uszkodzenie wątrobowo-komórkowe

Uszkodzenie wątrobowo-komórkowe (hepatocellular injury) to stan patologiczny, w którym dochodzi do destrukcji lub dysfunkcji hepatocytów – podstawowych komórek miąższowych wątroby. Jest to najczęstsza forma uszkodzenia wątroby, charakteryzująca się przeważającym wzrostem aktywności aminotransferaz (ALT, AST) w stosunku do enzymów cholestazy (ALP, GGTP).

W obrazie laboratoryjnym uszkodzenie wątrobowo-komórkowe typowo manifestuje się przez wzrost aktywności ALT przekraczający 2-5 razy górną granicę normy, przy czym stosunek ALT do ALP (wyrażony jako krotność górnej granicy normy) wynosi >5. Wzrost aminotransferazy alaninowej (ALT) jest bardziej specyficzny dla uszkodzenia wątroby niż aminotransferazy asparaginianowej (AST), która występuje również w innych tkankach.

Etiologia uszkodzenia wątrobowo-komórkowego obejmuje czynniki toksyczne (w tym polekowe uszkodzenie wątroby), wirusowe zapalenia wątroby, choroby metaboliczne, autoimmunologiczne oraz niedokrwienne. Najczęstszymi przyczynami są zakażenia wirusami hepatotropowymi (HAV, HBV, HCV, HEV) oraz reakcje idiosynkrazji na leki (np. paracetamol w dawkach toksycznych, statyny, niektóre antybiotyki).

Rozpoznanie uszkodzenia wątrobowo-komórkowego stanowi podstawę do dalszej diagnostyki różnicowej. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja czynnika etiologicznego poprzez szczegółowy wywiad (ekspozycja na leki, substancje hepatotoksyczne, wywiad epidemiologiczny), badania serologiczne (markery wirusowe), obrazowe oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl