ostre niepowikłane zakażenie dróg moczowych

Ostre niepowikłane zakażenie dróg moczowych (ONZDM) to jedna z najczęstszych infekcji bakteryjnych, szczególnie u kobiet. Charakteryzuje się nagłym wystąpieniem objawów dysurii, częstomoczu, parcia naglącego oraz niekiedy bólu nadłonowego, bez współistniejących schorzeń predysponujących do powikłań.

Głównym patogenem odpowiedzialnym za ONZDM jest Escherichia coli (80-90% przypadków), rzadziej inne Enterobacteriaceae oraz enterokoki. Diagnostyka opiera się na obecności objawów klinicznych oraz potwierdzeniu bakteriurii (≥10³ CFU/ml w przypadku niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego).

Leczenie ONZDM u kobiet obejmuje krótkotrwałą antybiotykoterapię empiryczną – 3 dni w przypadku zapalenia pęcherza moczowego, 7-10 dni w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek. Lekami pierwszego wyboru są fosfomycyna (jednorazowo), nitrofurantoina (5-7 dni), furazydyna (5-7 dni) lub trimetoprim-sulfametoksazol (3 dni), zależnie od lokalnych wzorców lekooporności.

U mężczyzn zakażenie wymaga dłuższej terapii (7-14 dni), a także diagnostyki w kierunku nieprawidłowości anatomicznych. U około 30% kobiet w ciągu roku od pierwszego epizodu ONZDM dochodzi do nawrotu, co może wymagać profilaktyki przeciwbakteryjnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl