witamina P
Witamina P to historyczna nazwa nadana grupie związków zwanych bioflawonoidami lub flawonoidami, które są naturalnymi substancjami chemicznymi występującymi w owocach i warzywach. Najważniejsze bioflawonoidy to rutyna, hesperydyna, kwercetyna, antocyjany i katechiny.
Związki te wykazują właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne i wzmacniające naczynia krwionośne. Badania kliniczne wskazują, że bioflawonoidy mogą zmniejszać przepuszczalność naczyń włosowatych i poprawiać mikrokrążenie, co ma znaczenie w leczeniu żylaków, hemoroidów i obrzęków.
Bioflawonoidy często występują razem z witaminą C i wzajemnie zwiększają swoją skuteczność. Bogate źródła tych związków to owoce cytrusowe (szczególnie biała warstwa pod skórką), ciemne jagody, winogrona, czarna porzeczka, zielona herbata i gorzka czekolada.
W medycynie bioflawonoidy znajdują zastosowanie jako suplementy wspomagające w leczeniu chorób naczyniowych, stanów zapalnych i w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Mimo obiecujących badań, nie zostały one oficjalnie sklasyfikowane jako witaminy, a termin „witamina P” ma obecnie znaczenie historyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Rutyna – Przedawkowanie
Rutyna, flawonoid obecny w zielu dziurawca (Hypericum perforatum L.), jest składnikiem aktywnym standaryzowanych wyciągów stosowanych w preparatach leczniczych takich jak Depremin 612 mg czy HYPERIS. Jedna tabletka zawiera 612 mg wyciągu, co odpowiada 36,72–91,80 mg sumy flawonoidów w przeliczeniu na rutynę, ze średnią około 64,26 mg. Przedawkowanie wyciągu z ziela dziurawca, a tym samym rutyny, zostało udokumentowane przy dawkach do 4,5 g wyciągu suchego na dobę przez 2 tygodnie oraz jednorazowym spożyciu 15 g wyciągu, co odpowiada około 472 mg rutyny dziennie przez 2 tygodnie i jednorazowo 1570 mg rutyny. Tak wysokie dawki znacznie przekraczają standardowe zalecenia terapeutyczne i wiążą się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych.
dezorientacja, drgawki, działanie niepożądane, flawonoid, fotosensytyzacja, Hypericum perforatum, kwercetyno-3-O-rutynozyd, napad drgawkowy, promieniowanie UV, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, rutyna, skurcz mięśni, stan splątania, standaryzowany wyciąg, witamina P, wrażliwość na światło, wyciąg z ziela dziurawca, zaburzenie poznawcze, zaburzenie świadomości, ziele dziurawca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Posorutin 50 mg/ml
Trokserutyna, będąca półsyntetyczną pochodną rutozydu, jest składnikiem aktywnym preparatu Posorutin w postaci kropli do oczu o stężeniu 50 mg/ml. Substancja ta wykazuje działanie farmakodynamiczne polegające na zmniejszeniu kruchości oraz przepuszczalności naczyń włosowatych, co jest kluczowe w ochronie mikrokrążenia okulistycznego. Mechanizm działania trokserutyny opiera się na hamowaniu nadmiernej aktywności enzymu hialuronidazy, który w warunkach patologicznych prowadzi do zwiększonej przepuszczalności ścian naczyń, zatrzymywania płynów w przestrzeni pozanaczyniowej oraz utrudnienia wymiany substancji w zrębie naczyń.