resorpcja zwrotna jonów chlorkowych

Resorpcja zwrotna jonów chlorkowych to proces zachodzący głównie w nerkach, gdzie jony chlorkowe (Cl-) są ponownie wchłaniane z przesączu kłębuszkowego do krwi. Jest to kluczowy element regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, wpływający na równowagę kwasowo-zasadową i utrzymanie homeostazy.

W cewkach proksymalnych resorpcja jonów chlorkowych odbywa się głównie biernie, zgodnie z gradientem elektrochemicznym, następując za resorpcją sodu. W grubym ramieniu wstępującym pętli Henlego transport chlorków zachodzi przez kotransporter Na-K-2Cl (NKCC2), który jest miejscem działania diuretyków pętlowych. W cewkach dystalnych i zbiorczych resorpcja jonów Cl- jest regulowana przez wymienniki Cl-/HCO3-, kotransportery Na-Cl oraz kanały chlorkowe.

Zaburzenia resorpcji zwrotnej jonów chlorkowych mogą prowadzić do różnych patologii, takich jak alkaloza lub kwasica metaboliczna, zaburzenia gospodarki sodowej oraz nieprawidłowa objętość płynów ustrojowych. Istotnym przykładem choroby związanej z tym procesem jest zespół Barttera, genetyczne zaburzenie charakteryzujące się defektem transportu jonów chlorkowych w pętli Henlego, prowadzące do utraty soli, hipokaliemii i alkalozy metabolicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl