metafiza kości długiej
Metafiza kości długiej to przejściowa strefa między trzonem kości (diafizą) a nasadą (epifizą). Ta specyficzna część anatomiczna pełni kluczową rolę w procesie wzrostu kości, zawierając płytkę wzrostową (chrząstkę nasadową), która odpowiada za wydłużanie się kości u dzieci i młodzieży.
Struktura metafizy charakteryzuje się obecnością beleczek kostnych tworzących sieć gąbczastą, co zapewnia odpowiednią wytrzymałość mechaniczną przy jednoczesnym zachowaniu lekkości. Bogata sieć naczyń krwionośnych w tej okolicy warunkuje intensywne procesy metaboliczne oraz sprzyja szybkiej przebudowie kostnej.
W diagnostyce klinicznej metafiza stanowi istotny punkt odniesienia, szczególnie w ocenie radiologicznej zaburzeń wzrostu, złamań patologicznych czy infekcji. Zakażenia krwiopochodne często lokalizują się w metafizach ze względu na specyficzne ukrwienie tej okolicy. U dzieci metafiza jest również częstym miejscem występowania niektórych typów nowotworów kości, takich jak mięsak kostnopochodny czy chrzęstnopochodny.