senes chartumski
Senes chartumski to określenie związane z chorobą wywoływaną przez pasożyta Dracunculus medinensis, znanego również jako robak gwinejski. Jest to schorzenie endemiczne dla niektórych obszarów Afryki, szczególnie regionu Chartumu w Sudanie, skąd pochodzi nazwa.
Infekcja rozpoczyna się po spożyciu wody zawierającej zarażone widłonogi (cyklopy), będące pośrednim gospodarzem pasożyta. Po dostaniu się do organizmu człowieka, larwy migrują do tkanki podskórnej, gdzie dojrzewają. Dojrzała samica, osiągająca nawet 100 cm długości, przemieszcza się do powierzchownych warstw skóry, najczęściej kończyn dolnych, powodując bolesny pęcherz.
Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i wykryciu pasożyta w pęcherzu podskórnym. Leczenie jest przede wszystkim mechaniczne – polega na powolnym wyciąganiu robaka poprzez nawinięcie go na patyczek. Proces ten może trwać nawet kilka tygodni. W profilaktyce kluczowe znaczenie ma zapewnienie dostępu do czystej wody pitnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Preparat Liść Senesu zawiera wysuszone listki Cassia senna L. (C. acutifolia Delile lub C. angustifolia Vahl), dostarczające 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na 1 g surowca, co odpowiada jednej łyżce miarowej. Maksymalna dobowa dawka glikozydów wynosi 30 mg, co odpowiada około 200 ml naparu. Preparat jest wskazany do stosowania doustnego u młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych oraz osób w podeszłym wieku, w dawce 1 g listka senesu raz na dobę wieczorem, z indywidualnym dostosowaniem dawki. Produkt jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat. Napar przygotowuje się przez zalanie 1 g listków senesu około 200 ml gorącej wody, parzenie przez 10 minut i przecedzenie, a działanie przeczyszczające pojawia się po 8-12 godzinach od podania.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Liść Senesu jest roślinnym produktem leczniczym o działaniu przeczyszczającym, stosowanym w krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć. Preparat zawiera wysuszone listki Sennae foliolum pochodzące z gatunków Cassia senna L. lub Cassia angustifolia Vahl, z których każdy gram zawiera 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych, przeliczanych na sennozyd B. Produkt dostępny jest w formie ziół do zaparzania, gdzie jedna łyżka miarowa odpowiada 1 g surowca. Liść Senesu zaleca się pacjentom, u których modyfikacja diety i stylu życia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów w leczeniu zaparć.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Produkt leczniczy Liść Senesu jest dostępny w formie ziół do zaparzania, zawierających 1 g wysuszonych listków senesu (Sennae foliolum) pochodzących z gatunków Cassia senna L. lub Cassia angustifolia Vahl. Każdy gram surowca dostarcza 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych, wyrażonych jako sennozyd B, co zapewnia standaryzowaną dawkę substancji czynnych. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, a dołączona łyżka miarowa umożliwia precyzyjne odmierzenie dawki. Liść Senesu wymaga przygotowania naparu przed podaniem, co pozwala na powtarzalność działania terapeutycznego. Produkt jest pakowany w termozgrzewalne torebki z folii polipropylenowej o pojemnościach 20 g, 50 g i 100 g, zabezpieczone dodatkowo tekturowym pudełkiem.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Produkt leczniczy LIŚĆ SENESU zawiera 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na 1 g suszonych liści senesu, pochodzących z gatunków Cassia senna L. oraz Cassia angustifolia Vahl. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ tego preparatu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnych skutkach ubocznych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychofizycznej, zwłaszcza przy pierwszym zastosowaniu leku.