obniżony klirens kreatyniny
Obniżony klirens kreatyniny jest istotnym wskaźnikiem zaburzenia funkcji nerek, odzwierciedlającym zmniejszoną zdolność tych narządów do filtrowania krwi i usuwania produktów przemiany materii. Wartość klirensu kreatyniny wyraża ilość osocza, którą nerki są w stanie całkowicie oczyścić z kreatyniny w jednostce czasu, zazwyczaj podawaną w ml/min.
W warunkach prawidłowych klirens kreatyniny wynosi około 120-130 ml/min. Obniżenie tej wartości poniżej 90 ml/min sugeruje łagodne upośledzenie funkcji nerek, natomiast wartości poniżej 60 ml/min wskazują na umiarkowane uszkodzenie nerek, a poniżej 30 ml/min – na ciężką niewydolność nerek.
Obniżony klirens kreatyniny może być konsekwencją różnych stanów chorobowych, w tym ostrego uszkodzenia nerek, przewlekłej choroby nerek, nefropatii cukrzycowej, nefropatii nadciśnieniowej, glomerulopatii czy chorób układowych z zajęciem nerek. Może również występować fizjologicznie u osób starszych w związku z naturalnym procesem starzenia się nerek.
Diagnostyka obniżonego klirensu kreatyniny obejmuje badania laboratoryjne krwi i moczu, w tym oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy, eGFR (szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej), badanie ogólne moczu oraz obrazowanie nerek. W zależności od przyczyny i stopnia zaawansowania dysfunkcji nerek, leczenie może obejmować kontrolę choroby podstawowej, modyfikację stylu życia, farmakoterapię lub w zaawansowanych przypadkach – leczenie nerkozastępcze.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dagrafors 10 mg
Profil bezpieczeństwa dapagliflozyny (substancja czynna leku Dagrafors) został szczegółowo oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących pacjentów z cukrzycą typu 2 (DECLARE, n=8574, średnia ekspozycja 48 miesięcy), niewydolnością serca z różną frakcją wyrzutową (DAPA-HF, n=2368, 18 miesięcy; DELIVER, n=3126, 27 miesięcy) oraz przewlekłą chorobą nerek (DAPA-CKD, n=2149, 27 miesięcy). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były zakażenia narządów płciowych, występujące u 5,5% pacjentów na dapagliflozynie 10 mg vs 0,6% w grupie placebo, z przewagą u kobiet (8,4%) nad mężczyznami (1,2%). Zakażenia miały zwykle łagodny lub umiarkowany przebieg i rzadko wymagały przerwania terapii. Rzadkie, ale poważne zdarzenia obejmowały zgorzel Fourniera (6 przypadków w badaniu DECLARE, 1 w grupie dapagliflozyny vs 5 w placebo). Hipoglikemia była związana głównie z jednoczesnym stosowaniem sulfonylomocznika lub insuliny, z częstością ciężkiej hipoglikemii w badaniu DECLARE 0,7% dla dapagliflozyny i 1,0% dla placebo. Zgłaszano również przypadki cukrzycowej kwasicy ketonowej (DKA), głównie u pacjentów stosujących insulinę.
cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, dapagliflozyna, dyslipidemia, dysuria, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor SGLT2, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niedobór płynów, obniżony klirens kreatyniny, pochodna sulfonylomocznika, podwyższony hematokryt, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, stulejka, wielomocz, zakażenie grzybicze, zakażenie narządów płciowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żołędzi prącia, zgorzel Fourniera - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Srivasso 18 mcg
Produkt leczniczy Srivasso zawiera bromek tiotropiowy i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego za pomocą dedykowanego inhalatora HandiHaler. Zalecana dawka to jedna inhalacja kapsułki zawierającej 18 μg tiotropium (odpowiadającej 22,5 μg bromku tiotropiowego jednowodnego) raz na dobę, co dostarcza 10 μg tiotropium do dróg oddechowych. Lek należy stosować o stałej porze dnia, nie przekraczając zalecanej dawki. Kapsułki nie mogą być połykanie ani stosowane doustnie. Aparat HandiHaler jest przeznaczony do wielokrotnego użytku przez jednego pacjenta i wymaga regularnego czyszczenia (raz w miesiącu) zgodnie z określoną procedurą, aby zapewnić skuteczne podawanie leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosulip Plus 40 mg + 10 mg
Lek Rosulip Plus zawiera rozuwastatynę (40 mg) oraz ezetymib (10 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, czynna chorobą wątroby, w tym przy trwałym lub ponad 3-krotnym wzroście aktywności aminotransferaz, a także u osób z umiarkowanym lub ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 mL/min). Ponadto, preparat nie powinien być stosowany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Przeciwwskazaniem jest także obecność miopatii lub czynników predysponujących do jej rozwoju, takich jak niedoczynność tarczycy, wrodzone choroby mięśni, wcześniejsze toksyczne działanie innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA lub fibratów, nadużywanie alkoholu oraz pochodzenie azjatyckie, które wiąże się z wyższymi stężeniami rozuwastatyny w osoczu i zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych.
ciąża, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, działania niepożądane, fibraty, inhibitory reduktazy HMG-CoA, kapsułka twarda, karmienie piersią, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, miopatia, miotoksyczność, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na substancje czynne, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, obniżony klirens kreatyniny, pochodzenie azjatyckie, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rozuwastatyna z ezetymibem, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, wirusowe zapalenie wątroby typu C