fundoskopia
Fundoskopia, znana również jako oftalmoskopia, jest kluczowym badaniem okulistycznym polegającym na oglądaniu dna oka (dna, czyli siatkówki, naczyń krwionośnych, tarczy nerwu wzrokowego oraz plamki żółtej) przy użyciu specjalnego urządzenia – oftalmoskopu. Badanie to umożliwia ocenę struktur wewnątrzgałkowych, które są niedostępne podczas rutynowego badania okulistycznego.
Wyróżnia się dwa główne rodzaje fundoskopii: bezpośrednią (przy użyciu oftalmoskopu ręcznego) oraz pośrednią (z wykorzystaniem większego urządzenia zapewniającego szersze pole widzenia). Badanie często przeprowadza się po rozszerzeniu źrenic za pomocą kropli mydriacyjnych, co pozwala na dokładniejszą ocenę struktur dna oka.
Fundoskopia ma istotne znaczenie diagnostyczne nie tylko w okulistyce, ale również w neurologii, endokrynologii i internie. Pozwala wykryć zmiany charakterystyczne dla chorób ogólnoustrojowych (np. cukrzycy, nadciśnienia tętniczego), chorób neurologicznych (np. obrzęk tarczy nerwu wzrokowego w nadciśnieniu śródczaszkowym) oraz schorzeń okulistycznych (np. jaskry, zwyrodnienia plamki żółtej, odwarstwienia siatkówki).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Autokila
Hydroksychlorochina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko toksycznego uszkodzenia siatkówki, szczególnie przy dawce przekraczającej 6,5 mg/kg beztłuszczowej masy ciała na dobę. Zaleca się wykonanie pełnego badania okulistycznego przed rozpoczęciem terapii oraz kontrolnych badań co 12 miesięcy, obejmujących ocenę ostrości wzroku, widzenia barwnego, oftalmoskopię, fundoskopię oraz badanie pola widzenia z czerwoną diodą. Częstsze kontrole są wskazane u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność nerek, wiek >65 lat, dawka skumulowana >200 g czy zmniejszona ostrość wzroku. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia zaburzeń pigmentacyjnych lub ubytków pola widzenia, gdyż zmiany mogą postępować nawet po zakończeniu terapii. Jednoczesne stosowanie z lekami toksycznymi dla siatkówki, np. tamoksyfenem, jest przeciwwskazane.
4-aminochinolina, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba serca, ciężka hipoglikemia, ciężkie skórne działania niepożądane, fundoskopia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksychlorochina, kardiomiopatia, lek hepatotoksyczny, łuszczyca, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność serca, odstęp QTc, oftalmoskopia, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunująca niewydolność wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria skórna późna, reaktywacja HBV, retinopatia, siatkówka, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, toksyczność siatkówki, wydłużenie QT, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie psychiczne, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydroxychloroquine sulfate Accord
Hydroksychlorochina wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń psychicznych (występujących zwykle w ciągu pierwszego miesiąca terapii), retinotoksyczności zależnej od dawki (bezpieczna dawka do 6,5 mg/kg masy ciała na dobę), hipoglikemii, zaburzeń pozapiramidowych oraz wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących inne leki wydłużające QT. Zaleca się kompleksowe badania okulistyczne przed rozpoczęciem leczenia i co najmniej co 6 miesięcy, a także przerwanie terapii w przypadku wystąpienia nieprawidłowości okulistycznych, kardiomiopatii, ciężkich reakcji skórnych (SCAR) czy zaburzeń rytmu serca. Maksymalna dawka dobowa powinna wynosić 400 mg (6 mg/kg masy ciała) rocznie, a u pacjentów z ryzykiem należy rozważyć częstsze badania kontrolne.
badanie okulistyczne, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, ciężkie skórne działania niepożądane, fundoskopia, hipoglikemia, kardiomiopatia, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, oftalmoskopia, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, ototoksyczność, piorunująca niewydolność wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, porfiria skórna późna, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, retinopatia, retinotoksyczność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychiczne, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona