senność polekowa

Senność polekowa to powszechne działanie niepożądane wielu leków, charakteryzujące się nadmierną sennością, spowolnieniem psychoruchowym i zaburzeniami świadomości. Jest najczęściej wywoływana przez leki o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, niektóre leki przeciwdepresyjne oraz neuroleptyki.

Mechanizm powstawania senności polekowej związany jest głównie z wpływem na receptory GABA-ergiczne, histaminowe H1, serotoninowe oraz dopaminowe w mózgu. Stopień nasilenia senności zależy od dawki leku, indywidualnej wrażliwości pacjenta, wieku, współistnienia innych chorób oraz interakcji z innymi przyjmowanymi substancjami, w tym alkoholem.

Senność polekowa stanowi istotny problem kliniczny, gdyż może znacząco obniżać jakość życia pacjenta, utrudniać codzienne funkcjonowanie oraz zwiększać ryzyko wypadków, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. U osób starszych może przyczyniać się do zwiększonego ryzyka upadków i urazów. Postępowanie w przypadku senności polekowej obejmuje modyfikację dawki leku, zmianę pory podawania, zastosowanie alternatywnych preparatów o mniejszym potencjale wywoływania senności lub wprowadzenie terapii wspomagającej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl