lutet Lu-177 dotatate
Lutet Lu-177 dotatate (również znany jako Lu-177-DOTATATE lub Lutathera) to radiofarmaceutyk stosowany w terapii radioizotopowej nowotworów neuroendokrynnych (NET). Składa się z radionuklidu lutetu-177 (Lu-177) połączonego z peptydem DOTATATE, który ma wysokie powinowactwo do receptorów somatostatynowych, szczególnie podtypu 2 (SSTR2), nadmiernie wyrażanych na powierzchni komórek nowotworów neuroendokrynnych.
Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu się DOTATATE z receptorami somatostatynowymi na komórkach nowotworowych, co umożliwia dostarczenie promieniowania beta emitowanego przez Lu-177 bezpośrednio do guza. Lutet-177 ma korzystny zasięg promieniowania w tkankach (około 2 mm) oraz odpowiedni okres półtrwania (6,7 dnia), co pozwala na skuteczne niszczenie komórek nowotworowych przy jednoczesnym ograniczeniu uszkodzenia zdrowych tkanek.
Terapia Lu-177 dotatate jest zatwierdzona do leczenia nieoperacyjnych lub przerzutowych, dobrze zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET), wykazujących ekspresję receptorów somatostatynowych. Badania kliniczne wykazały, że terapia ta może znacząco wydłużyć czas wolny od progresji choroby oraz poprawić jakość życia pacjentów w porównaniu do standardowych metod leczenia.
Przed zastosowaniem Lu-177 dotatate konieczne jest potwierdzenie obecności receptorów somatostatynowych w guzie za pomocą diagnostyki obrazowej (np. PET/CT z użyciem 68Ga-DOTATATE). Leczenie prowadzone jest zwykle w cyklach (najczęściej 4 podania co 8 tygodni), a dawka standardowa wynosi 7,4 GBq (200 mCi) na jeden cykl leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy neuroendokrynne – Leczenie
Guzy neuroendokrynne (NET) to heterogenna grupa nowotworów wywodzących się z komórek neuroendokrynnych, najczęściej lokalizujących się w przewodzie pokarmowym, trzustce i płucach. Podstawą leczenia jest chirurgia, która w przypadku guzów resekcyjnych może prowadzić do całkowitego wyleczenia, a także zabiegi cytoredukcyjne i resekcje przerzutów wątroby. Farmakoterapia obejmuje analogi somatostatyny (oktreotyd LAR, lanreotyd) stosowane w dawkach miesięcznych, które kontrolują objawy hormonalne i spowalniają progresję guza. Terapie celowane, takie jak ewerolimus (inhibitor mTOR), sunitynib (inhibitor kinazy tyrozynowej) i kabozantynib, są stosowane w zaawansowanych, dobrze zróżnicowanych NET, szczególnie trzustki, wykazując wydłużenie czasu do progresji choroby. Chemioterapia jest zarezerwowana dla guzów wysokiego stopnia złośliwości (G3) i obejmuje schematy z kapecytabiną i temozolomidem (CapTem) oraz cisplatyną/karboplatyną z etopozydem. Peptydowa terapia receptorowa radioizotopowa (PRRT) z lutetem Lu-177 dotatate jest skuteczną opcją dla pacjentów z ekspresją receptorów somatostatynowych, podawana w 4 dawkach co 8 tygodni, znacząco poprawiając czas przeżycia wolnego od progresji.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, analog somatostatyny, angiogeneza, avelumab, badanie kliniczne, chemioterapia, chemoembolizacja przeztętnicza, chromogranina A, embolizacja tętnicy wątrobowej, ewerolimus, funkcjonalny guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny, immunoterapia, indeks proliferacyjny Ki-67, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor mTOR, inhibitor punktów kontrolnych, kabozantynib, komórka neuroendokrynna, krioablacja, lanreotyd, leczenie chirurgiczne, lutet Lu-177 dotatate, oktreotyd LAR, pembrolizumab, przerzut do wątroby, radioembolizacja, rak neuroendokrynny, rak z komórek Merkla, receptor somatostatynowy, stopień zaawansowania, stopień zróżnicowania, streptozocyna, sunitynib, telotristat, temozolomid, zabieg cytoredukcyjny, zespół rakowiaka - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy neuroendokrynne trzustki – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Guzy neuroendokrynne trzustki (pNET) to rzadkie nowotwory wywodzące się z komórek wyspowych trzustki, stanowiące mniej niż 5% wszystkich guzów trzustkowych, z częstością 0,4-1,2/100 000 osób. Wyróżnia się guzy funkcjonalne, wydzielające hormony (np. insulinoma, gastrinoma) oraz niefunkcjonalne, diagnozowane często późno z powodu braku objawów. pNET mogą występować sporadycznie lub w ramach zespołów dziedzicznych (MEN1, VHL, NF-1, TSC). Opieka pielęgniarska obejmuje wsparcie w diagnostyce (wywiad, przygotowanie do badań, monitorowanie objawów i parametrów), przygotowanie do leczenia chirurgicznego (stabilizacja hormonalna, profilaktyka przełomu rakowiaka z oktreotydem 50 μg/h we wlewie dożylnym przez 12 h przed i 48 h po zabiegu) oraz monitorowanie pooperacyjne (parametry życiowe, poziom glikemii, stan rany, funkcja trzustki). Kluczowa jest interdyscyplinarna współpraca zespołu specjalistów, w tym pielęgniarek onkologicznych i koordynatorów opieki.
analog somatostatyny, antagonista receptora H2, blokada splotu trzewnego, choroba von Hippla-Lindaua, dystalna pankreatektomia, ewerolimus, gastrinoma, gruczolakorak trzustki, guz neuroendokrynny trzustki, inhibitor angiogenezy, inhibitor mTOR, inhibitor pompy protonowej, insulinoma, lutet Lu-177 dotatate, nerwiakowłókniakowatość typu 1, niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki, pankreatoduodenektomia, peptydowa terapia radioizotopowa, przełom rakowiaka, przetoka trzustkowa, stwardnienie guzowate, sunitynib, suplementacja enzymów trzustkowych, supresja szpiku kostnego, VIPoma, zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 1, zespół rakowiaka, zespół Zollingera-Ellisona