polip skórny
Polip skórny (łac. polypus cutaneus) to łagodna narośl występująca na powierzchni skóry, najczęściej w postaci miękkiego, wiotkiego wyrostka na szypule. Histologicznie charakteryzuje się przerostem tkanki łącznej i naskórka. W przeciwieństwie do polipów występujących na błonach śluzowych, polipy skórne rzadko ulegają transformacji nowotworowej.
Najczęstszą lokalizacją polipów skórnych są okolice zgięciowe, takie jak pachy, pachwiny, szyja oraz powieki. Etiologia ich powstawania nie jest w pełni poznana, jednak do czynników predysponujących zalicza się predyspozycje genetyczne, zaburzenia hormonalne, mikrourazy oraz przewlekłe tarcie skóry. Częstość występowania zwiększa się z wiekiem oraz u osób z nadwagą.
Diagnostyka polipów skórnych opiera się głównie na badaniu klinicznym, a w przypadkach wątpliwych wykonuje się badanie histopatologiczne po usunięciu zmiany. Leczenie polega na usunięciu chirurgicznym, elektrochirurgicznym lub kriochirurgicznym. Wskazaniami do usunięcia są najczęściej względy estetyczne, dyskomfort związany z drażnieniem mechanicznym lub krwawieniem po urazach.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki łojotokowe (lub polipy skórne, acrochordony) – Objawy
Brodawki łojotokowe (acrochordony) to łagodne, miękkie wyrośla skórne, przytwierdzone do skóry cienką szypułą, o średnicy zwykle od 1-2 mm do 5 mm, rzadko osiągające 1-2 cm. Występują u około 50% dorosłych, częściej po 40. roku życia, lokalizując się głównie w fałdach i miejscach ocierania skóry, takich jak szyja, pachy, okolice powiek, pachwiny, pod piersiami, pośladki oraz okolice narządów płciowych. Zmiany te są wynikiem nadmiernego nagromadzenia komórek w naskórku i skórze właściwej, nie wykazują potencjału złośliwości i zwykle pozostają stabilne po początkowym wzroście. Charakterystyczne cechy to miękka, mięsista struktura, kolor od skóry do ciemniejszego, gładka lub lekko pomarszczona powierzchnia oraz brak samoistnej regresji, chyba że dojdzie do skręcenia szypuły i samoistnego odpadnięcia.
Pomimo łagodnego charakteru, brodawki łojotokowe mogą ulegać podrażnieniom, krwawieniu, zakażeniom oraz martwicy w wyniku skręcenia szypuły. Wskazane jest monitorowanie zmian pod kątem szybkiego wzrostu, zmiany koloru (intensywnie czerwony, czarny lub wielobarwny), bólu, świądu czy krwawienia bez urazu, co wymaga konsultacji dermatologicznej w celu wykluczenia innych patologii. Diagnostyka opiera się na charakterystycznym wyglądzie i obecności szypuły, jednak każda nowa lub zmieniająca się zmiana powinna być oceniona klinicznie, aby odróżnić brodawki łojotokowe od innych zmian skórnych, w tym nowotworów. Leczenie nie jest konieczne, chyba że zmiany powodują dolegliwości lub komplikacje.