fotosensybilizacja skóry
Fotosensybilizacja skóry to zjawisko nadwrażliwości skóry na promieniowanie słoneczne (głównie UVA i UVB), które prowadzi do nasilonych reakcji zapalnych po ekspozycji na światło. Reakcje te występują w wyniku obecności w skórze substancji fotouczulających, które absorbują energię świetlną i ulegają reakcjom chemicznym, prowadząc do uszkodzenia komórek.
Klinicznie fotosensybilizacja objawia się rumieniem, obrzękiem, pęcherzami, świądem lub pieczeniem skóry w miejscach eksponowanych na słońce. W odróżnieniu od zwykłego oparzenia słonecznego, reakcje fotosensybilizacyjne mogą wystąpić po krótkiej ekspozycji na słońce i często mają nietypowy wzór lub dystrybucję.
Przyczyny fotosensybilizacji można podzielić na egzogenne (leki, substancje chemiczne) i endogenne (choroby metaboliczne, porfirie). Wśród leków wywołujących fotosensybilizację wymienia się: tetracykliny, fluorochinolony, sulfonamidy, leki przeciwgrzybicze, tiazydowe leki moczopędne, niektóre NLPZ, retinoidy oraz leki przeciwpsychotyczne.
Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad dotyczący przyjmowanych leków, stosowanych kosmetyków oraz ekspozycji na substancje chemiczne. W wybranych przypadkach wykonuje się testy fotopatch, które pomagają zidentyfikować konkretną substancję wywołującą reakcję. Leczenie polega na eliminacji czynnika wywołującego, unikaniu ekspozycji na słońce, stosowaniu wysokich filtrów przeciwsłonecznych oraz leczeniu objawowym zmian skórnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kora cynamonowca – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kora cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl) jest obecna w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau Original w stężeniu 321 mg/100 ml roztworu. Ze względu na obecność innych składników roślinnych, takich jak korzeń arcydzięgla zawierający furokumaryny, istnieje ryzyko reakcji fotosensybilizujących, które mogą prowadzić do zapalenia skóry przy ekspozycji na promieniowanie UV. Zaleca się unikanie długotrwałych kąpieli słonecznych i intensywnego naświetlania podczas stosowania preparatu. Doustne podawanie produktu, zawierającego wysoką zawartość alkoholu, powinno odbywać się po posiłku, aby zminimalizować ryzyko dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, ból żołądka, nudności i odruchy wymiotne.
ból żołądka, Cinnamomum verum, fotosensybilizacja skóry, furokumaryny, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, nudności, odruch wymiotny, pęcherze skórne, problem skórny, promieniowanie UV, reakcja fotosensybilizująca, stan zapalny skóry, świąd, test uczuleniowy, uczulenie, uszkodzenie skóry, wysuszenie skóry, zaczerwienienie skóry, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Bobrek trójlistkowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające liść bobrka trójlistkowego (Menyanthidis folium) dostępne są głównie w formie nalewek gorzkich (Amara tinctura) o wysokiej zawartości etanolu (63–75% V/V). Zawartość etanolu w dawkach jednorazowych waha się od około 0,25 g do 4,5 g, co odpowiada spożyciu od 6,3 ml do 113 ml piwa lub 2,6 ml do 45 ml wina. Ze względu na obecność alkoholu, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu, chorobami psychicznymi, chorobą alkoholową oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Szczególną uwagę zwraca się na narażenie na etanol u młodzieży i dorosłych, gdzie np. dawka 2,5 ml kropli żołądkowych forte u osoby 40 kg może powodować wzrost stężenia alkoholu we krwi o około 6,3 mg/100 ml. Ponadto, preparaty te mogą wchodzić w interakcje farmakologiczne z innymi lekami, modyfikując ich metabolizm i działanie.
bobrek trójlistkowy, ból żołądka, choroba alkoholowa, choroba umysłowa, choroba wątroby, etanol, fotosensybilizacja skóry, Hypericum perforatum, kamica żółciowa, Menyanthidis folium, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, napad drgawkowy, padaczka, reakcja fototoksyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schorzenie dróg żółciowych, stężenie alkoholu we krwi, uszkodzenie mózgu, zgaga, ziele dziurawca