badanie alkoholu w wydychanym powietrzu

Badanie alkoholu w wydychanym powietrzu to nieinwazyjna metoda diagnostyczna służąca do określenia stężenia alkoholu etylowego w organizmie. Technika ta opiera się na fakcie, że alkohol przedostaje się z krwi do pęcherzyków płucnych i jest następnie wydalany podczas wydechu, co pozwala na określenie jego stężenia we krwi bez potrzeby jej pobierania.

W praktyce medycznej i sądowej stosowane są dwa rodzaje urządzeń: przesiewowe analizatory wydechu (tzw. alkomaty) oraz profesjonalne analizatory evidential (dostarczające dowodów). Te drugie charakteryzują się wyższą precyzją pomiarów i są stosowane w przypadkach wymagających dokładnego oznaczenia ilościowego alkoholu dla celów dowodowych.

Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu podaje się w mg/l lub w przeliczeniu na stężenie we krwi w promilach (‰). Współczynnik przeliczeniowy między stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu a stężeniem we krwi wynosi najczęściej 2100:1. Metoda ta jest powszechnie stosowana przez organy ścigania do kontroli trzeźwości kierowców oraz w medycynie ratunkowej do szybkiej oceny stopnia intoksykacji alkoholowej.

Warto pamiętać, że na dokładność pomiaru mogą wpływać czynniki takie jak temperatura otoczenia, schorzenia układu oddechowego, niedawne spożycie alkoholu (faza wchłaniania vs. eliminacji) czy obecność substancji interferujących w wydychanym powietrzu. W przypadkach wątpliwych lub wymagających szczególnej precyzji zaleca się weryfikację wyników za pomocą badania stężenia alkoholu we krwi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl