kieszonki przyzębne
Kieszonki przyzębne to patologiczne przestrzenie między dziąsłem a powierzchnią zęba, które powstają w wyniku zapalenia przyzębia. W warunkach zdrowia szczelina dziąsłowa ma głębokość 1-3 mm, natomiast kieszonki przyzębne charakteryzują się głębokością przekraczającą 3 mm.
Powstają one wskutek niszczenia włókien ozębnej oraz resorpcji kości wyrostka zębodołowego. Główną przyczyną ich tworzenia jest akumulacja biofilmu bakteryjnego (płytki nazębnej) w przestrzeni poddziąsłowej. Bakterie i ich toksyny wywołują reakcję zapalną, która prowadzi do destrukcji tkanek przyzębia.
Diagnostyka kieszonek przyzębnych opiera się na badaniu klinicznym z użyciem sondy periodontologicznej, która pozwala na pomiar ich głębokości. Dodatkowym badaniem jest radiologiczna ocena utraty kości wyrostka zębodołowego. Leczenie obejmuje profesjonalne zabiegi oczyszczania kieszonek (scaling i root planing), a w zaawansowanych przypadkach – zabiegi chirurgiczne.
Kieszonki przyzębne są nie tylko objawem choroby przyzębia, ale również rezerwuarem patogenów, które mogą mieć wpływ na zdrowie ogólne pacjenta. Wykazano związek między zapaleniem przyzębia a chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą, chorobami płuc czy powikłaniami ciąży.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Octenisept oral mono (1 mg/ml roztwór do stosowania w jamie ustnej) zawiera oktenidyny dwuchlorowodorek i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania powierzchniowego w jamie ustnej. Podawanie roztworu w głąb tkanek, np. za pomocą strzykawki lub kaniuli, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęków i martwicy tkanek. Zabiegi stomatologiczne, takie jak płukanie kieszonek przyzębnych, kanałów korzeniowych czy ropni jamy ustnej, powinny unikać kontaktu z preparatem, aby zapobiec uszkodzeniom tkanek i rozprzestrzenianiu infekcji. Produkt nie jest przeznaczony do połykania i powinien być stosowany tylko przez pacjentów zdolnych do samodzielnego płukania i wypluwania roztworu. Kontakt z oczami wymaga natychmiastowego, dokładnego przepłukania wodą.
anionowy środek, anionowy środek powierzchniowo czynny, interakcja lekowa, kanał korzeniowy, kieszonki przyzębne, makrogologlicerolu hydroksystearynian, martwica tkanek, obrzęk, oktenidyna dwuchlorowodorek, płukanie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie tkanki, powidon jodowany, przebarwienie języka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropień jamy ustnej, zabieg endodontyczny, zabieg stomatologiczny -
Leksykon leków
Ligosan (140 mg/g) to żel okołozębowy zawierający doksycyklinę w postaci hyklanu, stosowany miejscowo w leczeniu chorób przyzębia. Preparat jest aplikowany bezpośrednio do kieszonek przyzębnych przez wykwalifikowanego stomatologa, z indywidualnym dostosowaniem dawki w oparciu o wielkość, kształt i głębokość kieszonek. Każdy wkład zawiera 260 mg żelu, co odpowiada 36,40 mg doksycykliny. Aplikacja powinna trwać do momentu pojawienia się nadmiaru żelu na linii dziąsłowej, który należy usunąć. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 18 roku życia, co jest istotne przy kwalifikacji do terapii.
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Octenidini APC Pharmlog (1 mg/ml roztwór do stosowania w jamie ustnej) jest przeznaczony wyłącznie do użytku powierzchniowego w jamie ustnej i nie powinien być stosowany iniekcyjnie ani wprowadzany do kieszonek przyzębnych, kanałów korzeniowych czy jam ropni, ze względu na ryzyko obrzęków, martwicy tkanek oraz powikłań tkankowych. Preparat nie powinien być połykany, dlatego wskazane jest stosowanie go u pacjentów zdolnych do samodzielnego i kontrolowanego płukania jamy ustnej. Należy unikać kontaktu z oczami, a w przypadku ekspozycji natychmiast przemyć oczy wodą. Substancja czynna, oktenidyny dwuchlorowodorek, może wchodzić w interakcje z anionowymi środkami zawartymi w pastach do zębów, dlatego zaleca się stosowanie past przed aplikacją leku oraz dokładne wypłukanie jamy ustnej.
anionowy środek, błona śluzowa jamy ustnej, kieszonki przyzębne, makrogologlicerolu hydroksystearynian, martwica tkanek, obrzęk, odruch połykania, oktenidyna dwuchlorowodorek, powidon jodowany, przebarwienie języka, reakcja skórna, ropień jamy ustnej, roztwór do jamy ustnej, zabieg endodontyczny -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Octenidini APC Instytut zawiera oktenidyny dwuchlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania powierzchniowego w jamie ustnej. Bezwzględnie zabrania się podawania go iniekcyjnie lub do głębokich tkanek, co może skutkować obrzękami lub martwicą. Produkt nie powinien być stosowany do płukania kieszonek przyzębnych, kanałów korzeniowych ani ropni jamy ustnej ze względu na ryzyko penetracji roztworu do głębszych tkanek i rozprzestrzeniania zakażenia. Octenidini APC Instytut jest przeznaczony do płukania jamy ustnej u pacjentów zdolnych do samodzielnego wyplucia roztworu, a kontakt z oczami należy unikać, gdyż wymaga to natychmiastowego i dokładnego płukania wodą.
Interakcje leku obejmują anionowe środki zawarte w pastach i płynach do płukania jamy ustnej, dlatego zaleca się stosowanie tych produktów przed użyciem Octenidini APC Instytut lub w różnych porach dnia, a także dokładne wypłukanie jamy ustnej wodą przed aplikacją. Jednoczesne stosowanie z preparatami zawierającymi powidon jodowany jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przebarwień błony śluzowej i podrażnień. Możliwe działania niepożądane to czasowe przebarwienia języka oraz reakcje skórne u osób wrażliwych na makrogologlicerolu hydroksystearynian, którego zawartość wynosi 17,6 mg/ml. Pacjenci z historią nadwrażliwości na tę substancję powinni być o tym poinformowani.
błona śluzowa jamy ustnej, kanał korzeniowy, kieszonki przyzębne, makrogologlicerolu hydroksystearynian, martwica tkanek, oktenidyny dwuchlorowodorek, płukanie jamy ustnej, podrażnienie tkanek, powidon jodowany, procedura endodontyczna, przebarwienie języka, przyzębie, reakcja skórna, ropień jamy ustnej, użytek powierzchniowy
