Interakcje leku
Rulid 50 mg

Roksytromycyna, zawarta w preparacie Rulid 50 mg, jest słabym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia krwionośne oraz lekami metabolizowanymi przez CYP3A, takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd i terfenadyna, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Roksytromycyna może zwiększać stężenia cyklosporyny (o 50%), bromokryptyny, ryfabutyny oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga monitorowania stężenia leków i EKG. Ponadto, stosowanie roksytromycyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III oraz innymi substancjami wydłużającymi odstęp QT (np. citalopram, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, metadon) wymaga ostrożności i kontroli kardiologicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Roksytromycyna, substancja czynna zawarta w produkcie Rulid 50 mg, jest słabym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, co ma istotne znaczenie w kontekście interakcji lekowych. Należy pamiętać, że nawet jako słaby inhibitor, roksytromycyna może wpływać na metabolizm innych substancji, powodując zmiany w ich stężeniach w organizmie i potencjalnie prowadząc do działań niepożądanych.1

Produkty lecznicze, których stosowanie z roksytromycyną jest przeciwwskazane

Alkaloidy sporyszu zwężające naczynia krwionośne – jednoczesne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.2

Produkty lecznicze, których stosowanie z roksytromycyną jest niezalecane

Astemizol, cyzapryd, pimozyd – leki te są metabolizowane przez izoenzym wątrobowy CYP3A. Ich jednoczesne stosowanie z inhibitorami tego izoenzymu, w tym z niektórymi antybiotykami makrolidowymi, wiązało się z wydłużeniem odstępu QT i/lub występowaniem zaburzeń rytmu serca (głównie typu torsade de pointes). Pomimo ograniczonej zdolności roksytromycyny do wiązania z CYP3A, nie można definitywnie wykluczyć potencjalnych interakcji klinicznych, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków z roksytromycyną nie jest zalecane.3

Terfenadyna – niektóre antybiotyki makrolidowe mogą wchodzić w interakcje farmakokinetyczne z terfenadyną, powodując zwiększenie jej stężenia w surowicy. Może to prowadzić do ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie typu torsade de pointes. Chociaż podczas stosowania roksytromycyny podobnych reakcji nie obserwowano, a badania u ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie wykazały interakcji farmakokinetycznych ani istotnych zmian w EKG, jednoczesne stosowanie roksytromycyny i terfenadyny nie jest zalecane.4

Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III – roksytromycyna, podobnie jak inne makrolidy, powinna być stosowana ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne klasy IA i III ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca.5

Produkty lecznicze, które należy stosować z roksytromycyną z zachowaniem ostrożności

Produkty lecznicze mogące wydłużać odstęp QT – należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania roksytromycyny u pacjentów przyjmujących inne leki mogące wydłużać odstęp QT. Do tej grupy należą:6

  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid, dyzopiramid)
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. dofetylid, amiodaron)
  • Cytalopram
  • Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne
  • Metadon
  • Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny)
  • Fluorochinolony (np. moksyfloksacyna)
  • Niektóre leki przeciwgrzybicze (np. flukonazol, pentamidyna)
  • Niektóre leki przeciwwirusowe (np. telaprewir)

Antagoniści witaminy K (np. pochodne kumarolu) – w badaniach u ochotników nie obserwowano interakcji z warfaryną, jednakże u pacjentów leczonych roksytromycyną i antagonistami witaminy K odnotowano przypadki wydłużenia czasu protrombinowego lub zwiększenia wartości INR. Podczas jednoczesnego stosowania roksytromycyny i antagonistów witaminy K zaleca się systematyczne kontrolowanie wartości INR.7

Dyzopiramid – badania in vitro wykazały, że roksytromycyna może zastępować dyzopiramid związany z białkami. Takie działanie in vivo może prowadzić do zwiększenia stężenia wolnego dyzopiramidu w surowicy. W związku z tym zaleca się monitorowanie zapisu EKG oraz, w miarę możliwości, stężenia dyzopiramidu w surowicy.8

Digoksyna i inne glikozydy nasercowe – w badaniach u zdrowych ochotników stwierdzono, że roksytromycyna może zwiększać wchłanianie digoksyny. Działanie to, obserwowane również w przypadku innych antybiotyków makrolidowych, może rzadko prowadzić do toksyczności glikozydów nasercowych, objawiającej się nudnościami, wymiotami, biegunką, bólami lub zawrotami głowy, a także zaburzeniami przewodzenia sercowego i/lub zaburzeniami rytmu serca. Dlatego u pacjentów przyjmujących jednocześnie roksytromycynę i digoksynę lub inny glikozyd nasercowy zaleca się kontrolę czynności elektrycznej serca (EKG) oraz, w miarę możliwości, monitorowanie stężenia glikozydów nasercowych w surowicy, szczególnie gdy występują objawy mogące wskazywać na przedawkowanie tych leków.9

Interakcje, które należy wziąć pod uwagę

Midazolam, triazolam – jednoczesne podawanie roksytromycyny (300 mg na dobę) i midazolamu (15 mg doustnie) zwiększa AUC midazolamu (wrażliwego substratu CYP3A4) o 47%, co może nasilać jego działanie. Brak jednoznacznych dowodów potwierdzających występowanie interakcji pomiędzy roksytromycyną i triazolamem, jednak należy zachować ostrożność.10

Teofilina – obserwowano niewielkie zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z roksytromycyną, jednak zwykle nie ma konieczności modyfikacji dawkowania roksytromycyny.11

Bromokryptyna – roksytromycyna może zwiększać AUC i stężenie bromokryptyny w osoczu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka działań niepożądanych związanych z tym lekiem.12

Cyklosporyna – w badaniu klinicznym u pacjentów po transplantacji serca leczonych cyklosporyną przez co najmniej 1 miesiąc, którym podawano roksytromycynę w dawce 150 mg dwa razy na dobę przez 11 dni, zaobserwowano 50% zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu. Stężenie to stopniowo zmniejszało się po zaprzestaniu podawania roksytromycyny. Zwykle nie ma konieczności modyfikacji dawkowania roksytromycyny w tym przypadku.13

Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) – podczas stosowania roksytromycyny w skojarzeniu ze statynami istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni, takich jak rabdomioliza, z powodu możliwego zwiększenia stężenia statyn w organizmie. Należy zachować szczególną ostrożność gdy statyny stosowane są równocześnie z roksytromycyną oraz monitorować pacjentów pod kątem objawów miopatii.14

Ryfabutyna – roksytromycyna może zwiększać stężenie ryfabutyny w osoczu, co potencjalnie może nasilać jej działanie i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.15

Leki metabolizowane przez CYP3A – jako słaby inhibitor izoenzymu CYP3A, roksytromycyna stosowana z lekami metabolizowanymi głównie z udziałem tego izoenzymu może spowodować najwyżej 2-krotne zwiększenie ogólnego wpływu tych leków na organizm. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania roksytromycyny z lekami metabolizowanymi przez CYP3A (takimi jak ryfabutyna i bromokryptyna).16

Inne interakcje – nie wykazano klinicznie istotnych interakcji roksytromycyny z karbamazepiną, ranitydyną, wodorotlenkiem glinu lub magnezu, a także z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny i progestageny.17

Interakcje roksytromycyny z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Rulid 50 mg nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji roksytromycyny z alkoholem, należy rozważyć kilka istotnych aspektów:

Potencjalny mechanizm interakcji

Alkohol jest metabolizowany głównie przez enzymy wątrobowe, w tym również częściowo przez izoenzym CYP3A4. Ponieważ roksytromycyna jest słabym inhibitorem CYP3A4, teoretycznie może wpływać na metabolizm alkoholu, jednak interakcja ta najprawdopodobniej nie ma znaczenia klinicznego ze względu na słabe działanie hamujące roksytromycyny.

Potencjalne efekty kliniczne

  • Wpływ na układ pokarmowy – zarówno alkohol, jak i roksytromycyna mogą wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej). Jednoczesne stosowanie może nasilać te objawy.
  • Wpływ na wątrobę – zarówno alkohol, jak i antybiotyki makrolidowe mogą obciążać wątrobę. U pacjentów z istniejącymi już chorobami wątroby jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii roksytromycyną może potencjalnie zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.
  • Skuteczność leczenia – spożywanie alkoholu może osłabić odporność organizmu, co może wpływać na skuteczność leczenia przeciwbakteryjnego.

Zalecenia dla pacjentów

Chociaż nie opisano specyficznych przeciwwskazań dotyczących jednoczesnego spożywania alkoholu podczas leczenia roksytromycyną, zaleca się ostrożność i najlepiej unikanie alkoholu w trakcie antybiotykoterapii z następujących powodów:

  • Zmniejszenie ryzyka nasilenia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego
  • Zmniejszenie obciążenia wątroby podczas leczenia
  • Uniknięcie potencjalnego osłabienia skuteczności leczenia
  • Ogólna zasada unikania alkoholu podczas farmakoterapii

Tabela interakcji roksytromycyny z innymi lekami

Lek lub grupa leków Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności interakcji Zalecenia
Alkaloidy sporyszu zwężające naczynia krwionośne Farmakokinetyczna Ryzyko nasilenia działania alkaloidów sporyszu i związanej z tym toksyczności Wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Astemizol, cyzapryd, pimozyd Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu leków Wydłużenie odstępu QT, ryzyko arytmii (torsade de pointes) Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane
Terfenadyna Farmakokinetyczna Potencjalne ryzyko ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca Wysoki Jednoczesne stosowanie niezalecane
Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III Farmakodynamiczna – addycyjny wpływ na odstęp QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie EKG
Inne leki wydłużające odstęp QT (cytalopram, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, metadon, fenotiazyny, fluorochinolony, flukonazol, pentamidyna, telaprewir) Farmakodynamiczna – addycyjny wpływ na odstęp QT Zwiększone ryzyko arytmii Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie EKG
Antagoniści witaminy K (np. warfaryna) Farmakokinetyczna i/lub farmakodynamiczna Wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększenie INR Średni Kontrola INR podczas jednoczesnego stosowania
Dyzopiramid Farmakokinetyczna – wypieranie z połączeń z białkami Zwiększenie stężenia wolnego dyzopiramidu w surowicy Średni Monitorowanie EKG, kontrola stężenia dyzopiramidu
Digoksyna i inne glikozydy nasercowe Farmakokinetyczna – zwiększenie wchłaniania Ryzyko toksyczności glikozydów nasercowych Średni Monitorowanie EKG i stężenia glikozydów nasercowych
Midazolam, triazolam Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu Zwiększenie AUC midazolamu o 47%, nasilenie działania Niski do średniego Ostrożne stosowanie
Teofilina Farmakokinetyczna Niewielkie zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu Niski Zwykle brak konieczności modyfikacji dawkowania
Bromokryptyna Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu Zwiększenie AUC i stężenia bromokryptyny w osoczu Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie działań niepożądanych
Cyklosporyna Farmakokinetyczna 50% zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu Średni Monitorowanie stężenia cyklosporyny
Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu Ryzyko działań niepożądanych (miopatia, rabdomioliza) Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów miopatii
Ryfabutyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia ryfabutyny w osoczu Średni Ostrożne stosowanie
Inne leki metabolizowane przez CYP3A Farmakokinetyczna – hamowanie metabolizmu Najwyżej 2-krotne zwiększenie wpływu tych leków na organizm Niski do średniego Ostrożne stosowanie
Alkohol Farmakodynamiczna Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, zwiększenie obciążenia wątroby Niski Zalecane unikanie alkoholu podczas leczenia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl