telaprewir
Telaprewir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów proteazy, opracowany do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C), szczególnie genotypu 1. Wprowadzony do lecznictwa w 2011 roku, zrewolucjonizował terapię WZW C jako jeden z pierwszych leków działających bezpośrednio na wirusa (DAA – Direct Acting Antivirals).
Mechanizm działania telaprewiru polega na blokowaniu enzymu proteazy serynowej NS3/4A wirusa HCV, co uniemożliwia replikację wirusa w organizmie. Lek był stosowany w schemacie trójlekowym w połączeniu z pegylowanym interferonem alfa i rybawiryną, znacząco zwiększając skuteczność terapii w porównaniu do wcześniejszych standardów leczenia.
Mimo istotnego przełomu w leczeniu, telaprewir został wyparty przez nowsze generacje leków przeciwwirusowych o większej skuteczności i lepszym profilu bezpieczeństwa. Terapia telaprewirem wiązała się z licznymi działaniami niepożądanymi, w tym wysypką (czasem ciężką), świądem, niedokrwistością, zmęczeniem oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Lek wycofano z rynku w 2014 roku na rzecz bardziej skutecznych i bezpieczniejszych opcji terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard 10 10 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1, OATP1B3, P-gp i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się redukcję dawki atorwastatyny (np. nie przekraczanie 10 mg/dobę) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają stężenia leku, co wymaga rozważenia obniżenia dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co może wymagać dostosowania terapii. Ponadto inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich jednoczesne stosowanie z letermowirem i cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, atazanawir, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, flukonazol, gemfibrozil, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptyd 1B1, polipeptyd 1B3, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, telitromycyna, typranawir rytonawir, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zocor 80 80 mg
Lek Zocor 80, zawierający 80 mg symwastatyny, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na symwastatynę lub substancje pomocnicze (w tym 565,8 mg laktozy jednowodnej w tabletce), czynną chorobę wątroby lub niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, a także stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ponadto, jednoczesne podawanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, nelfinawir, erytromycyna) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia symwastatyny i powikłań takich jak miopatia czy rabdomioliza. Zocor 80 nie powinien być stosowany z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną przy dawkach powyżej 40 mg/dobę.
aminotransferazy, amiodaron, androgen syntetyczny, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, ciąża, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, diltiazem, dziedziczna choroba mięśni, endometrioza, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunosupresant, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, karmienie piersią, ketokonazol, klarytromycyna, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, nelfinawir, niedoczynność tarczycy, pozakonazol, rabdomioliza, statyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, werapamil, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvachol 10 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, co czyni ją podatną na liczne interakcje farmakokinetyczne prowadzące do istotnego wzrostu stężenia leku i jego aktywnego metabolitu – kwasu symwastatyny – w osoczu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV, boceprewir, telaprewir, nefazodon oraz kobicystat, powodują 5-11-krotny wzrost ekspozycji na symwastatynę i są przeciwwskazane w terapii skojarzonej. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie poprzez hamowanie szlaku glukuronidowego i/lub OATP1B1, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna, danazol oraz kwas fusydowy znacząco podnoszą ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich łączna terapia z symwastatyną jest niewskazana. W przypadku amiodaronu, werapamilu, diltiazemu i amlodypiny zaleca się ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę ze względu na odpowiednio 6%, 2,3-, 2,7- i 1,6-krotny wzrost narażenia na kwas symwastatyny i zwiększone ryzyko działań niepożądanych mięśniowych.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, danazol, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, niacyna, OATP1B1, pozakonazol, sok grejpfrutowy, szlak glukuronidowy, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, co powoduje, że inhibitory tych enzymów i transporterów (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, azole przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększyć AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie (np. typranawir + rytonawir), co wymaga redukcji dawki atorwastatyny i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenie atorwastatyny, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki i monitorowania. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii, dlatego zaleca się równoczesne podawanie i monitorowanie efektu terapeutycznego.
amiodaron, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, darunawir, diltiazem, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, induktor cytochromu P450 3A4, indynawir, inhibitor białka transportowego, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, OATP1B1, OATP1B3, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tulip 80 mg
Przed rozpoczęciem terapii atorwastatyną (Tulip 80 mg) konieczne jest wykonanie i okresowe monitorowanie prób czynnościowych wątroby, zwłaszcza u pacjentów z objawami uszkodzenia wątroby lub zwiększoną aktywnością aminotransferaz. W przypadku utrzymującej się aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotność górnej granicy normy (GGN) zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po przebytym udarze krwotocznym lub lakunarnym, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego przy dawce 80 mg/dobę. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest wskazane przed i w trakcie leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, takimi jak niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśniowe w wywiadzie, wcześniejsze działania niepożądane na statyny, wiek >70 lat oraz stosowanie leków zwiększających stężenie atorwastatyny w osoczu. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli aktywność CK przekracza 5 x GGN.
aminotransferaza, atazanawir, atorwastatyna, boceprewir, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna, darunawir, delawirdyna, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, hiperglikemia, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, martwicza miopatia immunologiczna, miastenia, mioglobinuria, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, pozakonazol, próby czynnościowe wątroby, przemijający napad niedokrwienia, rabdomioliza, rytonawir, styrypentol, telaprewir, telitromycyna, udar krwotoczny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenia czynności wątroby, zawał lakunarny - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvachol 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem enzymu CYP3A4 oraz transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol czy erytromycyna, mogą zwiększać ekspozycję na symwastatynę nawet 5-11-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna, danazol oraz gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC kwasu symwastatyny) znacząco podnoszą ryzyko działań niepożądanych i są przeciwwskazane. Inne fibraty (z wyjątkiem fenofibratu) oraz niacyna w dawkach ≥ 1 g/dobę również zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 10 mg/dobę lub unikania kojarzenia. W przypadku amiodaronu, amlodypiny, werapamilu i diltiazemu, które powodują umiarkowany wzrost ekspozycji (od 1,6- do 2,7-krotnego), zaleca się nie przekraczać dawki 20 mg symwastatyny na dobę.
amiodaron, amlodypina, boceprewir, cyklosporyna, danazol, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, enzymy wątrobowe, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność statyn, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, kobicystat, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek hipolipemizujący, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, nelfinawir, reduktaza HMG-CoA, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, telaprewir, telitromycyna, transporter OATP1B, werapamil - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dormicum 15 mg
Midazolam w postaci tabletek powlekanych Dormicum 15 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam lub inne benzodiazepiny, ciężką niewydolnością oddechową, ciężką niewydolnością wątroby, zespołem bezdechu sennego oraz nużliwością mięśni (Myasthenia gravis). Preparat nie powinien być stosowany u dzieci w wieku ≤12 lat ze względu na ryzyko przedawkowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami lub induktorami izoenzymu CYP3A, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV (w tym rytonawir) oraz inhibitory proteazy HCV (boceprewir, telaprewir), jest przeciwwskazane z powodu ryzyka znacznego wzrostu stężenia midazolamu i nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej.
benzodiazepina, boceprewir, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, Dormicum, encefalopatia wątrobowa, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, midazolam, nadwrażliwość na midazolam, nużliwość mięśni, POChP, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rytonawir, telaprewir, worykonazol, zespół bezdechu sennego, zespół wiotkiego niemowlęcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calipra
Atorwastatyna (Calipra 10 mg) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz, które nie powinny przekraczać trzykrotności górnej granicy normy (GGN). W przypadku ich utrzymania się powyżej tego poziomu konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających duże ilości alkoholu oraz u osób po udarze krwotocznym lub zawałem zatokowym, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Ponadto, statyny mogą indukować lub nasilać miastenię oraz wywoływać miopatię, zapalenie mięśni i rabdomiolizę, charakteryzujące się aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej dziesięciokrotności GGN, mioglobinemią i ryzykiem niewydolności nerek. Wskazane jest oznaczanie CK przed terapią u pacjentów z czynnikami ryzyka, a leczenie należy przerwać przy znacznym wzroście CK lub nasilonych objawach mięśniowych.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie czynnościowe wątroby, białko transportowe, boceprewir, ból mięśniowy, choroba wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklosporyna, delawirdyna, dziedziczna choroba mięśni, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, letermowir, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niacyna, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, posakonazol, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, stężenie trójglicerydów, styrypentol, telaprewir, telitromycyna, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zawał zatokowy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvacard 20 20 mg
Ocena przeciwwskazań do stosowania symwastatyny (Simvacard) jest niezbędna przed rozpoczęciem lub kontynuacją terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, czynną chorobę wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aminotransferaz, a także ciążę i okres karmienia piersią. Simvacard zawiera laktozę w dawkach odpowiednio 74,5 mg (10 mg), 149 mg (20 mg) i 298 mg (40 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, nelfinawir), gemfibrozylem, cyklosporyną oraz danazolem ze względu na ryzyko miopatii i rabdomiolizy. U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę.
aminotransferaza, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, danazol, diltiazem, erytromycyna, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipokaliemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kobicystat, kwas nikotynowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na symwastatynę, nefazodon, nelfinawir, niewydolność oddechowa, pozakonazol, rabdomioliza, telaprewir, telitromycyna, toksyczność wątrobowa, warfaryna, werapamil, worykonazol, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simvastatin Genoptim
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy dawkach ≥40 mg/dobę, z częstością miopatii wynoszącą 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. U pacjentów po zawale serca stosujących 80 mg/dobę przez średnio 6,7 roku ryzyko wzrasta do około 1,0%. Szczególnie narażeni są pacjenci pochodzenia azjatyckiego oraz osoby z allelem c.521T>C genu SLCO1B1, zwłaszcza z genotypem CC, u których ryzyko miopatii przy dawce 80 mg wynosi około 15% rocznie. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, płeć żeńska, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, wcześniejsze toksyczne reakcje na statyny/fibraty). W przypadku CK >5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawów mięśniowych należy rozważyć przerwanie terapii. Symwastatyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4, gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz kwasem fusydowym ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferaza, amiodaron, amlodypina, białko transportowe OATP, boceprewir, cukrzyca, cyklosporyna, danazol, diltiazem, erytromycyna, gemfibrozyl, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kobicystat, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, mioglobinuria, miopatia, miotoksyczność, nefazodon, nelfinawir, niacyna, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, pozakonazol, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvagen 40 40 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie aktywnych metabolitów symwastatyny nawet ponad 10-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z gemfibrozylem, cyklosporyną, danazolem oraz kwasem fusydowym ze względu na wysokie ryzyko działań niepożądanych mięśniowych. W przypadku konieczności stosowania inhibitorów CYP3A4 powodujących co najmniej pięciokrotne zwiększenie AUC, zaleca się przerwanie terapii symwastatyną i rozważenie alternatywnej statyny. Dawkowanie symwastatyny powinno być ograniczone do 20 mg/dobę podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu, amlodypiny, werapamilu, diltiazemu, elbaswiru, grazoprewiru oraz tikagreloru, a w przypadku lomitapidu u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną – do 40 mg/dobę.
amlodypina, białko warunkujące oporność w raku piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, elbaswir, erytromycyna, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, miopatia, nefazodon, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter OATP1B1, werapamil, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Axocar 10 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Axocar zawiera ezetymib (10 mg) oraz symwastatynę w dawkach od 10 mg do 80 mg, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, głównie poprzez hamowanie enzymu CYP3A4 oraz wpływ na transportery białkowe OATP1B1 i BCRP. Interakcje te mogą znacząco zwiększać stężenia symwastatyny i jej metabolitów w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne terapie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna), cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem, które są przeciwwskazane ze względu na wielokrotne zwiększenie ekspozycji na symwastatynę i ezetymib. Ponadto, stosowanie fibratów i niacyny w dawkach ≥1 g/dobę wymaga ostrożności ze względu na ryzyko miopatii oraz kamicy żółciowej. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu, który może nasilać hepatotoksyczność i miopatię oraz wpływać na skuteczność terapii hipolipemizującej.
amiodaron, amlodypina, Axocar, BCRP, biodostępność, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, fibrat, fluindion, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, kamienie żółciowe, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kolestyramina, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, miopatia, nefazodon, nelfinawir, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, pozakonazol, preparat hipolipemizujący, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, terapia skojarzona, tikagrelor, warfaryna, wartość INR, werapamil, worykonazol, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Bluefish 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które znacząco wpływają na jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna) oraz inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie symwastatyny nawet 5-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna, danazol i gemfibrozyl znacząco podnoszą stężenie symwastatyny i są przeciwwskazane. Inne leki, takie jak amiodaron, amlodypina, werapamil i diltiazem, powodują 1,6-2,7-krotny wzrost ekspozycji na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Spożycie soku grejpfrutowego w ilości powyżej 1 litra dziennie może zwiększyć stężenie symwastatyny do 7-krotności, co również jest istotne klinicznie.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko transportujące OATP1B1, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – SimvaHexal 20 20 mg
Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; z tego względu ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (który zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie). W przypadku fenofibratu ryzyko miopatii nie jest większe niż suma ryzyk monoterapii, natomiast niacyna w dawkach ≥1 g/dobę może powodować rzadkie przypadki miopatii. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy, hamując CYP3A4 w jelicie, może zwiększyć ekspozycję na lek nawet 7-krotnie przy spożyciu >1 l/dobę, dlatego jego unikanie jest zalecane.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, białko oporności raka piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glukuronidacja, hamowanie enzymu, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lomitapid, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, pochodna kumaryny, pozakonazol, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, transporter OATP1B1, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Krka 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silni inhibitory CYP3A4, tacy jak ketokonazol, rytonawir, czy cyklosporyna, mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się obniżenie dawki (np. do 10 mg/dobę) i ścisłą obserwację kliniczną. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podwyższają stężenia leku, wymagając monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenia atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (np. letermowir, cyklosporyna) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i kontroli klinicznej. Ponadto, współstosowanie z fibratami, ezetymibem, kwasem fusydowym czy kolchicyną zwiększa ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, elbaswir, ezetymib, fibrat, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pibrentaswir, polipeptyd OATP1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, telaprewir, warfaryna, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportery OATP1B, co czyni ją podatną na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie symwastatyny w osoczu, co wiąże się z bardzo wysokim ryzykiem miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Leki takie jak cyklosporyna i danazol również hamują metabolizm i transport symwastatyny, co wymaga unikania kojarzenia. Fibraty, zwłaszcza gemfibrozyl, wykazują wysokie ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, a ich łączne stosowanie z symwastatyną jest przeciwwskazane lub niezalecane. Niacyna w dawkach ≥1 g/dobę zwiększa ryzyko miopatii, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. Leki wpływające na przewodnictwo wapniowe (amiodaron, amlodypina, werapamil, diltiazem) oraz niektóre leki przeciwwirusowe (elbaswir, grazoprewir) wymagają ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę.
amiodaron, amlodypina, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, danazol, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kwas fusydowy, lek obniżający stężenie lipidów, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia, nefazodon, niacyna, pozakonazol, rabdomioliza, sok grejpfrutowy, telaprewir, telitromycyna, transporter OATP1B, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Sandimmun 50 mg/ml
Cyklosporyna, substancja czynna Sandimmun, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez modulację enzymów CYP3A4, transportera P-gp oraz białek OATP. Induktory CYP3A4/P-gp, takie jak barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna (wymagająca 3-5-krotnego zwiększenia dawki cyklosporyny), czy ziele dziurawca, obniżają stężenie cyklosporyny, zmniejszając skuteczność immunosupresji. Z kolei inhibitory tych enzymów i transporterów, w tym azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, worykonazol), makrolidy (erytromycyna zwiększająca AUC cyklosporyny 4-7-krotnie), blokery kanałów wapniowych (werapamil 2-3-krotnie), amiodaron, danazol, metyloprednizolon, czy telaprewir (4,64-krotne zwiększenie ekspozycji), podnoszą stężenie cyklosporyny i ryzyko nefrotoksyczności. Preparat Sandimmun zawiera 34% (v/v) etanolu (278 mg/ml), a spożycie alkoholu podczas terapii nasila hepatotoksyczność i wpływa na metabolizm leku, dlatego jest przeciwwskazane. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego zwiększa biodostępność cyklosporyny, co wymaga unikania lub utrzymania stałego, niskiego spożycia.
aliskiren, ambrisentan, amfoterycyna B, aminoglikozyd, amiodaron, antybiotyk antracyklinowy, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azytromycyna, białko transportujące aniony organiczne, biodostępność leku, bloker kanału wapniowego, bozentan, cyklosporyna, CYP3A4, cyprofloksacyna, dabigatran, digoksyna, diklofenak, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, eltrombopag, erytromycyna, etopozyd, ewerolimus, fluwastatyna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kannabidiol, klarytromycyna, kolchicyna, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lowastatyna, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, oktreotyd, P-glikoproteina, pitawastatyna, prawastatyna, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, statyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, telaprewir, wankomycyna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard 40 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak telitromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, cyklosporyna czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem) również podnoszą stężenia leku, a induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają jego poziomy, co może wymagać dostosowania dawkowania i kontroli skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryfampicynę, która oprócz indukcji CYP3A4 hamuje OATP1B1, co znacząco obniża stężenie atorwastatyny, dlatego zaleca się jednoczesne podawanie obu leków i monitorowanie efektu terapeutycznego.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, działanie niepożądane, efekt hipolipemizujący, ezetymib, fibrat, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, miopatia, P-glikoproteina, pibrentaswir, polipeptydy 1B1, polipeptydy 1B3, rabdomioliza, ryfampicyna, telaprewir, warfaryna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simvastatin Aurovitas 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simvastatin Aurovitas w dawkach 20 mg i 40 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na symwastatynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (140 mg w tabletce 20 mg i 280 mg w tabletce 40 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione podwyższenie aktywności aminotransferaz, ze względu na metabolizm leku w wątrobie i ryzyko jej dalszego uszkodzenia. Ponadto, stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane w ciąży i okresie karmienia piersią z powodu ryzyka teratogennego i przenikania leku do mleka matki.
aktywność aminotransferaz, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, czynna choroba wątroby, dysfagia, erytromycyna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na symwastatynę, nefazodon, nelfinawir, nietolerancja laktozy, pozakonazol, telaprewir, telitromycyna, worykonazol, WZW typu C - Leksykon leków
Interakcje leku – Simorion 20 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA i substrat enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą podnieść stężenie symwastatyny i jej aktywnego metabolitu nawet 10-11-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną i gemfibrozylem, które zwiększają AUC symwastatyny odpowiednio poprzez hamowanie CYP3A4/OATP1B1 oraz szlaku glukuronidacji. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) podnoszą ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę w tych przypadkach. Spożycie soku grejpfrutowego może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, co wymaga unikania tego produktu podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, niacyna, OATP1B, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, szlak transporterowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter błonowy, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvasterol 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak miopatia i rabdomioliza. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy HIV), które powodują ponad 10-krotne zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu i są przeciwwskazane. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, a cyklosporyna znacząco podnosi ekspozycję na lek poprzez hamowanie CYP3A4 i OATP1B1, co również jest przeciwwskazane. Inne leki, takie jak amiodaron, werapamil, diltiazem i amlodypina, zwiększają narażenie na symwastatynę odpowiednio 2,3- do 2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Tikagrelor podnosi Cmax symwastatyny o 81% i AUC o 56%, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości >1 l/dobę powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, a nawet 240 ml powoduje 1,9-krotne zwiększenie, co wymaga unikania jego spożycia podczas terapii.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, gemfibrozyl, glukuronidacja, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, nefazodon, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, telaprewir, tikagrelor, werapamil - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atoris
Atoris (atorwastatyna) wymaga monitorowania czynności wątroby przed i w trakcie terapii, ze szczególnym uwzględnieniem aminotransferaz. Wzrost ich aktywności powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN) wymaga redukcji dawki lub odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób po udarze mózgu lub TIA, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe u pacjentów z czynnikami ryzyka rabdomiolizy, a leczenie nie powinno być rozpoczynane przy CK >5x GGN. W przypadku objawów miopatii (bóle, osłabienie mięśni) i CK >5x GGN należy odstawić Atoris, a przy CK >10x GGN lub podejrzeniu rabdomiolizy – natychmiast przerwać terapię.
aminotransferaza, atorwastatyna, boceprewir, ból mięśniowy, brak laktazy, cukrzyca, cyklosporyna, duszność, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, IMNM, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kurcz mięśnia, kwas fusydowy, laktoza jednowodna, miastenia de novo, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieproduktywny kaszel, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, przejściowy atak niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, telaprewir, telitromycyna, TIA, udar krwotoczny, udar mózgu, udar zatokowy mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inegy 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy INEGY, zawierający ezetymib oraz symwastatynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w okresie ciąży i laktacji, przy czynnej chorobie wątroby oraz przy utrzymującym się, niewyjaśnionym wzroście aktywności aminotransferaz. Szczególną uwagę należy zwrócić na metabolizm symwastatyny w wątrobie, co zwiększa ryzyko hepatotoksyczności i miopatii w przypadku zaburzeń funkcji tego narządu. Zawartość laktozy w tabletkach waha się od 58,2 mg (10 mg + 10 mg) do 535,8 mg (10 mg + 80 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aminotransferazy, antybiotyki makrolidowe, boceprewir, choroba wątroby, cyklosporyna, danazol, erytromycyna, ezetymib, fibraty, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, laktoza jednowodna, leki przeciwgrzybicze azolowe, lomitapid, miopatia, nadwrażliwość na leki, nefazodon, nelfinawir, pozakonazol, rabdomioliza, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, worykonazol - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tulip Combo
Leczenie produktem Tulip Combo, zawierającym ezetymib i atorwastatynę, wiąże się z ryzykiem wystąpienia miopatii, rabdomiolizy oraz immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). Rabdomioliza charakteryzuje się podwyższonym poziomem fosfokinazy kreatynowej (CPK) przekraczającym 10 × górną granicę normy (GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, co może prowadzić do niewydolności nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność CPK u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni w wywiadzie, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat czy stosowanie leków wpływających na stężenie atorwastatyny. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli aktywność CPK przekracza 5 × GGN. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności CPK, a w przypadku istotnego wzrostu (> 5 × GGN) lub ciężkich objawów mięśniowych leczenie należy przerwać.
aminotransferaza, boceprewir, brak laktazy, choroba wątroby, cyklosporyna, daptomycyna, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miastenia de novo, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, pochodna kumaryny, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, telaprewir, udar krwotoczny, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atoris 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii oraz rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, klarytromycyna, inhibitory proteaz HIV (np. rytonawir, lopinawir), ketokonazol czy telaprewir, mogą podnieść AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotności, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłej obserwacji klinicznej. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również zwiększają stężenie leku, wskazując na konieczność dostosowania dawki i monitorowania pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami hamującymi transportery (np. cyklosporyna, letermowir), które mogą zwiększać ekspozycję na atorwastatynę i są przeciwwskazane w niektórych kombinacjach.
białko oporności raka piersi, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, dziurawiec, elbaswir i grazoprewir, ezetymib, farmakokinetyka leku, fibrat, glekaprewir i pibrentaswir, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, letermowir, lopinawir i rytonawir, miopatia i rabdomioliza, monitorowanie bezpieczeństwa, nośnik wątrobowy, P-glikoproteina, parametr funkcji wątroby, polipeptyd 1B1, pompa efluksowa, ryzyko miopatii, sok grejpfrutowy, telaprewir, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noctis 12,5 mg
Lek Noctis zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksylaminę lub substancje pomocnicze, w tym czerwień koszenilową (E124), oraz u osób uczulonych na inne leki przeciwhistaminowe H1 z powodu ryzyka reakcji krzyżowej. Przeciwwskazania obejmują schorzenia układu oddechowego takie jak astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc, a także jaskrę ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, bliznowaciejącym wrzodem trawiennym, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby. Stosowanie Noctis jest także przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne i przenikanie do mleka matki.
amiodaron, antagonista receptora H1, antybiotyk makrolidowy, astma, bliznowaciejący wrzód trawienny, bupropion, chinidyna, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwień koszenilowa, demencja, doksylaminy wodorobursztynian, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, erytromycyna, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, gemfibrozyl, IMAO, indynawir, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klarytromycyna, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, paroksetyna, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, SSRI, tabletka powlekana, telaprewir, telitromycyna, terbinafina, worykonazol, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 80 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem) również podwyższają ekspozycję leku, a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać skuteczność terapii poprzez zmniejszenie stężenia atorwastatyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na transportery OATP1B1, jak letermowir czy glekaprewir+pibrentaswir, które mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet ponad 8-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, pibrentaswir, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, telaprewir, typranawir, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dormicum 7,5 mg
Midazolam w postaci tabletek powlekanych Dormicum 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego, ciężką niewydolnością wątroby oraz myasthenią gravis. Ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i potencjalne powikłania, stosowanie leku jest również zabronione u dzieci w wieku ≤12 lat oraz podczas jednoczesnej terapii silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV (w tym z rytonawirem) oraz inhibitory proteazy HCV (boceprewir, telaprewir), które mogą znacząco zmieniać metabolizm midazolamu i prowadzić do kumulacji leku lub zmniejszenia jego skuteczności.
astma, azole przeciwgrzybicze, benzodiazepina, boceprewir, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, depresja ośrodka oddechowego, Dormicum, encefalopatia wątrobowa, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A, ketokonazol, midazolam, nadwrażliwość na substancję czynną, nużliwość mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, telaprewir, uzależnienie od alkoholu, worykonazol, zespół bezdechu sennego