niepamięć polekowa

Niepamięć polekowa to zaburzenie pamięci wywołane działaniem niektórych leków, charakteryzujące się trudnościami w tworzeniu nowych wspomnień (amnezja anterogradowa) lub utratą już istniejących wspomnień (amnezja retrogradowa). Najczęściej występuje po stosowaniu benzodiazepin, leków nasennych z grupy „Z-drugs” (zolpidem, zopiklon), niektórych leków przeciwpadaczkowych, a także po znieczuleniu ogólnym.

Mechanizm niepamięci polekowej związany jest głównie z wpływem substancji na ośrodkowy układ nerwowy, szczególnie na struktury odpowiedzialne za konsolidację pamięci, takie jak hipokamp. W przypadku benzodiazepin niepamięć wynika z nasilenia działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu.

Objawy niepamięci polekowej mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych trudności w przypominaniu sobie niedawnych wydarzeń, po całkowity brak możliwości zapamiętania nowych informacji. Stan ten jest zwykle przejściowy i ustępuje po odstawieniu leku lub zmniejszeniu jego dawki, jednak w niektórych przypadkach może utrzymywać się dłużej.

W praktyce klinicznej ważne jest informowanie pacjentów o możliwości wystąpienia tego działania niepożądanego, szczególnie przy przepisywaniu leków o znanym potencjale wywoływania zaburzeń pamięci. W przypadku zabiegów medycznych wymagających znieczulenia lub sedacji należy udzielić pacjentowi istotnych informacji przed podaniem leku, gdyż może on nie zapamiętać komunikatów przekazanych po jego zastosowaniu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl