stężenie aminoglikozydu

Stężenie aminoglikozydu to kluczowy parametr monitorowany podczas terapii tymi antybiotykami. Aminoglikozydy (np. gentamycyna, amikacyna, tobramycyna) charakteryzują się wąskim indeksem terapeutycznym, co oznacza, że różnica między dawką terapeutyczną a toksyczną jest niewielka.

Monitoring stężenia aminoglikozydów obejmuje dwa główne parametry: stężenie maksymalne (peak), mierzone 30-60 minut po zakończeniu infuzji, oraz stężenie minimalne (trough), oznaczane tuż przed podaniem kolejnej dawki. Stężenie maksymalne koreluje z efektywnością terapeutyczną, podczas gdy stężenie minimalne jest wskaźnikiem potencjalnej toksyczności.

Dla większości aminoglikozydów stężenie minimalne nie powinno przekraczać 2 μg/ml przy dawkowaniu wielokrotnym, aby zminimalizować ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności. Terapeutyczne stężenia maksymalne zależą od konkretnego aminoglikozydu i rodzaju infekcji, zwykle wynoszą 5-10 μg/ml dla gentamycyny i tobramycyny oraz 15-30 μg/ml dla amikacyny.

W ostatnich latach popularność zyskuje dawkowanie raz na dobę aminoglikozydów, które wykorzystuje ich działanie poantybiotykowe i zmniejsza ryzyko toksyczności, przy zachowaniu skuteczności terapeutycznej. W tym przypadku ocenia się zwykle tylko stężenie minimalne, które powinno być praktycznie niewykrywalne przed podaniem kolejnej dawki.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl