tendinopatia przyczepu

Tendinopatia przyczepu to schorzenie degeneracyjne tkanki ścięgnistej w miejscu przyczepu do kości. Charakteryzuje się mikrouszkodzeniami włókien kolagenowych, zaburzeniami neowaskularyzacji oraz przewlekłym procesem zapalnym. W przeciwieństwie do ostrego zapalenia ścięgna (tendinitis), tendinopatia ma charakter przewlekły i często towarzyszy jej degeneracja tkanki, a nie tylko jej zapalenie.

Klinicznie tendinopatia przyczepu objawia się bólem w miejscu przyczepu ścięgna, nasilającym się podczas aktywności fizycznej i zmniejszającym się w spoczynku. Charakterystyczny jest również ból przy palpacji miejsca przyczepu. Najczęstsze lokalizacje obejmują przyczepy ścięgna Achillesa, ścięgien nadkłykcia bocznego kości ramiennej (tzw. łokieć tenisisty), ścięgien rotatorów barku oraz ścięgna rzepki.

Diagnostyka tendinopatii przyczepu opiera się na badaniu klinicznym, uzupełnionym o badania obrazowe – USG z opcją dopplerowską oraz MRI. W obrazowaniu ultrasonograficznym obserwuje się pogrubienie ścięgna, zatarcie struktury włókienkowej oraz zwiększoną waskularyzację. W leczeniu stosuje się odpoczynek, fizykoterapię, ćwiczenia ekscentryczne, iniekcje kortykosteroidów, osocza bogatopłytkowego (PRP) lub kwasu hialuronowego, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl