biegunka czynnościowa

Biegunka czynnościowa (funkcjonalna) to przewlekłe zaburzenie pracy jelit charakteryzujące się częstymi, luźnymi lub wodnistymi wypróżnieniami bez obecności organicznej przyczyny choroby. Zgodnie z kryteriami rzymskimi IV jest diagnozowana, gdy pacjent odczuwa nawracającą biegunkę przez co najmniej 3 miesiące w ciągu ostatnich 6 miesięcy, przy braku alarmujących objawów i wykluczeniu innych chorób organicznych.

Patofizjologia biegunki czynnościowej obejmuje zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zwiększoną wrażliwość trzewną oraz zaburzenia osi mózgowo-jelitowej. Czynniki takie jak stres, dieta bogata w FODMAPs, zaburzenia mikrobioty jelitowej oraz nadwrażliwość na niektóre składniki pokarmowe mogą nasilać objawy. U części pacjentów może występować zespół jelita nadwrażliwego z przewagą biegunki (IBS-D).

Diagnostyka biegunki czynnościowej opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz wykluczeniu innych przyczyn biegunki. Zalecane badania obejmują morfologię, CRP, parametry funkcji tarczycy, badania serologiczne w kierunku celiakii, kalprotektynę oraz w uzasadnionych przypadkach kolonoskopię. Leczenie obejmuje modyfikację diety, suplementację błonnika rozpuszczalnego, leki przeciwbiegunkowe (loperamid), leki rozkurczowe, probiotyki oraz terapię behawioralną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl