depresja układu krążeniowo-oddechowego

Depresja układu krążeniowo-oddechowego to stan kliniczny charakteryzujący się upośledzeniem funkcji serca i płuc, prowadzący do zmniejszenia wydolności organizmu w zakresie dostarczania tlenu do tkanek. Występuje najczęściej jako wynik działania leków depresyjnych (np. opioidów, benzodiazepin, barbituranów), zatruć, urazów OUN lub chorób neurologicznych.

Kluczowe objawy depresji układu krążeniowo-oddechowego obejmują bradykardię, hipotensję, zmniejszenie objętości oddechowej, spowolnienie częstości oddechów, a w ciężkich przypadkach prowadzi do niewydolności oddechowej i wstrząsu kardiogennego. W obrazie klinicznym obserwuje się sinicę, zaburzenia świadomości i osłabienie odruchów obronnych dróg oddechowych.

Postępowanie w depresji układu krążeniowo-oddechowego wymaga natychmiastowej interwencji. Obejmuje ono zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, wspomaganie oddychania (w tym tlenoterapię lub wentylację mechaniczną), stabilizację hemodynamiczną oraz, w zależności od przyczyny, podanie swoistych antagonistów (np. naloksonu przy przedawkowaniu opioidów). Monitoring parametrów życiowych i gazometrii jest niezbędny dla oceny skuteczności leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl