nabyty niedobór czynników zespołu protrombiny

Nabyty niedobór czynników zespołu protrombiny to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem aktywności czynników krzepnięcia II, VII, IX i X, które tworzą tzw. zespół protrombiny. W przeciwieństwie do wrodzonych niedoborów, postać nabyta rozwija się wtórnie do innych schorzeń lub jako powikłanie terapii.

Najczęstszymi przyczynami nabytego niedoboru czynników zespołu protrombiny są: leczenie antagonistami witaminy K (warfaryną, acenokumarolem), choroby wątroby (marskość, ostre zapalenie), niedobór witaminy K (niedożywienie, zespoły złego wchłaniania, przedłużona antybiotykoterapia), DIC (zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego) oraz masywne przetoczenia krwi.

Objawy kliniczne obejmują zwiększoną skłonność do krwawień, które mogą mieć różne nasilenie – od drobnych wybroczyn i krwawień z dziąseł, po poważne krwotoki wewnętrzne. Diagnostyka opiera się na badaniach koagulologicznych, wykazujących przedłużony czas protrombinowy (PT) i zwiększony INR, przy prawidłowym lub nieznacznie wydłużonym czasie kaolinowo-kefalinowym (APTT).

Leczenie zależy od przyczyny niedoboru i obejmuje odstawienie leków przeciwkrzepliwych, suplementację witaminy K, przetoczenia świeżo mrożonego osocza lub koncentratu czynników zespołu protrombiny. W przypadkach zagrażających życiu krwawień stosuje się rekombinowany aktywny czynnik VII. Równolegle prowadzi się terapię choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl