objawy adrenergiczne hipoglikemii
Objawy adrenergiczne hipoglikemii to zespół symptomów wywoływanych przez aktywację układu współczulnego i wydzielanie adrenaliny w odpowiedzi na spadek stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych. Stanowią one część mechanizmu obronnego organizmu, mającego na celu przywrócenie normoglikemii.
Do najczęstszych objawów adrenergicznych hipoglikemii należą: niepokój, drżenie mięśniowe, pocenie się, bladość powłok skórnych, tachykardia, kołatanie serca, rozszerzenie źrenic, uczucie głodu oraz parestezje. Pojawiają się one zwykle przy stężeniu glukozy we krwi około 55-70 mg/dl (3,0-3,9 mmol/l).
Objawy adrenergiczne poprzedzają zwykle wystąpienie objawów neuroglikopenii (wynikających bezpośrednio z niedoboru glukozy w ośrodkowym układzie nerwowym), dając pacjentowi możliwość podjęcia działań zapobiegających dalszemu spadkowi glikemii. U pacjentów z długotrwałą cukrzycą może dojść do zjawiska nieświadomości hipoglikemii (hypoglycemia unawareness), gdzie te wczesne objawy adrenergiczne są znacznie osłabione lub nieobecne.
W przypadku częstych epizodów hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą może dochodzić do adaptacji ośrodkowego układu nerwowego i podwyższenia progu glikemii, przy którym pojawiają się objawy adrenergiczne. Ma to istotne znaczenie kliniczne, gdyż zmniejsza ostrzegawczą rolę tych objawów i zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkiej hipoglikemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisocard 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu (Bisocard) może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wymagających natychmiastowej interwencji. Objawy toksyczności wynikają z nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych i obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, u których nawet pojedyncza dawka 5 mg lub 10 mg bisoprololu może wywołać ciężkie powikłania. Mechanizmy obejmują blokadę receptorów β1 w sercu, β2 w drogach oddechowych oraz zaburzenia metabolizmu glukozy, co maskuje objawy hipoglikemii.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przewodzenia, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dializoterapia, drogi oddechowe, duszność, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, kurczliwość mięśnia sercowego, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawy adrenergiczne hipoglikemii, opór obwodowy, ostra niewydolność serca, pojemność minutowa serca, receptor beta-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, różnice osobnicze, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy we krwi, świszczący oddech, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Insulina izofanowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie insuliny izofanowej, obecnej w preparatach takich jak Humulin N (100% insuliny izofanowej) oraz mieszankach Gensulin M30 i Humulin M3 (zawierających 70% insuliny izofanowej), stanowi poważne zagrożenie hipoglikemią o różnym nasileniu, od łagodnej (glikemia 50-70 mg/dl) do ciężkiej (<30 mg/dl). Hipoglikemia wynika z nadmiernej aktywności insuliny względem spożycia węglowodanów i wydatkowanej energii, a jej objawy kliniczne obejmują apatię, splątanie, tachykardię, drgawki oraz śpiączkę hipoglikemiczną. Przedłużone działanie insuliny izofanowej wymaga długotrwałej obserwacji i monitorowania glikemii, gdyż ryzyko nawrotu hipoglikemii utrzymuje się nawet po początkowej poprawie stanu pacjenta.
beta-blokery, drgawki, działanie hipoglikemizujące, Gensulin M30, glikemia, glikogen, glukagon, glukoneogeneza, glukoza w surowicy krwi, hipoglikemia, Humulin M3, Humulin N, insulina izofanowa, mieszanka insulinowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy adrenergiczne hipoglikemii, powikłania neurologiczne, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, stężenie glukozy, tachykardia, węglowodany