nadwrażliwość na dotyk
Nadwrażliwość na dotyk (hiperalgezja dotykowa, alodynia mechaniczna) to zaburzenie czucia, w którym normalnie nieszkodliwe bodźce dotykowe wywołują nieprzyjemne lub bolesne odczucia. Stan ten stanowi ważny objaw w diagnostyce neurologicznej i może towarzyszyć różnym schorzeniom.
Z perspektywy patofizjologicznej, nadwrażliwość na dotyk może wynikać z dysfunkcji ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego. Związana jest często z sensytyzacją nerwów obwodowych lub centralną sensytyzacją w rdzeniu kręgowym i mózgu, prowadzącą do nieprawidłowego przetwarzania bodźców dotykowych, które normalnie nie są postrzegane jako bolesne.
Nadwrażliwość dotykowa występuje w wielu jednostkach chorobowych, w tym w neuropatiach obwodowych, zespołach bólu neuropatycznego, fibromialgii, zaburzeniach ze spektrum autyzmu, a także po urazach. W kontekście bólu neuropatycznego, stanowi ona istotny objaw kliniczny sugerujący dysfunkcję dróg czuciowych i mechanizmów modulacji bólu.
Diagnostyka nadwrażliwości na dotyk obejmuje szczegółowe badanie neurologiczne z oceną progów czucia, badania elektrofizjologiczne oraz testy ilościowe czucia (QST). Leczenie ukierunkowane jest na chorobę podstawową oraz objawy i może obejmować leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, techniki neuromodulacyjne oraz metody fizjoterapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Meralgia parestezyczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Meralgia paresthetica, czyli zespół Bernhardta-Rotha, to neuropatia czuciowa spowodowana uciskiem nerwu skórnego bocznego uda (LFCN), który wychodzi z poziomu L2-L3 i unerwia skórę przednio-boczną uda. Objawia się bólem piekącym, mrowieniem, drętwieniem oraz nadwrażliwością w tym obszarze, nasilającymi się po dłuższym staniu lub chodzeniu. Etiologia obejmuje m.in. otyłość, ciążę, ciasne ubrania, cukrzycę (zwiększającą ryzyko około 7-krotnie), urazy oraz bliznowacenie pooperacyjne. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu neurologicznym, testach przewodnictwa nerwowego, ultrasonografii i rezonansie magnetycznym, z wykluczeniem innych przyczyn bólu uda, takich jak radikulopatia L3 czy przepuklina krążka międzykręgowego.
akupunktura, badanie przewodnictwa nerwowego, blokada nerwowa, dekompresja nerwu, elektroterapia, ergonomia, fizjoterapia, fizykoterapia, iniekcje kortykosteroidów, kinesiotaping, leki przeciwpadaczkowe, meralgia paresthetica, mięsień czworogłowy uda, mobilizacja nerwu, nadwrażliwość na dotyk, nerw skórny boczny uda, neurektomia, neuroliza, niesteroidowe leki przeciwzapalne, otyłość, potencjały somatosensoryczne wywołane, przepuklina krążka międzykręgowego, radikulopatia, rdzeń kręgowy, rezonans magnetyczny, suche igłowanie, terapia laserem niskiej mocy, terapia manualna, terapia tkanek miękkich, tkanka bliznowata, tkanka podskórna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ultradźwięki, ultrasonografia wysokiej rozdzielczości, więzadło pachwinowe, zespół Bernhardta-Rotha - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxazepam Espefa
Oxazepam Espefa, będący benzodiazepiną o pośrednim czasie działania, wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji farmakologicznej przy regularnym stosowaniu przez kilka tygodni. Tolerancja objawia się zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej przy stałej dawce, co ogranicza możliwość długotrwałej terapii. Ponadto, lek wiąże się z ryzykiem uzależnienia psychicznego i fizycznego, które wzrasta wraz z dawką i czasem stosowania, szczególnie u pacjentów z historią uzależnień od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych. Zaleca się stosowanie najniższych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy okres, aby ograniczyć te zagrożenia.
- Leksykon chorób i schorzeń
Dyspraksja (zaburzenie rozwojowe koordynacji ruchowej) – Objawy
Dyspraksja, czyli zaburzenie rozwojowe koordynacji ruchowej (Developmental Coordination Disorder – DCD), to przewlekłe zaburzenie neurologiczne rozpoczynające się w dzieciństwie, które utrzymuje się u 30-70% dorosłych. Charakteryzuje się deficytami w planowaniu i koordynacji ruchów, obejmującymi zarówno motorykę dużą, jak i małą, co manifestuje się m.in. niezgrabnością, problemami z równowagą, trudnościami w precyzyjnych czynnościach manualnych oraz zaburzeniami rytmu. Dodatkowo, u dorosłych obserwuje się deficyty funkcji wykonawczych, takich jak organizacja, zarządzanie czasem, multitasking oraz uczenie się nowych umiejętności. Dyspraksja współwystępuje często z innymi zaburzeniami neuro-rozwojowymi, jak ADHD, dysleksja, spektrum autyzmu czy dyskalkulia, co komplikuje diagnostykę i terapię. Objawy sensoryczne obejmują nadwrażliwość lub niedowrażliwość taktylną, problemy z integracją sensoryczną oraz zaburzenia percepcji przestrzennej, co dodatkowo wpływa na funkcjonowanie pacjentów.
ADHD, depresja, dyskalkulia, dysleksja, dyspraksja, dyspraksja nabyta, funkcja poznawcza, funkcje wykonawcze, hipermobilność stawów, integracja sensoryczna, koordynacja motoryczna, koordynacja ruchowa, nadwrażliwość na dotyk, pamięć krótkotrwała, percepcja przestrzenna, porażenie mózgowe, stan przewlekły, tonus mięśniowy, udar mózgu, uraz głowy, zaburzenia snu, zaburzenie artykulacji, zaburzenie lękowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie ze spektrum autyzmu