metabolizm katecholamin
Metabolizm katecholamin obejmuje procesy syntezy, magazynowania, uwalniania, działania i degradacji tych kluczowych neuroprzekaźników i hormonów. Katecholaminy – adrenalina, noradrenalina i dopamina – są produkowane głównie w rdzeniu nadnerczy, neuronach współczulnych i ośrodkowym układzie nerwowym z aminokwasu tyrozyny w wieloetapowym procesie enzymatycznym.
Synteza katecholamin rozpoczyna się od hydroksylacji tyrozyny do DOPA przez hydroksylazę tyrozynową (TH), następnie dekarboksylacja DOPA prowadzi do powstania dopaminy, która może być dalej przekształcana do noradrenaliny przez β-hydroksylazę dopaminy (DBH), a ta z kolei do adrenaliny przez N-metylotransferazę fenyloetanoloaminy (PNMT). Synteza jest regulowana przez szereg mechanizmów zwrotnych i hormonalnych.
Degradacja katecholamin odbywa się głównie za pośrednictwem dwóch enzymów: monoaminooksydazy (MAO) i katecholo-O-metylotransferazy (COMT), prowadząc do powstania metabolitów takich jak kwas homowanilinowy (HVA), kwas wanilinomigdałowy (VMA) i metoksyhydroksyfenylglikol (MHPG). Zaburzenia metabolizmu katecholamin mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym guzów chromochłonnych, zaburzeń psychiatrycznych i chorób układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Liotyronina – Właściwości farmakodynamiczne
Liotyronina (T3) jest hormonem tarczycy o około pięciokrotnie silniejszym działaniu biologicznym niż lewotyroksyna (T4), co determinuje jej stosowanie w niższych dawkach w preparatach złożonych, takich jak Novothyral (100 µg T4 + 20 µg T3) oraz Novothyral 75 (75 µg T4 + 15 µg T3) w proporcji 5:1. T3 powstaje głównie w wyniku obwodowej konwersji T4 w wątrobie i nerkach, a jej mechanizm działania opiera się na indukcji transkrypcji genów poprzez receptory jądrowe, co prowadzi do szerokiego spektrum efektów metabolicznych, w tym modulacji metabolizmu węglowodanów, lipidów, białek, gospodarki mineralnej, metabolizmu kostnego, a także funkcji układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.
choroba niedokrwienna serca, dejodynacja, efekt chronotropowy, frakcja wyrzutowa, funkcje neurologiczne, gospodarka mineralna, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruczoł tarczowy, hormon tarczycy, hormony tarczycy, interakcje hormonalne, kanały jonowe, konwersja obwodowa, kurczliwość miokardium, lewotyroksyna, liotyronina, metabolizm energetyczny, metabolizm katecholamin, metabolizm kostny, niedoczynność tarczycy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parametry hemodynamiczne, prohormon, receptory adrenergiczne, receptory jądrowe, reverse T3, termogeneza, transkrypcja genomu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca, zużycie tlenu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Peditrace –
Preparat Peditrace, będący koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawierającym pierwiastki śladowe (Zn 250 μg, Cu 20 μg, Mn 1 μg, Se 2 μg, F 57 μg, I 1 μg na 1 ml), nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W charakterystyce produktu leczniczego jednoznacznie wskazano, że wpływ ten „nie dotyczy” preparatu. Peditrace stosowany jest dożylnie, najczęściej w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną, co samo w sobie ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów podczas terapii. Mikroelementy zawarte w preparacie pełnią istotne funkcje neurofizjologiczne, takie jak udział w syntezie neuroprzekaźników, metabolizmie katecholamin, ochronie komórek nerwowych przed stresem oksydacyjnym oraz syntezie hormonów tarczycy, a ich dawki terapeutyczne nie powodują działań niepożądanych wpływających na zdolności psychomotoryczne.
chlorek cynku, chlorek manganu, chlorek miedzi, enzymy oksydoredukcyjne, fluorek sodu, infuzja dożylna, jodek potasu, koncentrat do infuzji, metabolizm katecholamin, mineralizacja tkanek, osmolalność, Peditrace, pH, pierwiastki śladowe, selenin sodu, stres oksydacyjny, synteza hormonów tarczycy, synteza neuroprzekaźników, terapia dożylna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Afrin ND Glicerol 0,5 mg/ml
Produkt leczniczy Afrin ND Glicerol zawiera oksymetazolinę chlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml i wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami przeciwdepresyjnymi. Jednoczesne stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. amitryptylina, imipramina) oraz maprotyliną może nasilać działanie hipertensyjne oksymetazoliny poprzez sumowanie efektów sympatykomimetycznych i hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie Afrin ND Glicerol z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI), które może prowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego i ryzyka przełomu nadciśnieniowego, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane.
choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipertensyjne, działanie niepożądane sercowo-naczyniowe, działanie sympatykomimetyczne, farmakokinetyka, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, maprotylina, metabolizm katecholamin, nadciśnienie tętnicze, nieżyt nosa, obkurczenie naczyń błony śluzowej nosa, oksymetazoliny chlorowodorek, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tetracykliczny lek przeciwdepresyjny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Oxis Turbuhaler 4,5 mcg/dawkę
Formoterol fumaranu dwuwodny, składnik produktu Oxis Turbuhaler, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), fenotiazynami, lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna), inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, które mogą wydłużać odstęp QTc i zwiększać ryzyko groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i EKG ze względu na ryzyko hipokaliemii indukowanej przez β₂-mimetyki. Interakcje z β-adrenolitykami, w tym preparatami do oczu, mogą osłabiać lub znosić działanie rozkurczające oskrzela formoterolu, co wymaga unikania takiego połączenia, chyba że istnieją szczególne wskazania kliniczne. Dodatkowo, stosowanie formoterolu z ksantynami, glikokortykosteroidami i lekami moczopędnymi może nasilać hipokaliemię, co wymaga regularnego monitorowania potasu w surowicy.
alkohol etylowy, antagonizm receptorowy, bromek ipratropium, bromek tiotropium, chinidyna, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśniowe, działanie bronchodylatacyjne, efekt hipokaliemiczny, fenotiazyna, formoterol fumarat dwuwodny, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, halotan, hipokaliemia, inhibitor MAO, izofluran, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, lewotyroksyna, metabolizm katecholamin, oksydaza monoaminowa, oksytocyna, prokarbazyna, repolaryzacja komór, rozkurczanie oskrzeli, stężenie potasu w surowicy, sympatykomimetyk, synergizm działania, tachykardia, teofilina, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie ogólne, β-adrenolityk, β2-mimetyk - Leksykon leków
Interakcje leku – Polhumin MIX-3 100 j.m/ml
Podczas terapii insuliną dwufazową Polhumin Mix-3 istotne jest uwzględnienie licznych interakcji farmakologicznych wpływających na metabolizm glukozy i działanie insuliny. Leki takie jak β-adrenolityki (np. propranolol), inhibitory MAO, salicylany, analogi somatostatyny (np. oktreotyd) oraz doustne leki przeciwcukrzycowe nasilają efekt hipoglikemizujący insuliny, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Z kolei estrogeny, hormony tarczycy, związki litu, danazol, środki sympatykomimetyczne (np. epinefryna, terbutalina), kwas nikotynowy, glikokortykosteroidy i fenytoina mogą osłabiać działanie insuliny poprzez zwiększenie insulinooporności lub indukcję hiperglikemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol etylowy, który hamuje glukoneogenezę i maskuje objawy hipoglikemii, co wymaga edukacji pacjentów oraz dostosowania dawki insuliny i monitorowania glikemii.
alkohol etylowy, analog somatostatyny, danazol, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, epinefryna, fenytoina, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, hormon tarczycy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina dwufazowa, insulinooporność, kontrola glikemii, kwas nikotynowy, lek beta-adrenolityczny, metabolizm katecholamin, metabolizm węglowodanów, monitoring glikemii, oktreotyd, propranolol, receptor beta-adrenergiczny, salicylan, środek sympatykomimetyczny, stężenie glukozy we krwi, terbutalina, związek litu - Leksykon leków
Interakcje leku – Tussidex 30 mg
Dekstrometorfan jest metabolizowany w wątrobie głównie przez enzym CYP2D6, co czyni go podatnym na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), takimi jak fenelzyna czy selegilina, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań klinicznych, w tym zapaści, śpiączki, zespołu serotoninowego oraz znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, silne inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna) mogą powodować nawet 20-krotny wzrost stężenia dekstrometorfanu w osoczu, co zwiększa ryzyko toksyczności objawiającej się pobudzeniem, dezorientacją, drżeniami, depresją oddechową i zespołem serotoninowym. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie pacjenta i rozważenie zmniejszenia dawki dekstrometorfanu.
depresant OUN, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie addytywne, działanie sedatywne, efekt serotoninergiczny, enzym CYP2D6, funkcja oddechowa, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, leki hamujące OUN, metabolizm katecholamin, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie tętnicze, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, zaburzenie koordynacji ruchowej, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Siarczek tetrametylotiuramu – Interakcje
Siarczek tetrametylotiuramu (TMTD), obecny w preparacie TRUE Test 36 (27 μg/cm², 22 μg na płatek) stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne wpływające na wyniki testów płatkowych. Szczególnie istotne jest odstawienie leków immunosupresyjnych, w tym kortykosteroidów (≥20 mg prednizolonu/dobę), co najmniej 2 tygodnie przed testem, ze względu na ich zdolność do tłumienia odpowiedzi immunologicznej typu opóźnionego. Inne grupy leków, takie jak metotreksat, inhibitory kalcyneuryny, inhibitory TNF-α oraz leki biologiczne, również mogą hamować reakcję kontaktową, co wymaga konsultacji specjalistycznej przed modyfikacją terapii. Dodatkowo, leki przeciwhistaminowe, NLPZ, antybiotyki i inhibitory MAO mogą wpływać na reaktivność skóry i wyniki testów, co należy uwzględnić w przygotowaniu pacjenta do badania.
aldehyd octowy, alergia kontaktowa, dehydrogenaza aldehydowa, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, flush syndrome, hamowanie reakcji zapalnej, hamowanie syntezy prostaglandyn, hamowanie syntezy puryn, immunosupresja lokalna, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor TNF-α, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid systemowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwreumatyczny modyfikujący przebieg choroby, metabolizm katecholamin, napadowe zaczerwienienie twarzy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna typu opóźnionego, odpowiedź naczyniowa, reakcja disulfiramopodobna, reakcja kontaktowa, reakcja ogólnoustrojowa, receptor histaminowy, siarczek tetrametylotiuramu, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, test płatkowy, TRUE Test 36, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Phenylephrine Aguettant 50 mikrogramów/ml
Fenylefryna w roztworze do wstrzykiwań (Phenylephrine Aguettant, 50 µg/ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na fenylefrynę lub składniki preparatu, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, chorobą naczyń obwodowych, ciężką nadczynnością tarczycy oraz u osób stosujących nieselektywne inhibitory MAO lub w okresie do 2 tygodni po ich odstawieniu. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak reakcje anafilaktyczne, przełom nadciśnieniowy, zgorzel niedokrwienna, zakrzepica, zaburzenia rytmu serca, a nawet zgon. Preparat zawiera 50 µg fenylefryny na 1 ml roztworu, a w 10 ml ampułko-strzykawce łącznie 500 µg fenylefryny oraz 37,2 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej lub z niewydolnością serca i nadciśnieniem.
choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka nadczynność tarczycy, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, działanie presyjne, fenylefryny chlorowodorek, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, krwawienie śródczaszkowe, lek sympatykomimetyczny, metabolizm katecholamin, nadwrażliwość na substancję czynną, napadowe nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie tkanek, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor α-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, tachyarytmia, tyreotoksykoza, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica naczyń, zgorzel niedokrwienna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dobutamine TZF 250 mg
Dobutamina, jako sympatykomimetyk działający głównie na receptory β1-adrenergiczne, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania dobutaminy z halogenowymi anestetykami (halotan, cyklopropan, izofluran, sewofluran), ze względu na wysokie ryzyko arytmii komorowych wynikające z uwrażliwienia mięśnia sercowego na katecholaminy. Entakapon, inhibitor COMT stosowany w chorobie Parkinsona, może nasilać działanie dobutaminy poprzez zahamowanie metabolizmu katecholamin, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych i ewentualnej redukcji dawki. Interakcje z β-adrenolitykami są klinicznie istotne: nieselektywne β-adrenolityki (np. propranolol) mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego i odruchową bradykardię, natomiast β-adrenolityki z działaniem α-adrenolitycznym (karwedilol, labetalol) mogą prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi wskutek rozszerzenia naczyń. Selektywne β1-adrenolityki (metoprolol, bisoprolol) znoszą inotropowe działanie dobutaminy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub dostosowania dawki dobutaminy pod ścisłą kontrolą.
arytmia komorowa, bradykardia odruchowa, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, działanie inotropowe, działanie kardiodepresyjne, działanie α-adrenolityczne, entakapon, funkcja mięśnia sercowego, halogenowy anestetyk, halogenowy środek znieczulenia ogólnego, inhibitor COMT, lek sympatykomimetyczny, metabolizm katecholamin, nieselektywny β-adrenolityk, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia krwi, parametr hemodynamiczny, receptor β1-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz naczyń, zaburzenie rytmu serca, β-adrenolityk - Leksykon leków
Interakcje leku – EpiPen Senior 0,3 mg/dawkę
Epinefryna, substancja czynna EpiPen Senior, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność. Leki takie jak trójpierścieniowe antydepresanty, inhibitory MAO oraz glikozydy naparstnicy wykazują wysoki poziom istotności interakcji, nasilając działanie presyjne epinefryny lub zwiększając ryzyko arytmii. Inhibitory COMT, hormony tarczycy, teofilina, oksytocyna oraz niektóre leki parasympatykolityczne i przeciwhistaminowe mogą również nasilać efekty kardiowaskularne epinefryny, co wymaga monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych. Z kolei beta-adrenolityki mogą osłabiać działanie bronchodilatacyjne epinefryny, a nawet wywoływać paradoksalne reakcje, takie jak bradykardia i wzrost ciśnienia tętniczego. U pacjentów z cukrzycą epinefryna hamuje wydzielanie insuliny i zwiększa glikemię, co może wymagać korekty dawkowania leków przeciwcukrzycowych.
arytmia komorowa, bradykardia, chinidyna, chlorfenamina, cukrzyca, difenhydramina, działanie arytmogenne, działanie bronchodilatacyjne, działanie inotropowe dodatnie, działanie presyjne, epinefryna, glikogenoliza, glikozyd naparstnicy, hormon tarczycy, inhibitor COMT, inhibitor MAO, interakcje lekowe, lek beta-adrenolityczny, lek parasympatykolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metabolizm glukozy, metabolizm katecholamin, oksytocyna, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor adrenergiczny, stężenie glukozy, tachykardia, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Polhumin MIX-4 100 j.m./ml
Insulina ludzka dwufazowa Polhumin Mix-4 wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na metabolizm glukozy, które mogą wymagać modyfikacji dawki insuliny. Leki nasilające działanie hipoglikemizujące insuliny to m.in. β-adrenolityki (np. propranolol), inhibitory MAO, salicylany, analogi somatostatyny oraz alkohol etylowy, który hamuje glukoneogenezę wątrobową i zmniejsza rezerwy glikogenu, co zwiększa ryzyko ciężkiej hipoglikemii. Zaleca się w takich przypadkach zmniejszenie dawki insuliny i częstsze monitorowanie glikemii. Szczególną ostrożność należy zachować przy spożyciu alkoholu, który może maskować objawy hipoglikemii i powodować jej wystąpienie nawet do 24 godzin po spożyciu, zwłaszcza na czczo.
agonista GLP-1, analog somatostatyny, ciężka hipoglikemia, danazol, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemizujące, estrogen, fenytoina, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia nocna, hipoglikemia poalkoholowa, hormon przeciwregulacyjny, hormon tarczycy, inhibitor DPP-4, inhibitor monoaminooksydazy, insulina ludzka dwufazowa, insulinooporność, insulinoterapia, interakcje leków, kwas nikotynowy, lek β-adrenolityczny, mechanizm interakcji, metabolizm glukozy, metabolizm katecholamin, objawy adrenergiczne hipoglikemii, objawy hipoglikemii, parametr glikemiczny, pochodna sulfonylomocznika, proces poznawczy, salicylan, środek sympatykomimetyczny, stan hipoglikemiczny, stężenie glukozy, terapia skojarzona, wrażliwość tkanek na insulinę, związek litu - Leksykon leków
Interakcje leku – Xylometazoline + Dexpanthenol Teva Kids (0,5 mg + 50 mg)/ml
Produkt leczniczy Xylometazoline + Dexpanthenol Teva Kids, zawierający ksylometazolinę (0,5 mg/mL) oraz deksopantenol (50 mg/mL), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne głównie związane z ksylometazoliną. Ksylometazolina, jako sympatykomimetyk o działaniu wazokonstrykcyjnym, może podnosić ciśnienie tętnicze krwi, co prowadzi do antagonizmu z lekami hipotensyjnymi (np. metylodopa) oraz synergizmu hipertensyjnego z lekami takimi jak doksapram, ergotamina, oksytocyna, inhibitory MAO (tranylcypromina) i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Wysoki poziom istotności interakcji wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, ksylometazolina może nasilać działanie alfa-adrenergiczne przy jednoczesnym stosowaniu beta-blokerów, co wymaga ostrożności klinicznej. Deksopantenol, będący prowitaminą B5, nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji lekowych.
adrenalina, antagonizm farmakodynamiczny, antagonizm receptorowy, beta-bloker, deksopantenol, doksapram, dopamina, działanie alfa-adrenergiczne, działanie hipertensyjne, działanie sympatykomimetyczne, efekt sedatywny, efekt wazokonstrykcyjny, ergotamina, inhibitor monoaminooksydazy, ksylometazoliny chlorowodorek, lek hipotensyjny, lek sympatykomimetyczny, metabolizm katecholamin, metylodopa, nadciśnienie tętnicze, noradrenalina, obkurczenie naczyń krwionośnych, oksytocyna, prowitamina B5, receptor beta, synergizm farmakodynamiczny, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ krążenia, wazokonstrykcja, zaburzenie depresyjne