lęk i strach

Lęk i strach to kluczowe emocje w kontekście psychopatologii i psychiatrii klinicznej, często stanowiące podstawowy mechanizm wielu zaburzeń psychicznych. Strach jest reakcją na konkretne, bezpośrednie zagrożenie, podczas gdy lęk charakteryzuje się niepokojem związanym z potencjalnym, nieokreślonym zagrożeniem w przyszłości.

W praktyce klinicznej rozróżniamy zaburzenia lękowe jako odrębną grupę chorób, do których należą: zaburzenie lękowe uogólnione (GAD), zaburzenie lękowe z napadami paniki, zaburzenia fobiczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne oraz zespół stresu pourazowego (PTSD). Manifestacja somatyczna lęku obejmuje tachykardię, zwiększone napięcie mięśniowe, hiperwentylację, pocenie się oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

W farmakoterapii zaburzeń lękowych stosuje się głównie leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), benzodiazepiny (z uwzględnieniem ryzyka uzależnienia) oraz buspiron. W leczeniu niefarmakologicznym najskuteczniejszą metodą pozostaje terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która adresuje zniekształcenia poznawcze i uczy technik zarządzania lękiem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl