objętość końcowoskurczowa
Objętość końcowoskurczowa (ESV – End-Systolic Volume) to ilość krwi pozostająca w komorze serca po zakończeniu skurczu. Jest to ważny parametr hemodynamiczny, który odzwierciedla efektywność pracy serca jako pompy i stanowi kluczowy element w ocenie funkcji skurczowej mięśnia sercowego.
W warunkach prawidłowych objętość końcowoskurczowa lewej komory wynosi około 50-70 ml. Zwiększona wartość ESV może wskazywać na dysfunkcję skurczową lewej komory, niedokrwienie mięśnia sercowego lub niewydolność serca. Parametr ten jest wykorzystywany do obliczania frakcji wyrzutowej serca (EF), która stanowi stosunek objętości wyrzutowej do objętości końcoworozkurczowej.
Pomiar objętości końcowoskurczowej wykonuje się najczęściej za pomocą echokardiografii, rezonansu magnetycznego serca lub wentrykulografii. Seryjne pomiary ESV mogą służyć do monitorowania postępu choroby serca lub skuteczności leczenia. Wzrost ESV jest niekorzystnym czynnikiem prognostycznym w niewydolności serca i po zawale mięśnia sercowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sotahexal 80 80 mg
Sotalol chlorowodorek, substancja czynna produktu SotaHEXAL, jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem o złożonym mechanizmie działania, łączącym właściwości klasy II i III leków przeciwarytmicznych według klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Produkt zawiera izomery l- i d-sotalolu, gdzie izomer d odpowiada głównie za działanie przeciwarytmiczne, a izomer l wykazuje zarówno działanie beta-adrenolityczne, jak i przeciwarytmiczne. Działanie farmakodynamiczne jest dawkozależne: przy dawce dobowej 25 mg dominuje efekt beta-adrenolityczny, natomiast dawka 160 mg/dobę ujawnia pełne działanie przeciwarytmiczne. Sotalol wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego oraz całkowity okres refrakcji przedsionków, komór i dróg przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co skutkuje zwolnieniem rytmu zatokowego i hamowaniem przewodzenia w pęczku Hisa. Charakterystycznym efektem jest wydłużenie odstępu QT w EKG, odzwierciedlające wydłużoną repolaryzację komór.
aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk nieselektywny, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ciśnienie późnoskurczowe, ciśnienie w tętnicy płucnej, działanie beta-adrenolityczne, działanie hipotensyjne, działanie kardiodepresyjne, działanie przeciwarytmiczne, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, nadciśnienie tętnicze, objętość końcowoskurczowa, odstęp QT, okres refrakcji, parametr hemodynamiczny, pęczek Hisa, potencjał czynnościowy, renina, repolaryzacja komór, stabilizacja błon komórkowych, właściwość przeciwarytmiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 23,75 mg
Metoprolol bursztynianu, substancja aktywna leku Bloxazoc, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o działaniu ujemnym inotropowym i chronotropowym, co skutkuje zmniejszeniem częstości akcji serca, rzutu serca oraz ciśnienia tętniczego. Jego selektywność wobec receptorów beta1 jest dawkozależna i wyraźnie większa przy stosowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych. Metoprolol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa u pacjentów z astmą oskrzelową oraz cukrzycą, ze względu na mniejsze działanie zwężające oskrzela i mniejszy wpływ na metabolizm węglowodanów oraz reakcję układu sercowo-naczyniowego podczas hipoglikemii. W terapii nadciśnienia tętniczego lek obniża ciśnienie krwi przez ponad 24 godziny, zmniejszając opór naczyniowy bez zaburzeń równowagi elektrolitowej, co potwierdzają badania kliniczne, w tym u dzieci (dawki 0,2-2,0 mg/kg, maksymalna dawka 200 mg/dobę) z istotnym obniżeniem ciśnienia skurczowego i rozkurczowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, cukrzyca, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, hipoglikemia, katecholamina, komórka rozrusznikowa, metoprolol bursztynianu, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość końcoworozkurczowa, objętość końcowoskurczowa, obturacyjna choroba płuc, opór naczyń obwodowych, pojemność minutowa serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, tachyarytmia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 190 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu). Lek wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, prowadząc do obniżenia częstości akcji serca, rzutu serca oraz ciśnienia tętniczego, przy zachowaniu selektywności względem receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych. Metoprolol jest bezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową i cukrzycą, wykazując mniejszy wpływ na metabolizm węglowodanów i reakcję układu sercowo-naczyniowego podczas hipoglikemii. W terapii nadciśnienia tętniczego obniża ciśnienie krwi przez ponad 24 godziny, zmniejszając obwodowy opór naczyniowy bez zaburzeń elektrolitowych. W badaniu u dzieci z nadciśnieniem pierwotnym dawki 1,0 mg/kg i 2,0 mg/kg metoprololu istotnie obniżyły ciśnienie skurczowe (odpowiednio o 7,7 mmHg, p=0,027 i 6,3 mmHg, p=0,049) oraz ciśnienie rozkurczowe (7,5 mmHg, p=0,017 dla dawki 2,0 mg/kg).
astma oskrzelowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, hipoglikemia, klasyfikacja Tannera, komórki rozrusznikowe, lek beta-adrenolityczny, metoprololu bursztynian, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, objętość końcoworozkurczowa, objętość końcowoskurczowa, obturacyjna choroba płuc, opór naczyń obwodowych, pojemność minutowa serca, ponowny zawał, przewlekła niewydolność serca, śmierć sercowa, tachyarytmia, zawał mięśnia sercowego