niedobór snu

Niedobór snu to stan występujący, gdy ilość snu jest niewystarczająca do zaspokojenia fizjologicznych potrzeb organizmu. Stan ten może być krótkotrwały (ostry) lub przewlekły i prowadzi do licznych zaburzeń funkcjonowania organizmu. Dorosły człowiek potrzebuje średnio 7-9 godzin snu na dobę, dzieci i młodzież więcej.

Deprywacja snu powoduje pogorszenie funkcji poznawczych, obniżenie koncentracji, spowolnienie czasu reakcji oraz zaburzenia nastroju. Przewlekły niedobór snu zwiększa ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego, cukrzycy typu 2, otyłości, chorób sercowo-naczyniowych oraz zaburzeń immunologicznych. Badania wskazują również na związek między długotrwałym niedoborem snu a wyższym ryzykiem demencji.

Niedobór snu wpływa na gospodarkę hormonalną, powodując zaburzenia wydzielania hormonów głodu i sytości (greliny i leptyny), co może prowadzić do zwiększonego apetytu i przyrostu masy ciała. Dodatkowo upośledza funkcję układu odpornościowego, zwiększając podatność na infekcje. U pacjentów z przewlekłym niedoborem snu obserwuje się również podwyższone markery stanu zapalnego.

W diagnostyce niedoboru snu wykorzystuje się badanie polisomnograficzne, aktigrafię oraz kwestionariusze oceniające jakość i ilość snu. Leczenie obejmuje poprawę higieny snu, terapię poznawczo-behawioralną bezsenności (CBT-I), a w wybranych przypadkach – krótkotrwałą farmakoterapię. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja i eliminacja pierwotnych przyczyn niedoboru snu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl