właściwość grzybobójcza

Farmakokinetyka worykonazolu charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 96% oraz maksymalnym stężeniem w osoczu (Cₘₐₓ) osiąganym po 1-2 godzinach. Lek wykazuje nieliniową farmakokinetykę z powodu wysycenia metabolizmu, co skutkuje większym niż proporcjonalnym wzrostem ekspozycji (AUCτ) przy zwiększaniu dawki; np. wzrost dawki z 200 mg do 300 mg dwa razy na dobę powoduje 2,5-krotne zwiększenie AUCτ. Ekspozycja po dawkach doustnych 200 mg i 300 mg jest porównywalna do dawek dożylnych 3 mg/kg i 4 mg/kg mc. odpowiednio. Worykonazol wykazuje znaczną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji 4,6 l/kg) oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (58%). Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4, z istotnym wpływem polimorfizmu CYP2C19, co powoduje dużą zmienność międzyosobniczą ekspozycji, szczególnie u populacji azjatyckiej (15-20% słabo metabolizujących). Metabolit N-tlenek stanowi 72% metabolitów w osoczu, jednak jest farmakologicznie nieaktywny. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolizm wątrobowy, z okresem półtrwania około 6 godzin po dawce 200 mg doustnej, jednak ze względu na nieliniowość farmakokinetyki, okres półtrwania nie jest miarodajny do przewidywania kumulacji.