37°C), co zapewnia izotoniczność względem płynów ustrojowych. Preparat charakteryzuje się różną lepkością: 11,3 mPa·s (20°C) i 5,8 mPa·s (37°C) dla niższego stężenia oraz 25,4 mPa·s (20°C) i 11,4 mPa·s (37°C) dla wyższego stężenia. Zawartość sodu wynosi odpowiednio 0,76 mg/ml (0,03 mmol/ml) i 0,45 mg/ml (0,02 mmol/ml), co jest istotne przy doborze środka u pacjentów z ograniczeniem sodu. Jodiksanol znajduje zastosowanie w szerokim spektrum procedur diagnostycznych, w tym kardioangiografii, neuroradiologii, arteriografii obwodowej, angiografii brzusznej (w tym DSA), urografii, flebografii, tomografii komputerowej z kontrastem oraz mielografii lędźwiowej, piersiowej i szyjnej.
angiografia mózgowa, anomalia naczyniowa, arteriografia obwodowa, choroba wieńcowa, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dyskopatia, flebografia, izotoniczność, jodiksanol, kardioangiografia, malformacja tętniczo-żylna, miażdżyca, mielografia, niejonowy środek kontrastowy, niska osmolalność, osmolalność, przestrzeń podpajęczynówkowa, tętniak, tomografia komputerowa kontrastowa, urografia, zakrzepica żył głębokich, zwężenie naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omnipaque 755 mg/ml (350 mg jodu/ml)
Omnipaque (joheksol) o stężeniu 755 mg/ml (350 mg jodu/ml) jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego dawkowanie zależy od rodzaju badania, wieku, masy ciała pacjenta oraz stanu hemodynamicznego. Całkowita dawka jodu nie powinna przekraczać 3 g, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Dawkowanie dożylne różni się w zależności od procedury: np. urografia u dorosłych wymaga 40–80 ml przy stężeniu 300–350 mg I/ml, a tomografia komputerowa 100–250 ml. Dzieci otrzymują dawki obliczane na kg masy ciała, np. 1–3 ml/kg mc. w CT do maksymalnie 40 ml. W arteriografii stosuje się dawki od 4 do 60 ml wstrzyknięcia, zależnie od naczynia i stężenia (240–350 mg I/ml). Podpajęczynówkowo podaje się 6–12 ml roztworu 240 mg I/ml, a w badaniach jam ciała dawki wahają się od 0,5 do 50 ml, w zależności od procedury i stężenia (240–350 mg I/ml).
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia, arteriografia mózgowa, arteriografia wieńcowa, artrografia, cysternografia, dawka jodu, dojście lędźwiowe, dojście szyjne, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, joheksol, kardioangiografia, lepkość roztworu, mammografia kontrastowa, mielografia, mielografia szyjna, nawodnienie pacjenta, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie podpajęczynówkowe, sialografia, środek kontrastujący, tomografia komputerowa, urografia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Visipaque 550 mg/ml (270 mg jodu/ml)
Visipaque 550 mg/ml (270 mg jodu/ml) to niejonowy, dimeryczny środek kontrastowy zawierający 6 atomów jodu, charakteryzujący się izotonicznością względem płynów ustrojowych, osiągniętą dzięki dodatkom elektrolitów. Preparat ma osmolalność 290 mOsm/kg H₂O w 37°C oraz lepkość 11,3 mPa·s w 20°C i 5,8 mPa·s w 37°C, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa klinicznego. Zawartość sodu wynosi 0,76 mg (0,03 mmol) na 1 ml roztworu, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z ograniczeniem sodu, np. z nadciśnieniem czy niewydolnością nerek. Visipaque jest dostępny w formie przezroczystego, bezbarwnego do jasnożółtego roztworu wodnego do wstrzykiwań i przeznaczony wyłącznie do celów diagnostycznych w obrazowaniu medycznym.
angiografia brzuszna, angiografia mózgowa, arteriografia obwodowa, dotętnicza cyfrowa angiografia subtrakcyjna, działanie izotoniczne, flebografia, kardioangiografia, malformacja naczyniowa, mielografia, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, nadciśnienie, niewydolność nerek, niewydolność żylna, osmolalność, środek kontrastowy, tętniak, urografia, zakrzepica żył głębokich, zmiana miażdżycowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Omnipaque 647 mg/ml (300 mg jodu/ml)
Omnipaque (joheksol) to niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy o stężeniu 647 mg/ml (300 mg jodu/ml), charakteryzujący się lepkością 11,6 mPa×s w 20°C oraz 6,1 mPa×s w 37°C, a także osmolalnością 0,64 Osm/kg H₂O w 37°C. Lek jest rozpuszczalny w wodzie i stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych, dostępny w formie jałowych, wodnych roztworów. W stężeniu 140 mg I/ml wykazuje izotoniczność względem krwi i płynów tkankowych, co minimalizuje ryzyko powikłań związanych z podaniem środka kontrastowego.
arteriografia, artrografia, badanie przewodu pokarmowego, flebografia, gruczoł ślinowy, herniografia, histerosalpingografia, joheksol, kardioangiografia, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, mielografia, naczynie wieńcowe, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie podpajęczynówkowe, przepuklina pachwinowa, przestrzeń podpajęczynówkowa, przewód trzustkowy, przewód żółciowy, radiologiczny środek kontrastujący, rezonans magnetyczny, sialografia, tomografia komputerowa, tomografia komputerowa zbiorników podstawy mózgu, układ moczowy, układ nerwowy, urografia, wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia, wsteczna endoskopowa pankreatografia - Leksykon substancji czynnych
Joheksol – Dawkowanie i sposób podawania
Joheksol, dostępny pod nazwą handlową Omnipaque, jest niejonowym, monomerycznym środkiem kontrastowym zawierającym trójjod, stosowanym w różnych stężeniach: 518 mg/ml (240 mg jodu/ml), 647 mg/ml (300 mg jodu/ml) oraz 755 mg/ml (350 mg jodu/ml). Preparat jest wykorzystywany w diagnostyce obrazowej, w tym urografii, flebografii, angiografii subtrakcyjnej oraz tomografii komputerowej (CT) ze wzmocnieniem kontrastowym. Dawkowanie jest dostosowane do rodzaju badania, wieku, masy ciała, pojemności minutowej serca oraz stanu ogólnego pacjenta, z typowymi objętościami od 4 ml/kg mc. u dzieci do 250 ml u dorosłych, przy całkowitej dawce jodu zwykle 30-60 g. Szczególną uwagę należy zwrócić na odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu środka oraz na maksymalną dawkę jodu 3 g przy podaniu podpajęczynówkowym, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia, arteriografia mózgowa, arteriografia wieńcowa, artrografia, cysternografia, dojście lędźwiowe, ERCP, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, jodowy środek kontrastujący, joheksol, kardioangiografia, lewa komora serca, łuk aorty, mielografia, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, Omnipaque, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podpajęczynówkowe, sialografia, środek kontrastujący radiologiczny, tomografia komputerowa kontrastowa, urografia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml) to niejonowy, dimeryczny, sześciojodowy środek kontrastowy zawierający jodiksanol, charakteryzujący się osmolalnością 290 mOsm/kg H₂O (37°C) oraz lepkością 25,4 mPa·s w 20°C i 11,4 mPa·s w 37°C. Preparat jest izotoniczny względem płynów ustrojowych dzięki dodatkom elektrolitów, co przekłada się na lepszą tolerancję kliniczną w porównaniu do innych środków kontrastowych o wyższej osmolalności. Visipaque jest stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych w szerokim spektrum badań obrazowych, w tym kardioangiografii, angiografii mózgowej, arteriografii obwodowej, angiografii brzusznej, flebografii, urografii, tomografii komputerowej z kontrastem oraz mielografii lędźwiowej, piersiowej i szyjnej. Preparat podaje się drogą dożylną lub dotętniczą, w zależności od rodzaju badania.
angiografia brzuszna, angiografia mózgowa, arteriografia obwodowa, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, flebografia, izotoniczność, jodiksanol, kanał kręgowy, kardioangiografia, malformacja naczyniowa, mielografia, niejonowy środek kontrastowy, niewydolność żylna, osmolalność krwi, przestrzeń podpajęczynówkowa, tomografia komputerowa kontrastowa, urografia, zaburzenie krążenia mózgowego, zakrzepica żył głębokich - Leksykon substancji czynnych
Joheksol – Wskazania do stosowania
Joheksol, niejonowy, monomeryczny, trójjodowy środek kontrastowy rozpuszczalny w wodzie, stosowany jest w diagnostyce obrazowej w różnych stężeniach: 518 mg/ml (240 mg I/ml), 647 mg/ml (300 mg I/ml) oraz 755 mg/ml (350 mg I/ml). Preparat Omnipaque charakteryzuje się różną osmolalnością (od 0,51 do 0,78 Osm/kg H₂O w 37°C) oraz lepkością (od 3,3 do 10,6 mPa × s w 37°C), które rosną wraz ze stężeniem jodu. Izotoniczność roztworu 140 mg I/ml względem krwi i płynów tkankowych jest istotna klinicznie, wpływając na wybór preparatu do konkretnego badania. Niższe stężenia (518 mg/ml) są preferowane u pacjentów z chorobami układu krążenia, niewydolnością nerek oraz u dzieci ze względu na minimalizację obciążenia hemodynamicznego, natomiast wyższe stężenia (755 mg/ml) zapewniają lepszą jakość obrazowania w procedurach wymagających wysokiego kontrastu, takich jak kardioangiografia czy arteriografia obwodowa, choć wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych.
arteriografia, artrografia, badanie radiologiczne, choroba układu krążenia, diagnostyka obrazowa, endoskopowa pankreatografia, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, izotoniczność krwi, kamica nerkowa, kardioangiografia, mielografia, naczynia wieńcowe, niejonowy środek kontrastujący, niewydolność nerek, obciążenie hemodynamiczne, osmolalność i lepkość, płyn tkankowy, podanie podpajęczynówkowe, radiologia interwencyjna, reakcja nadwrażliwości, sialografia, środek kontrastowy radiologiczny, tomografia komputerowa, urografia, zakrzepica żył głębokich, zwężenie dróg moczowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Visipaque 550 mg/ml (270 mg jodu/ml)
Visipaque (jodiksanol) 550 mg/ml (270 mg jodu/ml) jest izotonicznym, niejonowym, dimerycznym środkiem kontrastowym o niskiej osmolalności (290 mOsm/kg H₂O przy 37°C) i umiarkowanej lepkości (11,3 mPa·s przy 20°C, 5,8 mPa·s przy 37°C). Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od rodzaju badania, wieku, masy ciała, pojemności minutowej serca oraz techniki podania. Zalecane stężenia wahają się między 270 a 320 mg I/ml, a objętości podawane są specyficzne dla procedury, np. arteriografia mózgowa 5-10 ml, aortografia 40-60 ml, kardioangiografia u dorosłych 30-60 ml, u dzieci dawka maksymalna wynosi 10 mg jodu/kg masy ciała. Maksymalna całkowita dawka jodu nie powinna przekraczać 3,2 g, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Produkt zawiera 0,76 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
aortografia, arteriografia tętnic mózgowych, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, flebografia, izotoniczność, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, kardioangiografia, koronarografia, lepkość, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, naczynia obwodowe, nawodnienie pacjenta, nefropatia pokontrastowa, osmolalność, pacjent geriatryczny, podanie dokanałowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, środek kontrastowy, środek kontrastowy niejonowy, tomografia komputerowa, urografia - Leksykon substancji czynnych
Jodiksanol – Dawkowanie i sposób podawania
Jodiksanol, dostępny w preparacie Visipaque w stężeniach 550 mg/ml (270 mg jodu/ml) oraz 652 mg/ml (320 mg jodu/ml), jest niejonowym, dimerycznym środkiem kontrastowym o wysokiej rozpuszczalności w wodzie. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do rodzaju badania, wieku, masy ciała, pojemności minutowej serca oraz ogólnego stanu pacjenta. Podawanie może odbywać się dożylnie, dotętniczo lub dokanałowo, z zalecanymi objętościami i stężeniami zależnymi od typu badania, np. arteriografia mózgowa (5-10 ml, 270/320 mg I/ml), aortografia (40-60 ml, 270/320 mg I/ml), czy kardioangiografia (30-60 ml, 320 mg I/ml). U dzieci dawki dotętnicze nie powinny przekraczać 10 mg jodu/kg masy ciała, a w urografii dawkowanie jest zależne od masy ciała (2-4 ml/kg dla dzieci <7 kg, 2-3 ml/kg dla dzieci >7 kg). Maksymalna całkowita dawka jodu nie powinna przekraczać 3,2 g, a odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu jest obligatoryjne.
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia tętnic mózgowych, flebografia, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, kanał kręgowy, kardioangiografia, koronarografia, mielografia, mielografia szyjna, naczynia obwodowe, nawodnienie pacjenta, podanie dokanałowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, środek kontrastowy, TK ciała, TK głowy, tomografia komputerowa, urografia, Visipaque - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omnipaque 647 mg/ml (300 mg jodu/ml)
Preparat Omnipaque (647 mg/ml, 300 mg jodu/ml) wymaga indywidualnego dostosowania dawki do rodzaju badania, parametrów pacjenta (wiek, masa ciała, pojemność minutowa serca) oraz techniki podania. Stężenia jodu stosowane są porównywalnie do innych jodowych środków kontrastowych, z naciskiem na odpowiednie nawodnienie pacjenta przed i po podaniu w celu profilaktyki nefropatii kontrastowej. Dawkowanie różni się w zależności od drogi podania i procedury diagnostycznej: dożylne podanie u dorosłych w urografii wynosi 40-80 ml (300-350 mg I/ml), u dzieci 3-4 ml/kg mc. (240-300 mg I/ml), a w tomografii komputerowej 100-250 ml u dorosłych i 1-3 ml/kg mc. u dzieci. W podaniu dotętniczym dawki wahają się od 5 do 60 ml na wstrzyknięcie, zależnie od obszaru naczyniowego, z niższymi dawkami dla naczyń mózgowych (5-10 ml, 300 mg I/ml) i wyższymi dla naczyń obwodowych (30-60 ml, 300-350 mg I/ml). W badaniach podpajęczynówkowych stosuje się niższe stężenie 240 mg I/ml, z dawkami 6-12 ml w zależności od procedury.
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia, artrografia, cholangiopankreatografia wsteczna, cysternografia, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, jodowy środek kontrastujący, kardioangiografia, lepkość, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, mielografia, naczynia mózgowe, naczynia obwodowe, nawodnienie pacjenta, nefropatia indukowana środkiem kontrastowym, osmolalność, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dotętnicze, podanie podpajęczynówkowe, sialografia, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, urografia