niedowład hiperkaliemiczny
Niedowład hiperkaliemiczny to stan chorobowy, w którym dochodzi do osłabienia siły mięśniowej wywołanego podwyższonym stężeniem potasu we krwi (hiperkaliemią). Hiperkaliemia definiowana jest jako stężenie potasu w surowicy przekraczające 5,5 mmol/l.
Objawy niedowładu hiperkaliemicznego rozwijają się zwykle przy stężeniach potasu powyżej 6,5-7,0 mmol/l i obejmują postępujące osłabienie mięśni, rozpoczynające się od kończyn dolnych i stopniowo obejmujące tułów oraz kończyny górne. W ciężkich przypadkach może dojść do porażenia mięśni oddechowych, zaburzeń rytmu serca oraz zatrzymania krążenia.
Najczęstsze przyczyny niedowładu hiperkaliemicznego to niewydolność nerek (ostra lub przewlekła), masywne uszkodzenie tkanek (zespół zmiażdżenia, rabdomioliza), kwasica metaboliczna, przedawkowanie suplementów potasu, niektóre leki (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki oszczędzające potas), a także choroby endokrynologiczne (niedoczynność nadnerczy, hipoaldosteronizm).
Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia potasu w surowicy, wykonanie EKG (hiperkaliemia powoduje charakterystyczne zmiany, w tym wysokie, spiczaste załamki T), ocenę funkcji nerek oraz identyfikację przyczyny zaburzenia. Leczenie niedowładu hiperkaliemicznego jest ukierunkowane na szybkie obniżenie stężenia potasu poprzez podanie glukozy z insuliną, wodorowęglanu sodu, leków beta-adrenergicznych, żywic jonowymiennych lub zastosowanie dializy w ciężkich przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalipoz prolongatum 391 mg jonów potasu
Kalipoz Prolongatum zawiera 750 mg chlorku potasu (391 mg jonów potasu, 10 mEq K+) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie stosować leku u pacjentów z hiperkaliemią, niewydolnością nerek, chorobą Addisona, hipoaldosteronizmem hiporeninowym oraz nadwrażliwością na chlorek potasu lub substancje pomocnicze (laktoza jednowodna 71,25 mg/tabletkę, lak czerwień koszenilowa 1,125 mg/tabletkę). Przeciwwskazane jest także łączenie z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak kwasica w śpiączce cukrzycowej, ciężkie odwodnienie, rozległe uszkodzenia komórek (np. oparzenia) oraz wrodzona paramiotonia.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, chlorek potasu, choroba Addisona, choroba wrzodowa, ciężkie oparzenia, czerwień koszenilowa, diuretyk pętlowy, eplerenon, heparyna, hiperkaliemia, hipoaldosteronizm hiporeninowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica cukrzycowa, laktoza jednowodna, leki moczopędne oszczędzające potas, nadwrażliwość, niedobór aldosteronu, niedowład hiperkaliemiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, odwodnienie organizmu, potas w surowicy krwi, powiększenie lewego przedsionka, refluks żołądkowo-przełykowy, sartany, spironolakton, triamteren, wrodzona paramiotonia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół jelita drażliwego, zwężenie jelita