korzeń łopianu

Korzeń łopianu (Arctium lappa) jest cennym surowcem zielarskim o udokumentowanych właściwościach leczniczych. W medycynie wykorzystuje się głównie wysuszony korzeń zbierany jesienią pierwszego roku wegetacji lub wczesną wiosną drugiego roku, przed rozpoczęciem kwitnienia rośliny. Zawiera on szereg biologicznie aktywnych związków, w tym inulinę, lignany (arktigeninę), garbniki, flawonoidy oraz kwasy fenolowe.

Badania kliniczne i przedkliniczne wskazują na potencjał korzenia łopianu w leczeniu chorób skórnych, zwłaszcza łuszczycy, trądziku i egzemy, dzięki właściwościom przeciwzapalnym i antybakteryjnym. W praktyce gastroenterologicznej korzeń łopianu stosowany jest jako środek wspomagający detoksykację wątroby, poprawiający trawienie oraz działający łagodnie żółciopędnie. Wykazuje również działanie moczopędne, wspomagające eliminację toksyn z organizmu.

W badaniach in vitro wykazano potencjalne właściwości przeciwnowotworowe ekstraktów z korzenia łopianu, związane głównie z obecnością lignanu arktigeniny, który wykazuje działanie proapoptotyczne wobec niektórych linii komórek nowotworowych. Należy jednak zaznaczyć, że te obiecujące właściwości wymagają dalszych badań klinicznych dla potwierdzenia skuteczności u ludzi.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl