odwracalny inhibitor monoaminooksydazy
Odwracalny inhibitor monoaminooksydazy (RIMA – Reversible Inhibitor of Monoamine Oxidase A) to grupa leków psychotropowych stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych. W odróżnieniu od klasycznych, nieodwracalnych inhibitorów MAO, leki z grupy RIMA selektywnie i odwracalnie blokują enzym monoaminooksydazę typu A, odpowiedzialny za rozkład neuroprzekaźników takich jak serotonina, noradrenalina i dopamina.
Mechanizm działania RIMA polega na zwiększeniu stężenia monoamin w przestrzeni synaptycznej poprzez zahamowanie ich metabolizmu, co prowadzi do nasilenia transmisji synaptycznej i poprawy nastroju. Najczęściej stosowanym przedstawicielem tej grupy jest moklobemid. Istotną zaletą RIMA w porównaniu z klasycznymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO jest mniejsze ryzyko wystąpienia przełomu serotoninowego oraz brak konieczności stosowania restrykcyjnej diety ubogiej w tyraminę.
W praktyce klinicznej odwracalne inhibitory MAO są stosowane w leczeniu depresji, zwłaszcza z komponentą lękową, atypowej oraz u pacjentów nietolerujących innych leków przeciwdepresyjnych. Wykazują również skuteczność w leczeniu fobii społecznej. Ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa, w tym niskie ryzyko interakcji z pokarmami bogatymi w tyraminę, RIMA stanowią bezpieczniejszą alternatywę dla klasycznych inhibitorów MAO.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Depratal 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna leku Depratal, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie duloksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagany jest okres karencji 14 dni po IMAO i 5 dni po duloksetynie. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), zmniejszają klirens duloksetyny o 77% i zwiększają AUC sześciokrotnie, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy (substrat CYP2D6) przy dawce 60 mg dwa razy na dobę, a także zwiększa AUC tolterodyny o 71%. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol).
amitryptylina, antagonista receptora H2, AUC, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, dezypramina, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, enancjomer warfaryny, famotydyna, fenelzyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, INR, klirens osoczowy, klomipramina, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, linezolid, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioid przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, receptor serotoninergiczny, rysperydon, SNRI, SSRI, teofilina, tolterodyna, tramadol, tranylcypromina, tryptan, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumatriptan Medical Valley 100 mg
Sumatryptan Medical Valley 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sumatryptan, substancje pomocnicze oraz sulfonamidy ze względu na podobieństwo strukturalne. Leku nie należy stosować u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak przebyty zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala oraz choroby naczyń obwodowych, ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia i skurczu naczyń. Ponadto, przeciwwskazaniem są incydenty naczyniowo-mózgowe, w tym przebyty udar mózgu i przemijający napad niedokrwienia mózgu (TIA), a także ciężka niewydolność wątroby, która zaburza metabolizm leku i zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Sumatriptan nie powinien być stosowany u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim nadciśnieniem tętniczym, w tym niekontrolowanym.
aspartam, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dławica Prinzmetala, ergotamina, fenyloketonuria, inhibitor MAO, laktoza jednowodna, metyzergid, nadciśnienie niekontrolowane, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, przemijający napad niedokrwienia mózgu, skurcz naczyń wieńcowych, sulfonamidy, sumatryptan, udar mózgu, umiarkowane nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Dulxetenon 90 mg
Duloksetyna, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększać stężenie duloksetyny w osoczu nawet sześciokrotnie (AUC0-t), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest również umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym (np. rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, flekainid, propafenon, metoprolol). Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu, mogą obniżać stężenie duloksetyny o około 50%, co może wymagać dostosowania dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) zwiększa ryzyko krwawień, choć badania kliniczne nie wykazały istotnych zmian INR w kontrolowanych warunkach.
antagonista receptora histaminowego H2, benzodiazepina, ciprofloksacyna, CYP1A2, dezypramina, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenelzyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, izokarboksazyd, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metabolizm CYP2D6, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny IMAO, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, pole pod krzywą AUC, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, tolterodyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, warfaryna, współczynnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Dulxetenon 120 mg
Duloksetyna, metabolizowana głównie przez CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie duloksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagany jest odstęp co najmniej 14 dni po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii duloksetyną oraz 5 dni po odstawieniu duloksetyny przed włączeniem IMAO. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), zwiększają stężenie duloksetyny w osoczu nawet sześciokrotnie (zmniejszając jej klirens o 77%), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny, co wymaga ostrożności zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak flekainid, propafenon czy metoprolol.
amitryptylina, antagonista receptora H2, barbiturat, benzodiazepina, CYP1A2, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klomipramina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, linezolid, metoprolol, nieodwracalny inhibitor MAO, nortryptylina, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, tolterodyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, warfaryna, współczynnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – AuroDulox 60 mg
Duloksetyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego; zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem duloksetyny oraz 5 dni po zakończeniu duloksetyny przed włączeniem IMAO. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, zwiększają stężenie duloksetyny w osoczu nawet sześciokrotnie (AUC0-t), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Palenie tytoniu obniża stężenie duloksetyny o około 50%, co może wymagać korekty dawki. Duloksetyna jest także umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do istotnego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, np. trzykrotny wzrost AUC dezypraminy po dawce 60 mg duloksetyny dwa razy na dobę, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol).
antagonista receptora H2, benzodiazepina, buprenorfina, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, farmakokinetyka duloksetyny, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, INR, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, leki działające na OUN, linezolid, metoprolol, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioidowy lek przeciwbólowy, propafenon, rysperydon, SNRI, SSRI, tolterodyna, tryptan, warfaryna, zespół serotoninowy