nawrotowa ZP

Nawrotowa zatorowość płucna (ZP) to stan, w którym u pacjenta dochodzi do ponownego wystąpienia zatoru tętnicy płucnej po zakończeniu standardowego okresu leczenia przeciwzakrzepowego lub w trakcie prawidłowo prowadzonej terapii. Jest to poważne powikłanie, które wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu oraz znacznym pogorszeniem jakości życia pacjenta.

Czynniki ryzyka nawrotowej ZP obejmują aktywną chorobę nowotworową, trombofilie wrodzone (szczególnie niedobór antytrombiny, białka C lub S, mutację czynnika V Leiden, mutację genu protrombiny G20210A), zespół antyfosfolipidowy, utrzymujące się unieruchomienie oraz idiopatyczną ZP. U pacjentów z nawrotową ZP konieczne jest przedłużone, często dożywotnie leczenie przeciwzakrzepowe.

Diagnostyka nawrotowej ZP opiera się na obrazowaniu (angio-TK tętnic płucnych, scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna) oraz ocenie poziomu D-dimerów. Leczenie obejmuje przeważnie długoterminową antykoagulację z wykorzystaniem antagonistów witaminy K, heparyn drobnocząsteczkowych lub doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K (NOAC). W przypadkach nawrotów mimo optymalnej antykoagulacji rozważa się implantację filtra do żyły głównej dolnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl