Dawkowanie i sposób podawania
Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)

Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowanym preparatem zawierającym pełną dawkę antygenów przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowany). Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek) i typ 3 (26 jednostek). Adjuwantem jest wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺). Preparat może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.

Dawkowanie i sposób podawania leku Tetraxim

TETRAXIM to szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa, złożona) i poliomyelitis (inaktywowany), adsorbowana, występująca w postaci białawej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Jest to preparat o pełnej zawartości antygenu, co należy uwzględnić przy planowaniu schematu szczepień pacjenta. 1

Szczepienie pierwotne i dawka uzupełniająca

Schemat szczepienia pierwotnego może być realizowany według jednego z dwóch protokołów, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami:

  • Schemat dwudawkowy – dwie dawki szczepionki podawane w odstępie co najmniej 2 miesięcy
  • Schemat trzydawkowy – trzy dawki szczepionki podawane w odstępie co najmniej 1 miesiąca

Po zakończeniu podstawowego schematu szczepienia, należy podać dawkę uzupełniającą od ukończenia 12. miesiąca życia, zgodnie z oficjalnymi zaleceniami kraju. 2

Szczepienia przypominające

U dzieci starszych, które wcześniej otrzymały szczepienie podstawowe, należy zastosować szczepienie przypominające. Pojedynczą dawkę przypominającą szczepionki TETRAXIM podaje się dzieciom w wieku od ukończenia 4. roku życia do ukończenia 13. roku życia, zgodnie z obowiązującymi oficjalnymi zaleceniami. 3

Sposób podania

Szczepionkę TETRAXIM należy podawać wyłącznie drogą domięśniową. Miejsce podania zależy od wieku pacjenta:

  • U niemowląt – zalecanym miejscem podania jest przednio-boczna powierzchnia górnej części uda
  • U starszych dzieci – zalecanym miejscem podania jest mięsień naramienny

Przed podaniem należy zapoznać się z instrukcją dotyczącą przygotowania produktu leczniczego (punkt 6.6 ChPL). 4

Tabela dawkowania szczepionki Tetraxim

Etap szczepienia Wiek pacjenta Liczba dawek Odstępy między dawkami Miejsce podania Objętość dawki
Szczepienie pierwotne (schemat 1) Zgodnie z kalendarzem szczepień 2 dawki Co najmniej 2 miesiące Przednio-boczna powierzchnia uda 0,5 ml
Szczepienie pierwotne (schemat 2) Zgodnie z kalendarzem szczepień 3 dawki Co najmniej 1 miesiąc Przednio-boczna powierzchnia uda 0,5 ml
Dawka uzupełniająca Od ukończenia 12. miesiąca życia 1 dawka Przednio-boczna powierzchnia uda 0,5 ml
Szczepienie przypominające Od ukończenia 4. roku życia do ukończenia 13. roku życia 1 dawka Mięsień naramienny 0,5 ml

Skład jednej dawki (0,5 ml)

Każda dawka szczepionki o objętości 0,5 ml zawiera następujące składniki aktywne:5

  • Toksoid błoniczy: nie mniej niż 20 j.m. (30 Lf)
  • Toksoid tężcowy: nie mniej niż 40 j.m. (10 Lf)
  • Antygeny Bordetella pertussis:
    • Toksoid krztuścowy: 25 mikrogramów
    • Hemaglutynina włókienkowa: 25 mikrogramów
  • Wirus polio (inaktywowany):
    • Typ 1 (Mahoney): 29 jednostek antygenu D
    • Typ 2 (MEF-1): 7 jednostek antygenu D
    • Typ 3 (Saukett): 26 jednostek antygenu D

Szczepionka zawiera również wodorotlenek glinu uwodniony (0,3 mg Al³⁺) jako adjuwant. Podczas wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę, że szczepionka może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, które są stosowane w procesie wytwarzania. Dodatkowo, produkt zawiera 12,5 mikrograma fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.6

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl