poliomyelitis inaktywowany

Poliomyelitis inaktywowany to szczepionka zawierająca nieaktywne (zabite) wirusy polio, stosowana w profilaktyce poliomyelitis (choroby Heinego-Medina). Jest to jedna z dwóch dostępnych form szczepionek przeciwko polio, obok żywej szczepionki doustnej (OPV).

Szczepionka inaktywowana (IPV – Inactivated Polio Vaccine) podawana jest w postaci iniekcji domięśniowych lub podskórnych. Zawiera wirusy wszystkich trzech serotypów polio, które zostały inaktywowane formaldehydem, co eliminuje ryzyko wywołania choroby. IPV skutecznie indukuje odpowiedź immunologiczną, prowadząc do wytworzenia przeciwciał neutralizujących w surowicy krwi.

W przeciwieństwie do szczepionki doustnej, IPV nie wywołuje odporności śluzówkowej i nie zapobiega namnażaniu się wirusa w przewodzie pokarmowym, chroni jednak przed rozwojem porażennej postaci choroby. Zaletą szczepionki inaktywowanej jest brak ryzyka wystąpienia poliomyelitis wywołanego szczepem szczepionkowym (VAPP), które może wystąpić przy stosowaniu szczepionek żywych.

Szczepionka IPV jest obecnie zalecana przez WHO jako podstawowy element programów szczepień na całym świecie w ramach globalnej inicjatywy eradykacji polio. W wielu krajach, w tym w Polsce, stanowi element obowiązkowego kalendarza szczepień ochronnych u dzieci.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl