erozja blaszki

Erozja blaszki miażdżycowej to zjawisko polegające na powierzchniowym uszkodzeniu cienkiej pokrywy włóknistej pokrywającej rdzeń lipidowy blaszki miażdżycowej. W przeciwieństwie do pęknięcia blaszki, przy erozji nie dochodzi do całkowitego przerwania ciągłości pokrywy włóknistej i odsłonięcia rdzenia lipidowego.

Erozja blaszki miażdżycowej jest ważnym mechanizmem odpowiedzialnym za ostre zespoły wieńcowe (OZW), zwłaszcza u młodszych pacjentów, kobiet i osób bez klasycznych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Aktualnie uważa się, że około 25-40% przypadków OZW może być spowodowanych erozją blaszki, a nie jej pęknięciem.

W patogenezie erozji blaszki istotną rolę odgrywają zaburzenia funkcji śródbłonka, miejscowy stan zapalny oraz aktywacja płytek krwi. Na powierzchni zerodowanej blaszki dochodzi do powstawania zakrzepu, który może prowadzić do zwężenia lub zamknięcia światła naczynia wieńcowego, wywołując objawy niedokrwienia mięśnia sercowego.

W obrazowaniu wewnątrznaczyniowym (IVUS, OCT) erozja blaszki charakteryzuje się obecnością przyściennego zakrzepu przy zachowanej ciągłości pokrywy włóknistej. Rozpoznanie tego zjawiska ma istotne implikacje terapeutyczne, gdyż zerodowane blaszki mogą inaczej reagować na leczenie przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe niż blaszki pęknięte.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl