opóźnienie wzrostu pourodzeniowe

Opóźnienie wzrostu pourodzeniowe (ang. postnatal growth retardation) odnosi się do stanu, w którym dziecko po urodzeniu wykazuje tempo wzrostu poniżej oczekiwanego dla swojego wieku, płci i potencjału genetycznego. Diagnoza jest stawiana, gdy parametry wzrostowe dziecka (wysokość, masa ciała) znajdują się poniżej 3 percentyla dla danego wieku lub gdy tempo wzrostu jest mniejsze niż 4-5 cm rocznie w okresie dzieciństwa.

Etiologia opóźnienia wzrostu pourodzeniowego jest złożona i może obejmować czynniki endokrynologiczne (niedobór hormonu wzrostu, niedoczynność tarczycy, nadmiar glikokortykosteroidów), genetyczne (zespoły genetyczne, np. zespół Turnera, zespół Noonan), metaboliczne, przewlekłe choroby (celiakia, nieswoiste zapalenia jelit, choroby nerek, wady serca), żywieniowe (niedożywienie ilościowe i jakościowe) oraz psychospołeczne (deprywacja emocjonalna).

Diagnostyka opóźnienia wzrostu pourodzeniowego obejmuje dokładny wywiad (w tym dane dotyczące okresu prenatalnego, porodu, wywiadu rodzinnego), badanie fizykalne, ocenę proporcji ciała, tempa wzrastania (siatki centylowe), wieku kostnego oraz badania laboratoryjne (morfologia, parametry biochemiczne, hormony). W wybranych przypadkach konieczne są badania genetyczne, obrazowe lub konsultacje specjalistyczne.

Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię hormonem wzrostu (w przypadku jego niedoboru), leczenie chorób podstawowych, interwencje żywieniowe lub psychologiczne. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnego wzrostu końcowego oraz zapobiegania potencjalnym powikłaniom psychospołecznym związanym z niskim wzrostem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl