nawrotowa ZŻG
Nawrotowa zakrzepica żył głębokich (ZŻG) to stan, w którym po zakończeniu leczenia przeciwzakrzepowego pierwotnego epizodu ZŻG, dochodzi do ponownego epizodu zakrzepicy w tym samym lub innym odcinku żył głębokich. Nawroty ZŻG występują u około 30% pacjentów w ciągu 10 lat od pierwszego epizodu, z największym ryzykiem w pierwszych 6-12 miesiącach po zaprzestaniu antykoagulacji.
Czynniki ryzyka nawrotowej ZŻG obejmują: nieprowokowaną pierwszą ZŻG, męską płeć, trombofilie wrodzone (zwłaszcza niedobór antytrombiny, białka C i S, mutację czynnika V Leiden, mutację genu protrombiny G20210A), zespół antyfosfolipidowy, aktywną chorobę nowotworową, otyłość, zespół pozakrzepowy oraz nieprawidłowy poziom D-dimerów po zakończeniu standardowej terapii przeciwzakrzepowej.
Leczenie nawrotowej ZŻG polega na natychmiastowym wdrożeniu terapii przeciwzakrzepowej, zazwyczaj rozpoczynanej od heparyny drobnocząsteczkowej lub fondaparinuxu, a następnie kontynuowanej doustnymi antykoagulantami. Czas trwania leczenia jest zazwyczaj przedłużony, często bezterminowy, szczególnie w przypadku idiopatycznej nawrotowej ZŻG lub obecności trwałych czynników ryzyka. W przypadkach nawrotowej ZŻG mimo prawidłowej antykoagulacji należy rozważyć implantację filtru do żyły głównej dolnej.
Profilaktyka nawrotów obejmuje identyfikację i modyfikację czynników ryzyka, rozważenie przedłużonej antykoagulacji u pacjentów wysokiego ryzyka oraz regularne monitorowanie skuteczności leczenia. Coraz większą rolę odgrywa również stratyfikacja ryzyka nawrotu w oparciu o biomarkery (np. D-dimery) oraz skale prognostyczne, co pozwala na personalizację czasu trwania leczenia przeciwzakrzepowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bevimlar 15 mg
Produkt leczniczy Bevimlar zawierający rywaroksaban stosowany jest w różnych wskazaniach przeciwzakrzepowych z dawkowaniem dostosowanym do wskazania, wieku, masy ciała oraz czynności nerek pacjenta. W profilaktyce udaru u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę, a w profilaktyce nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę w zależności od ryzyka nawrotu. U dzieci i młodzieży dawka ustalana jest na podstawie masy ciała: 15 mg raz na dobę dla masy 30-50 kg, 20 mg raz na dobę dla masy ≥50 kg, a poniżej 30 kg stosuje się postać granulatu do zawiesiny. Czas leczenia u dzieci wynosi minimum 3 miesiące, z możliwością wydłużenia do 12 miesięcy. W przypadku pominięcia dawki nie zaleca się podwójnego przyjęcia leku tego samego dnia.
antagoniści witaminy K, choroba wątroby, działanie przeciwzakrzepowe, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, INR, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, leki przeciwzakrzepowe pozajelitowe, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, przesączanie kłębuszkowe, rywaroksaban, wada zastawkowa, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – RIXACAM 10 mg
RIXACAM 10 mg, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu biodrowego (5 tygodni) i kolanowego (2 tygodnie) w dawce 10 mg raz na dobę, podawanej w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem utrzymanej hemostazy. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę w profilaktyce nawrotów. Długość terapii jest indywidualizowana, z minimalnym okresem 3 miesięcy u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka. W profilaktyce długoterminowej nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia stosuje się 10 mg raz na dobę u pacjentów standardowego ryzyka, a 20 mg raz na dobę u pacjentów wysokiego ryzyka. W przypadku pominięcia dawki, zalecenia różnią się w zależności od schematu dawkowania, z możliwością jednoczesnego przyjęcia dwóch kapsułek 15 mg w schemacie dwudawkowym.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – RIXACAM 20 mg
RIXACAM, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową w dawce 20 mg raz na dobę, podawanej z posiłkiem. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat dwuetapowy: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotowa ZŻG i ZP po co najmniej 6 miesiącach leczenia zaleca dawkę 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, z dawkami 20 mg, 15 mg lub podawaniem granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej dla masy ciała poniżej 30 kg. W przypadku zaburzeń czynności nerek umiarkowanych i ciężkich u dorosłych zaleca się zmniejszenie dawki, natomiast u dzieci z GFR <50 ml/min/1,73 m² rywaroksaban nie jest zalecany. Lek należy podawać doustnie z jedzeniem, a w przypadku niemożności połykania kapsułek, zawartość można wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym i podać doustnie lub przez zgłębnik.
antagonista witaminy K, echokardiogram przezprzełykowy, idiopatyczna ZŻG, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe pozajelitowe, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, profilaktyka nawrotowa ZŻG, przejściowy czynnik ryzyka, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Razarxo 20 mg
Razarxo, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków (20 mg raz na dobę) oraz w leczeniu ostrej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG i ZP) w schemacie dwuetapowym: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę. Dawkowanie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-49 ml/min) jest odpowiednio zmodyfikowane (15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru, rozważane zmniejszenie dawki w fazie kontynuacji leczenia ZŻG/ZP). U dzieci dawka zależy od masy ciała: ≥50 kg – 20 mg raz na dobę, 30-50 kg – 15 mg raz na dobę, poniżej 30 kg stosuje się postać granulatu. Leczenie dzieci trwa co najmniej 3 miesiące, z możliwością wydłużenia do 12 miesięcy, z regularnym monitorowaniem masy ciała i dostosowaniem dawki.
antagonista witaminy K, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, INR, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, profilaktyka udaru, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, TEE, VKA, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, ŻChZZ, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Rywaroksaban (Rivaroxaban Medreg) wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania do wskazań klinicznych. W profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezastawkowym zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, z wyjątkiem pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCl 15-49 ml/min), u których stosuje się 15 mg raz na dobę. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia, w profilaktyce nawrotowej, dawka wynosi 10 mg raz na dobę przy standardowym ryzyku lub 20 mg raz na dobę przy wysokim ryzyku nawrotu. Dawkowanie należy modyfikować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a stosowanie u pacjentów z CrCl <15 ml/min jest przeciwwskazane. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby z koagulopatią, w tym z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, choroba wątroby, działanie przeciwzakrzepowe, echokardiografia przezprzełykowa, INR, klasyfikacja Child-Pugh, koagulopatia, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków niezastawkowe, nawrotowa ZŻG, PCI, profilaktyka udaru mózgu, rywaroksaban, terapia przeciwzakrzepowa, wlew ciągły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban OLIMP 15 mg
Rywaroksaban w dawce 15 mg jest wskazany u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, którzy mają co najmniej jeden czynnik ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥75 lat, cukrzyca, wcześniejszy udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny (TIA). Ponadto, lek ten stosuje się w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), z uwzględnieniem szczególnej ostrożności u pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP, zgodnie z zaleceniami Charakterystyki Produktu Leczniczego. Dawkowanie i schemat terapii powinny być indywidualizowane na podstawie oceny ryzyka nawrotu incydentów zakrzepowo-zatorowych i ryzyka krwawienia.
antykoagulant doustny, czynnik ryzyka zakrzepowo-zatorowy, incydent naczyniowo-mózgowy, leczenie przeciwzakrzepowe pozajelitowe, migotanie przedsionków niezastawkowe, nadciśnienie tętnicze, nawrót ŻChZZ, nawrotowa ZP, nawrotowa ZŻG, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca zastoinowa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mibrex 10 mg
Mibrex, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowych chorób żylnych. W profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zaleca się podawanie 10 mg raz na dobę, rozpoczynając 6-10 godzin po zabiegu, przy prawidłowej hemostazie, przez 5 tygodni (biodro) lub 2 tygodnie (kolano). W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się dwufazowy schemat: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę, z czasem leczenia indywidualizowanym (minimum 3 miesiące). Przedłużona profilaktyka nawrotów po co najmniej 6 miesiącach terapii obejmuje dawki 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, schemat dawkowania raz na dobę wymaga szybkiego uzupełnienia dawki bez podwajania, natomiast w schemacie 15 mg dwa razy na dobę można jednorazowo przyjąć dwie tabletki, by utrzymać łączną dawkę dobową 30 mg.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotowa, rywaroksaban, VKA, wartość INR, wtórna ZŻG, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, ŻChZZ, zgłębnik żołądkowy, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaxar 20 mg
Rivaxar, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej (20 mg raz na dobę) oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) według schematu dwufazowego: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii dostosowuje się indywidualnie, z minimalnym okresem 3 miesięcy w przypadku czynników ryzyka przejściowych. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia profilaktyka nawrotów ZŻG/ZP może być prowadzona dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawki należy modyfikować: przy klirensie kreatyniny 30-49 mL/min zaleca się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru oraz rozważenie zmniejszenia dawki w leczeniu ZŻG/ZP. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens <15 mL/min) oraz u chorych z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh.
antagonista witaminy K, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, profilaktyka udaru, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, tabletka powlekana, terapia przeciwzakrzepowa, wtórna ZŻG, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych KARDATUXAN stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, rozpoczynana 6-10 godzin po operacji, przy prawidłowej hemostazie, przez 5 tygodni po zabiegach stawu biodrowego i 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W leczeniu ostrej ZŻG i ZP stosuje się początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. Dawkowanie należy dostosować do czynności nerek, z zachowaniem ostrożności przy klirensie kreatyniny 15-29 mL/min i przeciwwskazaniem przy wartości <15 mL/min. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C (Child-Pugh) oraz z koagulopatią i ryzykiem krwawienia.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, INR, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, rywaroksaban, VKA, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bluefish 15 mg
Rivaroxaban Bluefish w dawce 15 mg stosowany jest w różnych wskazaniach, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego, wieku i funkcji nerek pacjenta. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę, z redukcją do 15 mg u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-49 ml/min. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się schemat dwufazowy: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia dawka profilaktyczna wynosi 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. U dzieci i młodzieży dawka jest dobierana na podstawie masy ciała (15 mg dla 30-50 kg, 20 mg dla >50 kg), a u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek (GFR 50-80 ml/min/1,73 m²) nie wymaga modyfikacji. Rywaroksaban nie jest zalecany przy klirensie kreatyniny <15 ml/min.
antagonista witaminy K, działanie przeciwzakrzepowe, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klirens kreatyniny, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, stent, wada zastawkowa, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xerdoxo 20 mg
Rywaroksaban jest bezpośrednim, wysoce wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, podawanym doustnie, który hamuje zarówno wewnątrzpochodną, jak i zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia, ograniczając wytwarzanie trombiny i powstawanie zakrzepów, bez wpływu na trombinę i płytki krwi. Farmakodynamicznie wykazuje zależne od dawki wydłużenie czasu protrombinowego (PT) z silną korelacją ze stężeniem leku w osoczu (r=0,98 przy odczynniku Neoplastin), jednak INR nie jest odpowiednim wskaźnikiem monitorowania rywaroksabanu. W badaniach klinicznych u dorosłych z migotaniem przedsionków, zakrzepicą żył głębokich (ZŻG) i zatorowością płucną (ZP) stosowano dawki 15 mg dwa razy na dobę lub 20 mg raz na dobę, uzyskując wartości PT w zakresie 13-50 sekund w zależności od czasu od podania i czynności nerek. Odwracanie działania rywaroksabanu możliwe jest za pomocą koncentratów czynników zespołu protrombiny (PCC), przy czym 3-czynnikowy PCC wykazuje szybsze i silniejsze działanie niż 4-czynnikowy. Monitorowanie terapii nie jest rutynowo wymagane, ale w razie potrzeby można stosować skalibrowane testy anty-Xa.
antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor czynnika Xa, INR, koncentrat czynników zespołu protrombiny, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, poważne krwawienie, profilaktyka udaru, przeciwciała antykardiolipinowe, test anty-Xa, trombina, udar niedokrwienny, zakrzep, zakrzepica zatok żylnych mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół antyfosfolipidowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rombidux 15 mg
Rombidux (rywaroksaban) jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Dawkowanie w profilaktyce udaru wynosi 20 mg raz na dobę, natomiast w leczeniu ZŻG i ZP stosuje się schemat dwuetapowy: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia w profilaktyce nawrotów zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki nie należy jej podwajać, a lek należy przyjąć niezwłocznie. Rombidux wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, szczególnie przy klirensie kreatyniny 15-29 ml/min, gdzie stosowanie jest przeciwwskazane przy wartości <15 ml/min. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C (Child-Pugh).
antagonista witaminy K, biodostępność, choroba wątroby, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna ZŻG, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie ZŻG, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, profilaktyka udaru, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mantreda 20 mg
Rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych Mantreda o dawkach 15 mg i 20 mg jest wskazany do leczenia i profilaktyki stanów zakrzepowo-zatorowych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. U dorosłych stosuje się go w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków i czynnikami ryzyka (np. niewydolność serca, nadciśnienie, wiek >75 lat, cukrzyca, przebyty udar lub TIA), a także w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, zgodnie z zaleceniami Charakterystyki Produktu Leczniczego.
cukrzyca, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe pozajelitowe, nadciśnienie tętnicze, nawrotowa ZŻG, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, przemijający atak niedokrwienny, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, TIA, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, ŻChZZ, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rivaroxaban Bluefish 20 mg
Rivaroxaban Bluefish w dawce 20 mg to doustny lek przeciwzakrzepowy stosowany u dorosłych w profilaktyce udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, udar mózgu lub TIA w wywiadzie). Ponadto lek jest wskazany w leczeniu i profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną ZP. Preparat występuje w postaci czerwonobrązowych tabletek powlekanych z zawartością 20 mg substancji czynnej, z wytłoczonym napisem „2”.
antagonista witaminy K, brak laktazy, cukrzyca, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nawrotowa ZP, nawrotowa ZŻG, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Bayer 10 mg
Rivaroxaban Bayer, zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg, jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu biodrowego (5 tygodni) i kolanowego (2 tygodnie) w dawce 10 mg raz na dobę, podawanej 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schemat dwufazowy: początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotów po co najmniej 6 miesiącach leczenia obejmuje dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, z indywidualnym dostosowaniem w zależności od ryzyka nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, schemat dawkowania determinuje sposób uzupełnienia, z zaleceniem unikania podwójnej dawki w ciągu jednego dnia. Przejście z antagonistów witaminy K (VKA) na rywaroksaban wymaga INR ≤2,5, a odwrotnie – jednoczesnego podawania obu leków do osiągnięcia INR ≥2,0, z uwzględnieniem wpływu rywaroksabanu na wyniki INR.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, heparyna drobnocząsteczkowa, idiopatyczna ZŻG, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia wątrobowa, lek przeciwzakrzepowy pozajelitowy, marskość wątroby, nawrotowa ZŻG, prawidłowa hemostaza, profilaktyka nawrotów, profilaktyka nawrotowa ZŻG, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, wartość INR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mantreda 20 mg
Rywaroksaban w postaci Mantreda (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg) stosowany jest w różnych wskazaniach zróżnicowanym schematem dawkowania. W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, podawana długoterminowo, o ile korzyści przewyższają ryzyko krwawienia. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się dwufazowy schemat: faza początkowa 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie faza kontynuacji 20 mg raz na dobę. Czas terapii jest indywidualizowany, z zaleceniem co najmniej 3 miesięcy u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka oraz dłuższym leczeniem u pacjentów z idiopatyczną, nawrotową lub wtórną ZŻG/ZP bez przejściowych czynników ryzyka.
idiopatyczna ZŻG, korzyść terapeutyczna, nawrotowa ZŻG, powikłanie krwotoczne, profilaktyka nawrotowa ZŻG, profilaktyka udaru, profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, schemat dawkowania, tabletka powlekana, wtórna ZŻG, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Aurovitas 20 mg
Rywaroksaban wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania do wskazań klinicznych oraz indywidualnych czynników ryzyka pacjenta. W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u chorych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się dwufazowy schemat: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotów po co najmniej 6 miesiącach terapii obejmuje dawkę 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. U dzieci dawka jest ustalana na podstawie masy ciała: 15 mg/dobę dla 30-50 kg, 20 mg/dobę dla ≥50 kg, a u dzieci <30 kg stosuje się postać granulatu do zawiesiny. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkowanie wymaga modyfikacji, szczególnie przy klirensie kreatyniny 15-29 ml/min, gdzie dawka w profilaktyce udaru wynosi 15 mg/dobę, a w leczeniu ZŻG/ZP początkowo 15 mg dwa razy na dobę, z możliwością zmniejszenia dawki kontynuacyjnej do 15 mg/dobę. Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem <15 ml/min oraz u chorych z marskością wątroby stopnia B i C (Child-Pugh).
antagonista witaminy K, działanie antykoagulacyjne, echokardiogram przezprzełykowy, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor P2Y12, kardiowersja, klirens kreatyniny, koagulopatia, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie ŻChZZ, leczenie ZŻG, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, migotanie przedsionków, nawrotowa ZŻG, powikłanie krwotoczne, przezskórna interwencja wieńcowa, rywaroksaban, ryzyko krwotoczne, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy