tętnica błędnikowa

Tętnica błędnikowa (łac. arteria labyrinthi, ang. labyrinthine artery) jest ważnym naczyniem zaopatrującym w krew ucho wewnętrzne. Znana jest również jako tętnica słuchowa wewnętrzna (arteria auditiva interna) lub tętnica przedsionkowo-ślimakowa (arteria vestibulo-cochlearis).

Naczynie to najczęściej odchodzi od tętnicy podstawnej lub tętnicy móżdżkowej przedniej dolnej (AICA). W rzadszych przypadkach może pochodzić z tętnicy móżdżkowej górnej (SCA). Tętnica błędnikowa wnika do przewodu słuchowego wewnętrznego wraz z nerwem przedsionkowo-ślimakowym (VIII) i rozgałęzia się na gałęzie zaopatrujące struktury błędnika kostnego i błoniastego.

Zaburzenia przepływu krwi w tętnicy błędnikowej mogą prowadzić do nagłej głuchoty, zawrotów głowy, zaburzeń równowagi oraz szumów usznych. Ze względu na brak krążenia obocznego, okluzja tętnicy błędnikowej często powoduje trwałe uszkodzenie narządu słuchu i równowagi. W diagnostyce patologii tego naczynia wykorzystuje się badania obrazowe, takie jak angio-MR czy angio-TK.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl